Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

നടന്നു, എല്ലാവരെയും ചിരിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും അവൻ ലയിച്ചു നിന്നു.

​ഈ കാഴ്ചകളാണ്, ബാംഗ്ലൂരിലെ കോഡ് ലൈനുകൾക്കിടയിൽ അവന് നഷ്ടപ്പെട്ട ജീവിതം എന്ന് അവന് തോന്നി. ഈ ലാളിത്യവും, ഈ സ്നേഹവും... സൗമ്യ അവനിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാന്തമായിരുന്നു.

​സൗമ്യയുടെ കൈകളിൽ മൈലാഞ്ചിയിടുന്ന സമയമായപ്പോൾ, അവൾ ഒരു നിമിഷം മൊബൈലിൽ സമയം നോക്കാനായി ഫോൺ എടുത്തു. അപ്പോഴാണ് അവൾ അമലിനെ കണ്ടത്. അവൻ തന്നെത്തന്നെ നോക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ, അവൾക്ക് ഒരു നേരിയ നാണം വന്നു.

​സൗമ്യ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.

​സൗമ്യ: "എന്താ ചേട്ടാ അവിടെ? പുറത്ത് ഒരുപാട് ആളുകളില്ലേ? ചേട്ടൻ പോയി അവരെയൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കൂ." അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ കുസൃതി ഉണ്ടായിരുന്നു.

​അമൽ: "ഞാൻ ഇവിടെ അനിതയുടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ വന്നതാണ്. നീയെന്താണ് സൗമ്യ, ഇങ്ങനെ വയലറ്റ് സാരിയൊക്കെ ഉടുത്ത് ഒരു രാജ്ഞിയെപ്പോലെ വന്നിരിക്കുന്നത്? വല്ലാത്ത ഭംഗിയുണ്ട്."

​അമൽ ഈ വാക്കുകൾ പറയുമ്പോൾ അവന്റെ ഹൃദയം ശക്തിയായി മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രണയത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ തുറന്നുപറച്ചിൽ ആയിരുന്നില്ലെങ്കിലും, ഇഷ്ട്ടം ഒരു സൂചനയായി അവൻ നൽകാൻ ശ്രമിച്ചു.

​സൗമ്യയുടെ മുഖം ചുവന്നു. അവൾ ചിരിച്ചു. "നന്ദി ചേട്ടാ. ഇത് അനിതയുടെ സമ്മാനമാണ്. കല്യാണത്തിന്റെ തലേന്നുള്ള ചടങ്ങിനായി എനിക്കുവേണ്ടി വാങ്ങിയതാണ്."

​അമൽ: "ആരായാലും, നിനക്കീ കളർ നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട്. ഏത് വേഷത്തിലാണെങ്കിലും നിന്നെ കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയാണ്. ഇന്നലെ കണ്ട പച്ച ദാവണിയിലും..."

​അവൻ പച്ച ദാവണിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ സൗമ്യയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.

​സൗമ്യ: "ഓഹോ! അപ്പോൾ അമൽ ഇന്നലെ അമ്പലത്തിൽ എന്നെ