Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

അവനേക്കാൾ 8 വയസ്സ് കൂടുതലുള്ള ഒരു അധ്യാപിക! പക്ഷെ, ലോകനാഥന്റെ പ്രതിജ്ഞ..."

​വാസുദേവൻ: "അനിതയുടെ കല്യാണത്തിന് മുൻപ് കണ്ട സൗമ്യ ആ തിരുമാന്ധാംകുന്നിലമ്മയുടെ കളിയായിരുന്നെങ്കിൽ, നമ്മൾ ആ സത്യം മനസ്സിലാക്കണം. നമ്മൾ അമലിനെ എത്ര വേദനിപ്പിച്ചു! എത്ര നാണം കെടുത്തി! അവനോട് ചെയ്ത തെറ്റ് ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് സ്വയം മാപ്പ് കൊടുക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല."

​മാളതി: "അമൽ ആ കുറ്റം ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിൽ, അവനെ ആരെങ്കിലും കുടുക്കിയതാണെങ്കിൽ, അതുൽ പറഞ്ഞ സംശയം സത്യമായിരുന്നെങ്കിൽ... അന്ന് നമ്മൾ കേട്ടറിഞ്ഞതും കണ്ടറിഞ്ഞതുമായ കാര്യങ്ങൾക്കപ്പുറം വലിയൊരു ഗൂഢാലോചനയുണ്ടാവാം."

​വാസുദേവൻ: "ശർമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, രണ്ടാഴ്ചക്കുള്ളിൽ സത്യം വെളിപ്പെടും എന്ന്. അതുവരെ നമ്മൾ കാത്തിരിക്കണം. അമലിനെ വിളിക്കേണ്ട, ശർമ്മ പറഞ്ഞപോലെ എല്ലാം നടക്കട്ടെ."

​മാളതി: "വസുവേട്ടാ, ശരണ്യയെ എനിക്കെന്റെ മരുമകളായി സ്വീകരിക്കണം. ലോകനാഥന്റെയും നാനിക്കുട്ടിയുടെയും ശാപം ഇതോടെ തീരട്ടെ. പ്രായമൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമല്ല. എന്റെ മകൻ സന്തോഷമായി ജീവിച്ചാൽ മതി."

​വാസുദേവൻ: "തീർച്ചയായും മാലതി. വിശ്വനാഥ ശർമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ നമ്മൾ ചെയ്യും. അമലിനെയും, അവന്റെ ശരണ്യയെയും നമ്മൾ പൂർണ്ണ മനസ്സോടെ സ്വീകരിക്കും. അവനവന്റെ ചേച്ചിയുടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടായ സൗമ്യയെ പ്രണയിച്ചതിനേക്കാൾ വലിയ ഒരു കാര്യമാണ് ഇപ്പോൾ നടന്നിരിക്കുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ വിധി!"

​അവർ ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തി. അവർ നിശബ്ദരായി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അവരുടെ മനസ്സിൽ പ്രത്യാശ നിറഞ്ഞിരുന്നു – അമൽ സുരക്ഷിതനാണ്. അവന് ദൈവം കണ്ടെത്തിയ ഒരു ജീവിതമുണ്ട്.

വാസുദേവനും മാലതിയും ശരണ്യയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും, അതുൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവരുടെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ആശയക്കുഴപ്പങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. സൗമ്യയുടെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ അവർ ഞെട്ടിയെങ്കിലും,