Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

പിന്നെ... ശരണ്യയെയും.

​ശരണ്യയുടെ മുഖത്ത് ദുഃഖമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അമലിനെ കണ്ട ആശ്വാസത്താൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.

​അമൽ സുരക്ഷിതനാണെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ, ശരണ്യ വിനുവിനോടും ഹരീഷിനോടും സംസാരിച്ചു.

​ശരണ്യ: "അമലിന് ഇനി ഇവിടെ തുടരുന്നത് ശരിയല്ല. അവന്റെ വീട്ടുകാർ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്, അവനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയാൽ കൂടുതൽ മാനസികമായി തളർന്നു പോകും. അതുകൊണ്ട്..."

​വിനു: "മാഡം, അവനെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവാം. ഞങ്ങളവനെ നന്നായി നോക്കിക്കോളാം."

​ശരണ്യ: "നിങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന് നന്ദിയുണ്ട്. പക്ഷെ അവന് നന്നായി പരിചരണം ആവശ്യമാണ്. ഞാനൊരു തീരുമാനം എടുത്തിട്ടുണ്ട്. എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അവനെ കൊണ്ടുപോവുകയാണ്. കൊച്ചിയിലെ സിറ്റി സൈഡിലുള്ള ഒരു വില്ലയാണ് എന്റെ വീട്. നിങ്ങൾക്കും അവനെ വന്നു കാണാം. അവൻ പൂർണ്ണമായും സുഖം പ്രാപിക്കുന്നത് വരെ അവൻ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാകും."

​വിനുവും ഹരീഷും ആദ്യം എതിർത്തെങ്കിലും, ശരണ്യയുടെ ഉറച്ച വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ അവർക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.

​അങ്ങനെ, ഒരാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം അമലിനെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്തു. ശരണ്യയുടെ കാറിൽ, അമലും, അവനെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് വിനുവും ഹരീഷും കയറി. ശരണ്യയുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ അവനെ അവളുടെ കൊച്ചിയിലുള്ള വീട്ടിലേക്ക് എത്തിച്ചു.

​അവർ അമലിനെ അവിടെയാക്കി, അവൻ പൂർണ്ണമായും സുഖം പ്രാപിക്കുന്നത് വരെ അവിടെ ഉണ്ടാകണം എന്ന് ഉറപ്പ് നൽകി.

​ശരണ്യ കുറച്ച് ദിവസത്തേക്ക് ക്ലാസ്സുകളിൽ നിന്ന് അവധിയെടുത്തു. അവൾ അമലിനെ പരിചരിച്ചു. ചില ദിവസങ്ങളിൽ അവളുടെ സുഹൃത്തുക്കളോ വിദ്യാർത്ഥികളോ അവളെ സഹായിക്കാനായി വന്നു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ വെച്ച് അവനെ കണ്ടതിന് ശേഷം, ഇത്രയും ദിവസത്തിന് ശേഷം അവൻ സുഹൃത്തുക്കളെ കണ്ടു.

​ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ അമൽ മൗനത്തിലായിരുന്നു. അവന്റെ മനസ്സിൽ ആ വിവാഹ ദിവസം നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മാത്രമാണ്. അവന്റെ ഫോൺ രാത്രി വരെ അവന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. ആർക്കും അതിലേക്ക് പ്രവേശനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

​പെട്ടെന്ന് അവനൊരു കാര്യം ഓർമ്മ വന്നു. കല്യാണത്തിന്റെ അന്ന് രാവിലെ, കുളിക്കാൻ പോയപ്പോൾ അവൻ സാധാരണയിൽ കൂടുതൽ സമയം എടുത്തിരുന്നു. ഒരുപക്ഷെ, ആ സമയത്തിനുള്ളിൽ ആരെങ്കിലും അവന്റെ ഫോൺ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കാം!

​അവന്റെ തലച്ചോറ് ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത് വെറുതെ സംഭവിച്ചതല്ല. ആരോ പ്രതികാരത്തിനായി,