Chapter Title : ശാന്തി മേനോൻ 2 [ഡോ.കിരാതൻ]

ഭാഗ്യത്തിന്  അപ്പോഴേക്കും ഭക്ഷണമെത്തിയിരുന്നു. പിന്നെ എല്ലാവരും ഭക്ഷണത്തെ വിഴുങ്ങുന്ന തിരക്കിലായി. ഞാനും ആലീസും ഒഴിച്ച്. ഞങ്ങൾ കണ്ണുകളാൽ മനസ്സിലാക്കാത്ത പ്രണയകാവ്യങ്ങൾ കൈമാറി.

വലിയ ബില്ലാണ് വന്നത്. ഞാനെന്റെ ക്രെഡിറ്റ് കാർഡ് വച്ച് പണം അടച്ചു. യാതൊരു സങ്കോചവും കൂടാതെ ഞാനത് അടച്ചപ്പോൾ ആ പെണ്ണുങ്ങൾ അഭിമാനത്തോടെ നോക്കി.

ഞങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങി. ആലീസ് എൻെറ ഒപ്പം നടക്കാതെ പിണങ്ങിയെന്ന മട്ടിൽ ദൂരെ മാറി നടന്നു. അത് എൻെറ മനസ്സിൽ അൽപ്പം വിങ്ങൽ ഉണ്ടാക്കി. അവർ യാത്ര പറഞ്ഞ് പോകുന്ന നേരത്ത് അവൾ അടുത്ത് വന്ന് എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.

ആരും കേഴ്ക്കാതെ ഞാനവളോട് മൊഴിഞ്ഞു.

"..... ഉണ്ടക്കണ്ണീ ... നീയെനിക്ക് സ്വന്തം ....".

അവൾ അൽപ്പനേരം എൻെറ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി നടന്നു. പെട്ടെന്നവൾ തട്ടി വീഴാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു. എന്ത് മാർദ്ദവം. ഒട്ടും തന്നെ ഭാരമില്ലാത്ത ശരീരം. പറന്ന് പണ്ണാൻ പറ്റിയ പാകം. മനസ്സിൽ പ്രണയത്തിന് പകരം കാമമാണ് വന്നത്.

".....ഉം...ഉം....ഉം...".

ഒപ്പമുള്ളവർ ആക്കിക്കൊണ്ട് ഒന്നിച്ച് മൂളി. എനിക്ക് അന്നേരം നല്ല തൊലിക്കട്ടി വന്നതിനാൽ ഞാൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പക്ഷെ ആലീസ് നാണിച്ച് എൻെറ കൈ വിടുവിപ്പിച്ച് അവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി.

ഞാൻ അവളെ മാത്രം നോക്കി നിന്നു. ഇളകിയാടുന്ന നല്ല ഒതുങ്ങിയ ഇംഗ്ലീഷ് കാരിയുടെ പോലെയുള്ള നിതംബ ആകൃതി. കുതിര വാൽ പോലെ ഇളകിയാടുന്ന നീളം കുറഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ. കണ്ടാൽ നല്ലൊരു പാകമുള്ള പെണ്ണ്.

അവൾ കണ്ണ് നിന്ന് മറയുന്നത് വരെ ഞാൻ അതെ നിൽപ്പ് തന്നെ നിന്നു.

അവൾ പോയതിന് ശേഷം