Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

അവളോട് തന്റെ ഇഷ്ടം പറയണം. ഇനി ഒട്ടും വൈകിക്കാൻ പറ്റില്ല. അവൻ മനസ്സിൽ ദൃഢമായി ഉറപ്പിച്ചു.

​സൗമ്യ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അനിതയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. അമൽ അവളെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഫോൺ ഉണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചു. അവൾ സമ്മതിച്ചാൽ, ഒരുപാട് ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കണം, ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കണം.

​മംഗളകരമായ മുഹൂർത്തം അടുക്കുകയാണ്. വരനും കൂട്ടരും എത്തി. ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങാൻ പോകുന്നു. എല്ലാവരും സന്തോഷത്തിലും ആകാംഷയിലുമായിരുന്നു.

​

​പെട്ടെന്ന്, ആ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചു.

​അവരുടെ കുടുംബത്തിലെ ചെറുപ്പക്കാരനായ, അമലിന്റെ അടുത്ത കസിനായ റോഹൻ, അലറിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കല്യാണ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് ഓടി വന്നു. അവന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നപ്പോൾ ചെണ്ടമേളത്തിന്റെ ശബ്ദം പോലും നിശബ്ദമായി.

​റോഹൻ: "അമ്മാവാ! അമ്മാവാ! ഒരു ക്യാമറ! പെണ്ണിന്റെ മുറിയുടെ അടുത്തൊരു ക്യാമറ!"

​റോഹന്റെ ശബ്ദം എല്ലാവരുടെയും ചെവിയിൽ ഇടിമുഴക്കം പോലെ പതിച്ചു. സന്തോഷം മാഞ്ഞുപോയി, പകരം ഭയവും ആശങ്കയും പരന്നു.

​വാസുദേവൻ: (ആശങ്കയോടെ) "എന്താടാ നീ പറയുന്നത്? എവിടെ ക്യാമറ? എന്താ പ്രശ്നം?"

​റോഹൻ: "അവിടെ... അനിതയും കൂട്ടുകാരികളും ഒരുങ്ങിയിരുന്ന മുറിയുടെ അടുത്ത്... ചുമരിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ഒരു ക്യാമറ. ഇപ്പോൾ, അതിലുള്ള ഫൂട്ടേജ് ആരോ മൊബൈലിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്! അത്യാവശ്യം നല്ല ക്വാളിറ്റിയുള്ള ഫൂട്ടേജ് ആണ്. ആരെങ്കിലും അത് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ഇട്ടാൽ..."

കല്യാണത്തിനെത്തിയ എല്ലാവരും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു. ഇത് കേട്ടതോടെ, അതുലിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ മുഖത്ത് ദേഷ്യവും അപമാനവും നിഴലിച്ചു.

​ഉടൻ തന്നെ എല്ലാവരുടെയും ഫോണുകൾ പരിശോധിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ ഗൗരവമായ പ്രശ്നം മറ്റ് വഴികളിലേക്ക് പോകാതിരിക്കാൻ