Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

ഒഴികെ) അവരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ എത്തി.

​

​ഫോട്ടോ സെഷനുകളും കുടുംബത്തിൻ്റെ ബഹളങ്ങളും നടക്കുമ്പോൾ, അമലും ശരണ്യയും ആളുകൾക്കിടയിൽ തിളങ്ങി നിന്നു. അപ്പോഴാണ് ഹാളിൽ ഒരു മൂലയ്ക്ക്, കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി, വിഷാദഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഒരു രൂപം അവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്. അത് സൗമ്യയായിരുന്നു.

​വ്യാജ വീഡിയോ ഉണ്ടാക്കിയതിൽ അവൾക്ക് പങ്കില്ലെങ്കിലും, അമലിനെ പ്രണയിച്ചതിൻ്റെ പേരിൽ അവനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ശ്രമിക്കാതിരുന്നതിൽ അവൾക്ക് വലിയ കുറ്റബോധമുണ്ടായിരുന്നു. ഹർഷൻ്റെ ഗൂഢാലോചനയെക്കുറിച്ച് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അമലിന് സംഭവിച്ച ദുരിതങ്ങളുടെ പേരിൽ അവൾക്ക് സങ്കടമുണ്ടായിരുന്നു.

​അവൾ പതിയെ നടന്ന് അടുത്തെത്തി, അമലിൻ്റെയും ശരണ്യയുടെയും കൈയ്കളിൽ പൂക്കൾ വെച്ചുകൊടുത്തു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം വിഷാദഭാവം നിറഞ്ഞു, എങ്കിലും അവൾ ഒരു പുഞ്ചിരി വരുത്തി: "കൺഗ്രാജുലേഷൻസ് അമൽ, ശരണ്യ ടീച്ചർ."

​അവൾ അധികം സംസാരിക്കാതെ വേഗം തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

​എല്ലാ തിരക്കുകളും കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അമലിന് സൗമ്യയുടെ വിഷമം മനസ്സിലായി. അവൾ നിരപരാധിയായിരുന്നു. അവൾക്ക് അവനോടുണ്ടായിരുന്നത് നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയം മാത്രമായിരുന്നു.

​"നമുക്കൊന്ന് സൗമ്യയെ കണ്ടിട്ട് പോയാലോ ശരണ്യ?" അമൽ ചോദിച്ചു.

​ശരണ്യക്ക് ഒരു നിമിഷം മടിച്ചു. അമലിനോടുള്ള സൗമ്യയുടെ അടുപ്പം അവളിൽ ഒരു ചെറിയ സ്വാർത്ഥത (Possessiveness) ഉണ്ടാക്കി. "വേണോ അമൽ? അവൾ വിഷമത്തിലല്ലേ? നമ്മൾ പോയാൽ..."

​"വേണ്ട ശരണ്യ. അവൾക്ക് എന്നോടുള്ള പ്രണയം സത്യമായിരുന്നു. എനിക്ക് അവളെ വേദനിപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ല. അവൾ നിരപരാധിയാണ്. നമുക്ക് പോയി ആശ്വസിപ്പിക്കാം." അമൽ നിർബന്ധിച്ചു.

​അവർ പുറത്തെ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ സൗമ്യയെ കണ്ടെത്തി. അവൾ കാറിനരികിൽ നിന്നിരുന്നു.

​"സൗമ്യാ..." അമൽ വിളിച്ചു.

​അമലിനെയും ശരണ്യയെയും കണ്ടതും അവളുടെ മുഖം മാറി. ആ നിമിഷം