Chapter Title : ശോഭാനന്തം 3 [കുറുമ്പി പെണ്ണ്]

വേദന കുറവില്ലങ്കിൽ സ്കാൻ ചെയ്തുകാണിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞെന്ന്.

ഞാൻ : ആണോ അയ്യോ നമ്മൾ അത് കഴിഞ്ഞ് അവിടെവരെ ഒന്ന് പോയില്ലല്ലോ അഞ്ജലി വന്നത്കൊണ്ട് ഞാൻ ആകെ തിരക്കിലായിപ്പോയി

അവൻ : ഞാൻ പോയിരുന്നു

ഞാൻ : എപ്പോൾ…

അവൻ : അത് അന്ന് അമ്മയും ചേച്ചിയും അമ്പലത്തിൽ പോയപ്പോൾ

എന്നിട്ട് നീ എന്തെ അന്ന് പറയാതിരുന്നത്?

അപ്പോൾ അവന്റെ മുഖഭാവം പെട്ടന്ന് മാറി, എനിക്ക് എന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നി അവൻ എന്തോ ഒളിക്കുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ വീണ്ടും കുത്തിചോദിച്ചു നീ പോയിട്ട് അവിടെ എന്തായി അവർ എന്ത് പറഞ്ഞു.

അവൻ : അമ്മേ അത് അവൻ വിക്കി.. വിക്കി… ഞാൻ പോയപ്പോൾ അവിടെ എത്തിയതും മഴ പെയ്തു അത്കൊണ്ട് പെട്ടന്ന് ഇങ്ങ് പോന്നു (എന്റെ മുഖത്തുനോക്കാതെ എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു പറഞ്ഞത് കള്ളം ആണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി അവൻ `ഞാൻ കണ്ടപോലെ എന്തോ കണ്ടിരിക്കണം´ )

ഞാൻ ഒന്ന് അർഥം വെച്ച് മൂളി

ഇനി ഇവനെ ഇങ്ങനെ വിട്ടാൽ പറ്റില്ലല്ലോ കുറെ ദിവസം ആയി എന്റെ പൂറ് ഇവനെ ഓർത്തു തരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ഞാൻ രണ്ടും കല്പ്പിച്ചു എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് അറിയാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.

അത് പോട്ടെ നീ എന്താ കണ്ടത് അവിടെ..

അവൻ : എന്ത്

അനന്തു.. നീ കളിക്കാതെ കാര്യം പറയടാ.. ഞാൻ അവനോട് ചൂടായി.

അവൻ : ഒന്നും കണ്ടില്ല അമ്മേ (അവൻ ആകെ പരിഭ്രമിച്ചു )

നീ അതികം ഒന്നും ഒളിക്കാൻ ശ്രമിക്കേണ്ട എനിക്ക് എല്ലാം അറിയാം ഞാൻ ദേഷ്യത്തിൽ തന്നെ അവനോട് സംസാരിച്ചു.

അവൻ : അമ്മേ അത് ഞാൻ…. അമ്മയോട്

നീ പറഞ്ഞോ.. അമ്മ മോനെ വഴക്കൊന്നും പറയില്ല മോൻ കണ്ടത് അമ്മയോട് പറ.

അവൻ ഒറ്റ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു

അത് ഞാൻ അന്ന് അവിടെ ചെന്നിട്ട് അവരെ കുറെ വിളിച്ചു പുറത്ത് മഴ ആയിരുന്നതിനാൽ അവർ കേട്ടുകാണില്ല എന്ന് കരുതി ജനലിലൂടെ വിളിക്കാനായി പോയതും ഞാൻ കണ്ടത് അവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി…

മോനെ.. ഞാൻ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, എന്റെ കുട്ടിക്ക് എന്നോട് അത് പറയാൻ നന്നേ മടിയും നാണവും ഉണ്ടായിരുന്നു.. മോൻ കണ്ടത് എന്തായാലും പറ അമ്മയോടല്ലേ വേറാരൊടും അല്ലല്ലോ അവന്റ വായിൽ നിന്നും അത് കേൾക്കാനായി എന്ത് പൂവിതൾ കൊതിച്ചു…

വിറച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു അമ്മേ.. അത് ഞാൻ ജനലിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ