Chapter Title : ശാലു ദി റിപ്പർ കില്ലർ [കൊമ്പൻ]

വിചാരിച്ചു ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടി വിട്ടു. രാത്രി ചെറിയമ്മയുടെ മുറിയിൽ തന്നെ കിടക്കാനാണ് ചെറിയച്ഛന്റെ ആജ്ഞ. അതായത് പായ വിരിച്ചു നിലത്തുതന്നെ. അതാണ് അതിലും മടുപ്പ്. വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞു കിടന്നവനാണ്.

പക്ഷെ രണ്ടൂസമായിട്ടും ചെറിയമ്മ എന്നോടൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഇവിടെ വന്നു കഴിയുമ്പോ ചെറിയമ്മയുമായുള്ള പിണക്കമൊക്കെ മാറുമെന്നായിരുന്നു എന്റെ ധാരണ. അവരായിട്ട് എന്നോട് കാര്യമായി ക്ഷമചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു അനുരഞ്ജനത്തിനു ഉള്ള സാധ്യത ഞാൻ കണ്ടു. പക്ഷെ അതൊന്നുമുണ്ടായില്ല. എനിക്ക് അടിമുടി ദേഷ്യം വന്നു പ്രാന്തായി. എന്നും വൈകീട്ട് 5 മണിക്ക് ചെറിയമ്മടെ വീടെത്തും, എന്നിട്ട് പിള്ളേർടെ കൂടെ കളിക്കും, അത്താഴം കഴിഞ്ഞിട്ട് കിടന്നുറങ്ങും രാവിലേ കുളിച്ചിട്ട് അവിടെ നിന്നും കോളേജിലും പോകും. ഇതായി ശീലം.

രണ്ടു മുറികൾ ഉള്ള ആ വീട്ടിൽ ഒരു എക്സ്ട്രാ ബെഡ് കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പായയിൽ കിടന്നു ഉറക്കം വരാതെ ഞാൻ ആ മുറിയിൽ നിന്നും ബെഡ് എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു, മുൻപ് കിടന്നിടത്തിട്ടു കിടക്കാനും ആരംഭിച്ചു.

അങ്ങനെ ഒരാഴ്ച ആയതും, ചെറിയമ്മയുടെ തുണി തൈപ്പിക്കാൻ കൊടുക്കുന്ന ടൈലർ പരലോകം പൂകി. സാധാരണ മരണമല്ല! ചുറ്റിക കൊണ്ട് തലക്കടിച്ചു കൊന്നിരിക്കുന്നു പോലും. വേണോ നാട്ടാർക്ക് ഇനി പേടിക്കാൻ. ചെറിയമ്മയും ഒരൂസം ലീവ് എടുത്തു. പോലീസ് അങ്ങുമിങ്ങും ചീറിപായുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാത്രി എന്നും ഫോൺ വിളിക്കുന്ന ചെറിയച്ചനെ ഞാനും സമാധാനിപ്പിച്ചു. എന്റെ അമ്മയും കൂട്ടിനു വന്നു നിക്കണോ എന്ന് ആലോചിയ്പ്പോൾ പെങ്ങളെയും കൂട്ടി വരണ്ടെ, പിന്നെ എല്ലാരും കൂടെ ബുദ്ധമുട്ടാകുമെന്നുള്ള ആലോചനയിൽ ഞാൻ തന്നെ വീടിന്റെ കാവൽ ധൈര്യപൂർവം ഏറ്റെടുത്തു.

അങ്ങനെ 15 ദിവസമായി, പിന്നീട് റിപ്പറുടെ ശല്യമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല, ചെറിയമ്മ പഴയപോലെ തന്നെ, ഇടയ്ക്കു എന്തേലും ഉണ്ടെങ്കിൽ മൂളുമെന്നല്ലാതെ “വിച്ചുട്ടാ” എന്ന് പണ്ട് വിളിച്ചിരുന്ന പോലെ വിളിച്ചില്ല. അതുപോട്ടെ എന്നാൽ പോലും വിഷ്ണുദത്തൻ എന്ന എന്റെ മുഴുവൻ പേര് പോലും ചെറിയമ്മയുടെ നാവിൽ നിന്നും വിളിക്കുന്ന പ്രശ്‌നമേയില്ല. പിള്ളേർ എന്റെ അടുത്ത് വന്നു തമാശയൊക്കെ പറഞ്ഞിരിക്കും. ഇടക്ക് ഞാനവരെ പഠിപ്പിക്കയും ചെയ്യും. മാത്രമല്ല അടുക്കളയിലേക്ക് ഇടക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ജോലിയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന ചെറിയമ്മയുടെ മുലയിലും