Chapter Title : ഷജ്നാമെഹ്റിൻ 2

ഒന്നിച്ച് നിർവ്വഹിച്ച് അവൾ ഉമ്മച്ചിയുണ്ടാക്കിയ ചായ കുടിച്ചപ്പോൾ ഒരാശ്വാസം തോന്നി.

"ദേവിക വിളിച്ചിരുന്നു...നല്ല വിഷമണ്ടോൾക്ക്..നീ എണീറ്റാൽ വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട്ണ്ട്"

അവളെണീറ്റ് ദേവികയ്ക്ക് ഫോൺ ചെയ്തു.

"ഹെലോ"

"ഷജ്നാ"

"ഉം.."

"അമ്മയ്ക്കെന്തോ സംശയമുണ്ട് ഞാനൊരു വിധം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു"

"എന്താ പറഞ്ഞേ"?

"ഞങ്ങള് ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞ് പിടിവലി നടന്നപ്പോ ആയതാവും..അല്ലാതെ ഉമ്മച്ചിക്കുട്ടിക്ക് ഞാൻ കുറി വരച്ച് കൊടുത്തതൊന്നും അല്ല"

" ന്ന്ട്ട് അമ്മെന്താ പറഞ്ഞേ?"

" ഉമ്മച്ചിക്കുട്ടി കുറി വരച്ചൂന്നല്ല... ഞാൻ വിചാരിച്ചത് വേറെയാണ്.., നിന്റെ പ്രായം കഴിഞ്ഞാ ഞാനും വന്നത് ഉം നീ ചെല്ല്"

"ഇതും കേട്ട് ഞാൻ ഉരുകിപ്പോയി"

അത് കേട്ട് മെഹ്റിനും ഉരുകിയൊലിച്ചു.

"പിന്നെ ഞാൻ മറ്റൊന്നും പറയാൻ നിക്കാതെ അമ്മയില്ലാത്ത നേരത്താ നിനക്ക് വിളിച്ചത്..അപ്പോ നീ ഉറങ്ങ്യേർന്നു"

"ഞാനിനി അങ്ങോട്ട് വര്ണില്ലാ നീയിങ്ങോട്ട്‌ പറ്റ്വോങ്കിൽ വാ"

"വേളിയുറപ്പിച്ച പെണ്ണുങ്ങൾ‌ വീടിന് പുറത്തിറങ്ങാൻ പറ്റില്ല മെഹ്റീ..."

"ഇനിപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ?"

"നിനക്ക് അത്രക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റാതായോ?"

"സാരല്ലാ ഇത്രയും കാലം ഇതു ചെയ്തിട്ടൊന്നുമല്ലല്ലോ നമ്മൾ ജീവിച്ചത്"

"ഉം.."

'ശരി വെക്കട്ടേ?"

"ഹ്..ഉം.."

ദേവികയുടെ നെഞ്ച് പിടയുന്നുണ്ടെന്ന് അവളുടെ അവസാന ഇടർച്ചയിൽ‌ ഷജ്നയ്ക്ക്‌ മനസ്സിലായി.

ഏതെങ്കിലും ആണിനെയോ പെണ്ണിനെയോ കിട്ടിയാൽ ഒന്ന് സുഖിക്കാമായിരുന്നു, പക്ഷേ... എന്റെ ദേവിക്കയ്ക്കാവണം ഈ ശരീരം ആദ്യമായി‌ കാഴ്ച വെയ്ക്കേണ്ടത്.

അവളുടെ ശരീരം ഞാനാണ് ആദ്യമായി ആസ്വദിച്ചത് തിരിച്ചും അങ്ങിനെത്തന്നെയാവണം ഷജ്ന ദൃഢഃപ്രതിജ്ഞയെടുത്തു സഹിച്ചു കൂട്ടി... ദേവികയ്ക്കൊത്ത് ഇനിയൊരവസരത്തിനായ്...ഇനിയൊരങ്കത്തിനായ്...അങ്ങനെ പലതും ചിന്തിച്ച് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.

"മോൾക്ക് ക്ഷീണംണ്ടാവും കഴിച്ചിട്ട് കിടന്നോ"

ഉമ്മയെന്നും മോൾക്കൊരു തണലാണ്.

മോൾടെ മനസ്സും ശരീവും വളരുന്നത് കണ്ട