Chapter Title : ശരണ്യ [Ajitha]

ഞെക്കി അവൾ കുതറി മാറാൻ നോക്കി എന്നാൽ വിജയകുമാറിന്റെ കരബലത്തിൽ അവർക്കൊന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ വിജയകുമാറിന്റെ ഓമനകുട്ടൻ അയാൾ പോലും അറിയാതെ ശരണ്യയുടെ മൃദുലമായ കുണ്ടികളിൽ ഉരയുന്നത് ശരണ്യ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശരണ്യ അങ്കിളിന്റെ കുണ്ണയിൽ നല്ലതുപോലെ അവളുടെ കുണ്ടി അമർത്തി പിടിച്ചു. ശരണ്യ അനങ്ങാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി അയാൾ അയാളുടെ തല അവളുടെ കഴുത്തിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ഒരു നിമിഷം ശരണ്യ നിശ്ചലമായിപ്പോയി. ശരണ്യ അയാളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പോയി. പെട്ടെന്ന് പരിസര ബോധം വീണ്ടേടിത്തിട്ട്. ശരണ്യ : അയ്യോ, ഞാൻ തൊട്ട്. മതി എനിക്കു ശ്വാസം മുട്ടുന്നു. വിജയകുമാർ : അങ്ങനെ വഴിക്കു വാ. അയാൾ അവളുടെ വയറിൽ നിന്നു ചുറ്റിപ്പിടിച്ച കൈ മാറ്റി. ശരണ്യ : എന്താ ഇത്, മനുഷ്യൻ ചത്തു പോയേനെ. വിജയകുമാർ : എല്ലാർക്കും അതുപോലെയാണ് ശരണ്യ : ഈ പ്രായത്തിലും നല്ല ആരോഗ്യമാണല്ലോ. പോയി ഒരു കല്യാണം കഴിച്ചൂടെ ?. വിജയകുമാർ : പൊ പെണ്ണെ. ശരണ്യ : സത്യമാ, നല്ലൊരു പെണ്ണുണ്ട്, കേട്ടുന്നോ ?. വിജയകുമാർ : ആണോ, നീ ഇവിടെ വന്നത് എനിക്ക് കല്യാണആലോചന നടത്താൻ ആണോ. ശരണ്യ : എന്നാൽ വേണ്ട, നല്ലൊരു പെണ്ണായിരുന്നു. വിജയകുമാർ തമാശക്ക് വിജയകുമാർ : അല്ല ആരാ പെണ്ണ്. ശരണ്യ : ഓ ഞാനിവിടെ പഠിക്കാനല്ലേ വന്നത്, അല്ലാതെ കല്യാണം ആലോചിക്കാൻ അല്ലാലോ. വിജയകുമാർ : എന്നാലും പറയെടി ചക്കരെ. ശരണ്യ : ആ പെണ്ണ് ഞാൻ തന്നെയാണ്. അയാൾ പൊട്ടി ചിരിച്ചോണ്ട് വിജയകുമാർ : നീയോ ?. ആ നല്ല പെണ്ണ്. ഒന്ന് പോടി. ശരണ്യ : എനിക്കു കെട്ടാൻ താല്പര്യമുണ്ട്. പതുക്കെ ആലോചിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞാൽ മതി. വിജയകുമാർ : പോടി ഊളെ. പോയി തരത്തിൽ കളിക്കടി. ?. ശരണ്യ : ഉം, തല്ക്കാലം ഞാൻ പോകുവാ. അവൾ നേരെ മുത്തശ്ശിയുടെ റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു. മുത്തശ്ശി : എന്താടി അവിടൊരു ബഹളം. അപ്പോൾ അയാൾ അവിടേക്കു വന്നു. ശരണ്യ : ഒ ഒന്നുമില്ല മുത്തശ്ശി, ഞാൻ പറയുമായിരുന്നു ഞാൻ അങ്കിളിനെ കെട്ടിക്കോളാം