Chapter Title : ശരണ്യ [Ajitha]

ചേട്ടാ. Vk : ചേട്ടനോ ശരണ്യ : ആ, ഭർത്താക്കന്മാരെ ചേട്ടന്നാണ് ഭാര്യമാർ വിളിക്കുന്നത്‌. ഞാൻ ചേട്ടന്റെ ഭാര്യയായല്ലേ. വിജയകുമാർ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിട്ടു നെറുകിൽ മുത്തം നൽകി. അന്നത്തെ ദിവസം മുഴുവനും കളിയായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് ശരണ്യക്ക് ഒരു call വരുന്നത്. അവളുടെ അമ്മക്ക് സുഖമില്ലാന്നു. Vk : അപ്പോൾ നീ പോകുവാണല്ലേ ശരണ്യ : ഉം, പെട്ടെന്ന് വരാം Vk : ഉം. അങ്ങനെ അവളെ ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ കൊണ്ട് വിട്ടു. എന്നാൽ അവൾ ഒരാഴച കഴിഞ്ഞിട്ടും വന്നില്ല. വിജയകുമാർ അവളെ വിളിച്ചു നോക്കി. ഫോൺ not റീചാബിൾ എന്നാണ് പറയുന്നത്. അയാൾക്ക് വല്ലാതെ അധികേറി. അയാൾ രവിയെ വിളിച്ചു. അവനും സ്ഥലത്തില്ല എന്നാണ് പറഞ്ഞത്. അവളെ കാണാതിരിക്കാൻ പറ്റാത്തോണ്ട് തന്നെ വിജയകുമാർ രവിടെ ഭാര്യയായ സുജയെ വിളിച്ചു. വിജയകുമാർ : ഹലോ സുജ. സുജ : ആ ചേട്ടാ. വിജയകുമാർ : എപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട് സുജ : അല്പം കുറവുണ്ട്. വിജയകുമാർ : അല്ല, അവളെന്തിയെ സുജ : ആ അപ്പുറത്തുണ്ട്. ടി ശരണ്യേ, ദേ അങ്കിൾ വിളിക്കുന്നു. സുജ അവൾക്കു ഫോൺ കൊടുത്തു അവൾ ഫോണും വാങ്ങി വെളിയിലേക്കിറങ്ങി. ശരണ്യ : എവിടാ മുത്തേ. വിജയകുമാർ : ങേ, മുത്തോ, ശരണ്യ : ആ മുത്തു തന്നെ. എന്റെ ചേട്ടനല്ലേ. എന്നെ കാണാതെ വിഷമിച്ചിരിക്കുകയാണോ. വിജയകുമാർ : ആണെടി. എനിക്കു പറ്റുന്നില്ല. ശരണ്യ : എന്നാൽ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് പോര്. വിജയകുമാർ : അത് വേണോ, ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വരാം. ശരണ്യ : അയ്യോ