Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

അമ്മാവാ! ഒരു ക്യാമറ! പെണ്ണിന്റെ മുറിയുടെ അടുത്തൊരു ക്യാമറ!"

​റോഹന്റെ ശബ്ദം എല്ലാവരുടെയും ചെവിയിൽ ഇടിമുഴക്കം പോലെ പതിച്ചു. സന്തോഷം മാഞ്ഞുപോയി, പകരം ഭയവും ആശങ്കയും പരന്നു.

​വാസുദേവൻ: (ആശങ്കയോടെ) "എന്താടാ നീ പറയുന്നത്? എവിടെ ക്യാമറ? എന്താ പ്രശ്നം?"

​റോഹൻ: "അവിടെ... അനിതയും കൂട്ടുകാരികളും ഒരുങ്ങിയിരുന്ന മുറിയുടെ അടുത്ത്... ചുമരിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ഒരു ക്യാമറ. ഇപ്പോൾ, അതിലുള്ള ഫൂട്ടേജ് ആരോ മൊബൈലിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്! അത്യാവശ്യം നല്ല ക്വാളിറ്റിയുള്ള ഫൂട്ടേജ് ആണ്. ആരെങ്കിലും അത് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ഇട്ടാൽ..."

കല്യാണത്തിനെത്തിയ എല്ലാവരും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു. ഇത് കേട്ടതോടെ, അതുലിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ മുഖത്ത് ദേഷ്യവും അപമാനവും നിഴലിച്ചു.

​ഉടൻ തന്നെ എല്ലാവരുടെയും ഫോണുകൾ പരിശോധിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ ഗൗരവമായ പ്രശ്നം മറ്റ് വഴികളിലേക്ക് പോകാതിരിക്കാൻ വാസുദേവൻ തന്നെയാണ് അതിന് മുൻകൈ എടുത്തത്. എല്ലാവരുടെയും മൊബൈലുകൾ വാങ്ങിച്ച ശേഷം അവർ പരിശോധിച്ചു. ആരുടെയും ഫോണുകളിൽ ആ ഫൂട്ടേജ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

​അവസാനം, റോഹൻ അമലിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

​റോഹൻ: "അമലേട്ടാ, ചേട്ടന്റെ ഫോൺ ഒന്ന് തന്നേ. എല്ലാവരുടെയും നോക്കി. ഇനിയുള്ളത് ചേട്ടന്റെ ഫോൺ മാത്രമാണ്."

​അമൽ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. അവൻ സത്യസന്ധനായിരുന്നു. പിന്നെന്തിന് ഭയക്കണം? അവൻ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ തന്റെ ഫോൺ റോഹന് നൽകി. റോഹൻ ഫോൺ തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ, എല്ലാവരുടെയും നെഞ്ചിൽ ഒരു തീക്കനൽ വീണതുപോലെയായി.

​റോഹൻ അവന്റെ ഫോണിലെ വീഡിയോ ഫോൾഡർ തുറന്നു. അവിടെ ഏറ്റവും പുതിയതായി, ആ ഫൂട്ടേജ് കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റോഹൻ ഞെട്ടലോടെ അത് കണ്ട ശേഷം അലറി.

​ആ ഞെട്ടലോടെ റോഹൻ അലറി: "ഇതിലുണ്ട്! ഈ ഫോണിലുണ്ട് ആ ഫൂട്ടേജ്!"

​അമലിന്റെ ലോകം തകർന്നു. അവന്റെ തലയ്ക്ക് ചുറ്റും എല്ലാം കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവൻ റോഹന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ പിടിച്ചു വാങ്ങാനായി ശ്രമിച്ചു, പക്ഷെ റോഹൻ അത് കൊടുത്തില്ല.

​"ഇല്ല! എനിക്കറിയില്ല! ഞാനല്ല ഇത് ചെയ്തത്!എന്റെ ഫോണിൽ ഇത് എങ്ങനെ വന്നു എന്ന് എനിക്കറിയില്ല!" അമൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അവന്റെ വാക്കുകൾ ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ദേഷ്യത്തിനും സംശയങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ ദുർബലമായി.

​എല്ലാ കണ്ണുകളും അവനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. നിമിഷനേരം കൊണ്ട്, പ്രിയപ്പെട്ട മകൻ, വിശ്വസ്തനായ സഹോദരൻ എന്ന സ്ഥാനത്തുനിന്ന്, അവൻ ഒരു കുറ്റവാളിയായി മാറി.

​ആ നിമിഷം, അനിതയുടെ മുറിയിൽ നിന്ന് സൗമ്യ പുറത്തേക്ക് വന്നു. ചുവന്ന സാരിയിൽ ദേഷ്യവും കണ്ണുനീരും നിറഞ്ഞ മുഖവുമായി അവൾ അമലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു