Chapter Title : ശിവ രഞ്ജിനി [പ്രാർത്ഥന]

തന്റെ മെത്തയിൽ അരികിൽ ഉണ്ടാവും.. എന്ന് അങ്ങുന്നിന്  അറിയാം...,

കാരണം,  സംഭോഗ  കലയിൽ...  ഒരു മന്നൻ  മാത്രമല്ല, അവസാന വാക്കാണ്,  മാധവൻ  തമ്പി...

സമ്പൂർണ ഭോഗം കഴിഞ്ഞു  പോകുമ്പോൾ,  അളവില്ലാത്ത സമ്മാനം  കൊടുത്തു  വിടുക എന്നത് അങ്ങുന്നിന്റെ രീതിയാണ്..

( ചില  പൂറികൾ,  വിനയം നടിച്ചു സമ്മാനം  വാങ്ങാതെ പോകുമെങ്കിലും... മക്കളുടെ കാര്യം  വരുമ്പോൾ അറിഞ്ഞു ചെയ്താൽ  മതി... എന്ന് പറയാതെ  പറഞ്ഞു  പോകുന്നവരും... ആയുണ്ട്...)

ഇഷ്ടം തോന്നിയ പെണ്ണിനെ ഭോഗിച്ചാൽ... ഇരു ചെവി അറിയാതെ  രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കാനും.. തന്നെ  മാത്രം  ആണ് അങ്ങുന്നു  താല്പര്യപ്പെട്ടത് എന്ന്  തോന്നിപ്പിക്കാനും  കഴിയുന്നതാണ്,  അങ്ങുന്നിന്റെ  വിജയ രഹസ്യം...!

പെണ്ണെന്നു പറഞ്ഞാൽ..  പുടവ  തന്ന ആൾക്ക്  ലഹരി ആണെന്ന്  ശ്രീ ദേവി തങ്കച്ചിക്ക് അറിയാത്തത് ഒന്നുമല്ല...

എന്തും  ങ്ങേർക്ക്  താൻ കഴിഞ്ഞേ  ഉള്ളൂ എന്ന്  ശ്രീ ദേവി  തങ്കച്ചിക്ക് അറിയാം..

എവിടെ ഒക്കെ  " കേറി  ഇറങ്ങി " യാലും.... തനിക്കുള്ളത്  നാലും  കൂട്ടി  മുടങ്ങാതെ  നൽകുമ്പോൾ....  തങ്കച്ചി  മറ്റെല്ലാം  നൈസ് ആയി  അവഗണിക്കും....!

സിവിൽ സർവീസ്കാരും വൻകിട  ബിസിനസ്കാരും വേളി കഴിച്ച തറവാട്  എന്ത് കൊണ്ടും ആധുനിക കാഴ്ചപ്പാട്  പുലർത്തണം  എന്ന കാര്യത്തിൽ അങ്ങുന്നിന്  വലിയ  നിർബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു...

അതനുസരിച്ചു മുടി തോളറ്റം വച്ച്  മുറിക്കാനും.. റൗക്ക  മോഡൽ കയില്ലാത്ത ബ്ലൌസ് ധരിക്കാനും.. അന്തർ ജനങ്ങൾക്ക് നിർദേശം നൽകി...

ശ്രീ ദേവി  തങ്കച്ചിക്ക്  ആകെ  ഉള്ളത് ഒരു  അനിയത്തി..., മോഹിനി തങ്കച്ചി...

തന്റെ  വിവാഹ നാളിൽ, ഭോഗരസം  രുചിക്കും മുമ്പ്, മരണം ഭർത്താവിനെ തിരികെ വിളിക്കുകയായിരുന്നു...

" മൂദേവി... കാലെടുത്തു  കുത്തി.... "

അങ്ങനെ പോയി, കുത്തുവാക്കുകളുടെ  കുത്തൊഴുക്ക്...

"ഇനി ഒരു വേളി  വേണ്ടെന്ന് "  മോഹിനി  തീരുമാനിച്ചു..

" ആർക്കും ഒരു  ഭാരം ആകാതെ, ഞാൻ  ഇവിടെ  ഒരു  കോണിൽ.. കഴിഞ്ഞോളാം.. "

മോഹിനി കണ്ണീരിന്റെ നനവോടെ...  ഭാരം ഇറക്കി  വച്ചു...

മോഹിനിയെ ശ്രീ ദേവി കൂടെ  കൊണ്ട് പോന്നു....

============

കാലം കുറച്ചേറെ  കടന്ന് പോയി...

യൗവനം വിട്ടൊഴിയാത്ത മോഹിനി തങ്കച്ചി മാധവൻ  തമ്പിയുടെ  മനസ്സിനെ  വല്ലാതെ  പിടിച്ചുലയ്ക്കാൻ