Chapter Title : ശിവ രഞ്ജിനി [പ്രാർത്ഥന]

തുടങ്ങിയിരുന്നു...

തമ്പി  അങ്ങുന്നിന്റെ  മുന്നിൽ പെടാതെ... ഒഴിഞ്ഞു  മാറി ഭവ്യതയോടെ തെന്നി  മാറി പോകുന്ന മോഹിനി...!

ഒരു ദിവസം...

അന്നും പ്രായം കെടുത്താത്ത  ശൗര്യത്തോടെ ശ്രീ ദേവിയെ തമ്പി ഭോഗിച്ചു തളർത്തി...

ഭോഗ കലയിൽ പടക്കുതിര കണക്ക്  കുതിക്കുന്ന ഭർത്താവിന്റെ  മിടുക്കിൽ വീണ്ടും ഒരിക്കൽ കൂടി, അഭിമാനം കൊണ്ടു, ശ്രീദേവി തങ്കച്ചി...

ഭോഗലസ്യത്തിൽ  തമ്പിയുടെ മാറിൽ മയങ്ങുകയാണ്,  ശ്രീദേവി...

" അതേ.... നെഞ്ചത്തെ മുടി പാതിയും  വെളുത്തു... എന്നും  വടിക്കാനും  മിനുക്കാനും  അയാൾ,  കൃഷ്ണൻ കുട്ടി വരുന്നുണ്ടല്ലോ...? ഒന്നുകിൽ അയാളോട് ഒന്നു  കറുപ്പിക്കാൻ  പറ... അല്ലെങ്കിൽ വടിച്ചാലും  വേണ്ടില്ല... ഇത് മഹാ ബോറ്.. "

മാറത്തെ മുടി കൊണ്ട് മോതിരം ചുറ്റി, ശ്രീദേവി  തങ്കച്ചി  കൊഞ്ചി........

" അതല്പം നരച്ചെന്ന് കരുതി,  നിനക്ക്  സുഖക്കുറവ് വല്ലോം.. ഉണ്ടായോ...? "

തമ്പി ഓപ്പൺ  ആയി  ചോദിച്ചു...

" അയ്യോ... പറഞ്ഞത്... ഞാൻ ഇങ്ങെടുത്തേ... "

ശ്രീദേവി സുല്ലിട്ടു..

" ഗൗരവം ഉള്ള ഒരു  കാര്യം.. പറയാൻ ഇരിക്യായിരുന്നു... അപ്പോഴാ... ആ മൂടങ്ങു പോയി... "

തമ്പി  പറഞ്ഞു...

" സോറി... ഇല്ല... പറഞ്ഞാട്ടെ... "

ശ്രീദേവി പ്രേരിപ്പിച്ചു...

" അതേ... മോഹിനിയെ  ഇങ്ങനെ ഇവിടെ താമസിപ്പിച്ചാൽ... ഇപ്പോൾ തന്നെ... ആളുകൾ ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞു തുടങ്ങീട്ടുണ്ട്...!"

തമ്പി  തുടങ്ങി വച്ചു..

" അവൾ... എനിക്ക്.. ആകെ ഉള്ള  ഉടപ്പിറപ്പല്ലേ..?  അവൾ പിന്നെ  എവിടെ  പോകും...? "

വിഷമിച്ചു, ശ്രീദേവി പറഞ്ഞു...

" പറഞ്ഞു വിടാൻ...  ഒന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ...? "

" പിന്നെ...? "

ഒന്നും... മനസിലാവാതെ... ശ്രീദേവി ചോദിച്ചു...

" ആൾകാർക്ക് എന്താ.. പറയാൻ വയ്യാത്തെ..? പാവം.. അവൾ എന്തറിയുന്നു..?  ഒരു കാര്യവും ഇല്ലാതെ.... പേര് ദോഷം  കേൾക്കാനാ... യോഗം...!"

തമ്പി പറഞ്ഞു  നിർത്തി..

" വളച്ചു  കെട്ടാതെ... നിങ്ങൾ  കാര്യം  പറ... "

ശ്രീ ദേവിക്ക്  ആകാംഷ...

" എന്നെ... ബന്ധപ്പെടുത്തി... മുക്കിൽ  സംസാരം... ഞാൻ... ആണെങ്കിൽ.... മുഖത്ത് പോലും... എന്നിട്ടും....!"

തമ്പി വികാരധീനനായി...

" അവരുടെ... വായടപ്പിക്കാൻ.. നമുക്ക് കഴിയോ..? പോകാൻ.... പറ......!"

ശ്രീദേവി അങ്ങുന്നിന്