Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നോ? അമലിന് വലിയ തിരക്കിനിടയിൽ അതിനൊക്കെ സമയം കിട്ടിയല്ലോ?" അവളുടെ സംസാരത്തിൽ ഒരു തമാശ കലർന്നിരുന്നു.

​അമൽ: (പതറാതെ) "എന്തായാലും, മനോഹരമായ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടാൽ ആരും നോക്കി പോവില്ലേ ചേച്ചി?

സൗമ്യ: അനിതയുടെ കല്യാണത്തിരക്കിനിടയിലെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം നിന്നെ ഇവിടെ കണ്ടതാണ്, അമൽ

​അവൾ മറുപടി പറയാൻ നിൽക്കാതെ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ മുറിയിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. "ഞാൻ പോകുന്നു, എന്റെ മൈലാഞ്ചി ഉണങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. വേഗം കഴുകണം."

​അവൾ പോയ ശേഷം അമൽ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. അവൻ നേരിട്ട് ഇഷ്ടം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളിൽ ഒരു ചിരി വിരിയിച്ചു. അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷ മൊട്ടിട്ടു.

​അടുത്ത രണ്ട് ദിവസങ്ങൾ കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്ന വേഗത്തിൽ കടന്നുപോയി. വീട്ടിൽ കല്യാണത്തിന്റെ അലകൾ ആഞ്ഞടിച്ചു. പാട്ടും, ഡാൻസും, കളികളും, ഊണും, ചിരിയും. അമൽ, ഒരു സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയർ എന്നതിലുപരി, ഒരു കുടുംബാംഗമായി മാറി. അവൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും സഹായിച്ചു.

​സൗമ്യ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ അവനോട് അധികം സംസാരിച്ചില്ല. അവൾ അനിതയുടെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചും, മറ്റ് കൂട്ടുകാരുമായി സമയം ചെലവഴിച്ചും തിരക്കിലായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഇടയ്ക്കിടെ അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കണ്ടുമുട്ടി. ആ ഓരോ നോട്ടത്തിലും ഒരു പ്രത്യേക തരം വൈദ്യുതപ്രവാഹം അമൽ അനുഭവിച്ചു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയം ശക്തി പ്രാപിച്ചു.

​അവൻ മനസ്സിൽ ദൃഢമായി ഉറപ്പിച്ചു. ഈ തിരക്കുകൾ അവസാനിക്കട്ടെ. കല്യാണം കഴിയട്ടെ. എല്ലാ ബന്ധുക്കളും പോയ ശേഷം, ശാന്തമായ ഒരന്തരീക്ഷത്തിൽ അവളോട് തന്റെ പ്രണയം തുറന്നു പറയണം. വയലറ്റ് പട്ടുസാരിയിൽ കണ്ട ആ രാജ്ഞിയെ അവന് സ്വന്തമാക്കണം. അവൾക്ക്