Chapter Title : ശരദാനന്ദം 2 [Madhanarekha]

സത്യങ്ങളായിരുന്നു. വിശ്വേട്ടൻ തരാത്ത ആ പരിഗണന പ്രവീൺ വാക്കുകളിലൂടെയും നോട്ടത്തിലൂടെയും എനിക്ക് നൽകുകയായിരുന്നു.

​ഒരു വന്യമായ ആവേശത്തേക്കാൾ ഉപരി, വല്ലാത്തൊരു പ്രണയഭാവത്തോടെയാണ് അവൻ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയത്. പതുക്കെ, തീരെ പതുക്കെ അവൻ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളോട് അടുപ്പിച്ചു. ആ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ മുഖത്ത് പടർന്നപ്പോൾ കണ്ണുകൾ താനേ അടഞ്ഞുപോയി. ഭയവും ആഗ്രഹവും ഒരുപോലെ എന്റെ ഉടലിനെ കീഴടക്കുകയായിരുന്നു.
​
അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ മൃദുവായി എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ തൊട്ടു. അതൊരു ചുംബനമായിരുന്നില്ല... വെറുമൊരു സ്പർശനം മാത്രം. പക്ഷേ, ആ ചെറിയ സ്പർശനത്തിന് ഒരു മിന്നൽപിണരിന്റെ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.

​വർഷങ്ങളായി അണഞ്ഞു കിടന്ന എന്നിലെ അഗ്നിപർവ്വതം ആ നിമിഷം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ശരീരം വല്ലാതെ തളരുന്നത് പോലെയും എന്നാൽ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ഊർജ്ജം നിറയുന്നത് പോലെയും ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ആ ചൂടിൽ ലയിച്ചു ചേരാൻ എന്റെ ഉടൽ വെമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​എങ്കിലും, തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം എന്റെ മനസ്സാക്ഷി എന്നെ പിടിച്ചുലച്ചു. അഞ്ജന... എന്റെ മകൾ... അവളുടെ ഭർത്താവിനെക്കുറിച്ച് ഇത്തരമൊരു രീതിയിൽ ചിന്തിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. മാതൃത്വവും ഒരു സ്ത്രീയുടെ അടക്കാനാവാത്ത ആഗ്രഹങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വലിയൊരു പോരാട്ടമായിരുന്നു എന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പോൾ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്.

​"​"മതി പ്രവീൺ..."
​ഞാൻ അവനെ തള്ളി മാറ്റി അകന്നു നിന്നു.

പക്ഷേ എന്റെ ഉടൽ അവനോട് നുണ പറയുകയായിരുന്നു. എന്റെ മാറിടങ്ങൾ അവന്റെ കൈകളിൽ കിടന്ന് ഞെരിഞ്ഞമരാൻ വല്ലാതെ കൊതിച്ചു. എന്റെ യോനികുഴിയിൽ അവന്റെ നാവുകൾ നീന്തിത്തുടിക്കാൻ പാകത്തിന് കാമത്താൽ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു..

ഇതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു തരം വന്യമായ ദാഹം എന്നെ അടിമുടി തളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​പക്ഷേ മനസ്സ്... അത് തെറ്റാണെന്ന് ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. മാതൃത്വവും കാമവും തമ്മിലുള്ള ആ പോരാട്ടത്തിൽ ഞാൻ വല്ലാതെ ഉലഞ്ഞുപോയി.

​താൻ ആഗ്രഹിച്ചതിന് തൊട്ടരികെ വെച്ച് തടയപ്പെട്ടതിന്റെ നിരാശ കലർന്ന മുഖത്തോടെ പ്രവീൺ എന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ആ നോട്ടം എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും പൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവിടെ നിന്നും പോയി. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ തരിച്ചു നിന്നു. ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ചിരുന്നു ഞാൻ. എന്റെ നനഞ്ഞ ബ്ലൗസിനുള്ളിലൂടെ ഉള്ളിലെ കറുത്ത ബ്രാ വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. ശരീരം ഇപ്പോഴും ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂടിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്.

​കുറച്ചു നേരം ഞാൻ ആ നിശബ്ദതയിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു. മനസ്സിനെ എങ്ങനെയൊക്കെയോ കടിഞ്ഞാണിട്ടു. ശേഷം സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച്