Chapter Title : ശംഭുവിന്റെ ഒളിയമ്പുകൾ 8 [Alby]
ഞാൻ കണ്ടു. വലിയതെന്തോ കിട്ടിയ പ്രതീതി. അയാൾ ഇറങ്ങുമ്പോഴും അതെ ഭാവം.പുറത്ത് അവർ അതുംപറഞ്ഞ് ആഹ്ളാദിക്കുന്നു.പിന്നീട് ഓരോരുത്തരും ഊഴംവച്ച് എന്റെ മേൽ കയറിയിറങ്ങി.ഒരു ശവംപോലെ കിടന്നുകൊടുത്തു. വേറെ നിവൃത്തിയില്ലായിരുന്നു. മദ്യപിച്ചു ലക്കുകെട്ട നാലുപേരുടെ കാമപ്പേക്കൂത്തുകൾ എന്റെ ബോധം മറച്ചു.ചത്തെന്നുകരുതിയാവണം അവർ എന്നെ ഏതോ വഴിവക്കിൽ തള്ളി.ബോധം തെളിയുമ്പോൾ ഏതോ ആശുപത്രിയിൽ. ഓർത്തെടുത്ത നമ്പറിൽ ഞാൻ ഏട്ടനെ വിളിച്ചു.ഓടിയെത്തി പാവം. ആരൊക്കെയോ ചേർന്ന് റേപ്പ് ചെയ്തു വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു. അതായിരുന്നു പോലീസ് റിപ്പോർട്ട്. തെളിവില്ലാതെ കേസ് ഒതുങ്ങി.
തകർന്നുപോയി ഏട്ടൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞപ്പോൾ.എന്തോ ആ അവസ്ഥയിൽ എങ്ങനെ ഇതൊക്കെ സംഭവിച്ചു എന്ന് പറയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.പത്രവാർത്തയിലും മറ്റും ഫോട്ടോ വരാത്തതിനാൽ എന്നെ ആരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. ഡിസ്ചാർജ് കിട്ടിയപ്പോഴാണ് മാഷിനെ അറിയിച്ചതുപോലും.ഇടക്ക് എവിടെനിന്നോ ഗോവിന്ദ് എത്തിയിരുന്നു.നഷ്ടപ്പെട്ട ഭാര്യയെ ഇങ്ങനെയെലും കിട്ടിയ സന്തോഷം അയാൾ ഏട്ടനുമായി പങ്കിട്ടു,അല്ല അഭിനയിച്ചു.
അന്ന് മാഷിനോടൊന്നും അറിയിച്ചില്ലേ കാര്യങ്ങൾ.
ഇല്ല ഗോവിന്ദ് അറിയിച്ചില്ല.ഞാൻ അതിന്റെ മെന്റൽ ഷോക്കിൽ നിന്നും റിക്കവർ ആവുന്നതേയുള്ളൂ അപ്പോൾ.ആരോ കാർ തട്ടി വഴിയിലിട്ടു എന്ന് മാഷിനെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു ഗോവിന്ദ്.ഏട്ടൻ അത് തിരുത്തിയുമില്ല.അപ്പോൾ ഏട്ടൻ മനസ്സിൽ എന്തെങ്കിലും കണ്ടുകാണും എനിക്കുണ്ടായ വാർത്തയറിഞ്ഞ നിമിഷം വീണതാ എന്റെ അമ്മ.ഏട്ടൻ അറിയിച്ചിരുന്നു അവിടെ.ഇവിടെ അറിയിച്ചില്ല എന്നുമാത്രം.പിന്നീട് ഏട്ടൻ എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടി.മനസ്സ് വീണ്ടെടുക്കാൻ കുറച്ചുസമയം പിടിച്ചു.നാട്ടിൽ വന്നപ്പോഴുള്ള വിശേഷം നിനക്കറിയാല്ലോ.എന്നെ കൂട്ടാൻ മാഷിനും ടീച്ചർക്കുമൊപ്പം നീയും.പക്ഷെ അയാൾ മാത്രം ഇല്ല.
പിന്നെന്തിന് അയാളോടൊപ്പം വീണ്ടും
അങ്ങനെ അയാളെ വിട്ടുപോയാൽ ഞാൻ തോറ്റുപോവും.ഇപ്പൊ ഞാൻ സത്യം വിളിച്ചുപറഞ്ഞാലോ എന്നൊരു പേടിയുണ്ട് അയാൾക്ക്. അതാ എന്റെ ട്രംപ് കാർഡ്.എനിക്ക്
💬 Comments
View all comments