Chapter Title : ശ്രീനന്ദനം 8 [ശ്യാം ഗോപാൽ]

പിറു പിറുത്തു കൊണ്ട് മുഖം കൊണ്ട് ഗോഷ്ടി കാണിക്കുന്നത് കണ്ടു.. നീ വരുന്നോ ഇല്ലയോ.. ഇല്ലേൽ ഞാൻ ഇവിടെ മുള്ളും മോൻ കിടക്കാൻ വേറെ സ്ഥാലം നോക്കേണ്ടി വരും.. അത്രക്കും അത്യാവശ്യമാടാ  പ്ലീസ് ടാ.. വേണേൽ ഞാൻ കാല് പിടിക്കാം

ആഹാ ഈ കളി കൊള്ളാല്ലോ... ഞാൻ എന്റെ കാല് അങ്ങ് നീട്ടി വച്ചു കൊടുത്ത്... എന്റെ ആ നീക്കം പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത അവളൊന്നു ഞെട്ടിയെങ്കിലും.. ഞൊടിയിടയിൽ ആ കാലിൽ കയറി പിടിച്ചു പ്ലീസ് ടാ.. ഇനിയെങ്കിലും വായോ..

പിന്നെ ശത്രു ആണേലും കാല് പിടിച്ചു പറഞ്ഞാൽ സഹായിക്കതിരിക്കാൻ അഞ്ഞൂറാന് ആവില്ലലോ... ഞാൻ ആദ്യം താഴെ ഇറങ്ങി പിന്നാലെ അവളും, മൂത്രം പോകാതിരിക്കാൻ എയർ പിടിച്ചാണ് വരുന്നത് എന്ന് കണ്ടാലറിയാം... അത്യാവശ്യം നിലാവുണ്ട്... ഒരു കുറ്റിക്കാട് കണ്ടപ്പോൾ അവിടെ ഇരുന്നു സാധിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞു.. വല്ല പാമ്പും കാണുമോടാ... എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്..എലി കുറച്ചു പേടിയിൾ ചോദിച്ചു

എന്നാ നിന്റെ അപ്പനോട് പറ ഇവിടെ ഒരു പബ്ലിക് ടോയ്ലറ്റ് വച്ചു തരാൻ... പിന്നെ മറുപടി കിട്ടിയില്ല, നീ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നെ.. നോക്കരുത് ട്ടാ...

പിന്നെ നിന്റെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കാൻ മാത്രം ദാരിദ്രം എനിക്കില്ല...

നീ നിന്റെ ചെവി കൂടെ ഒന്ന് പൊത്തിക്കെ...പ്ലീസ്

നീ ഒഴിക്കുന്നുണ്ടോ മൈര്.. അല്ലേൽ ഞാൻ പോവാ...

അയ്യോ.. പോവല്ലേ പോവല്ലേ.. ഞാൻ ഒഴിച്ചോളാം... ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നിന്ന്... പിന്നിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാൻ എന്റേ മനസ് വെമ്പി.. പതുക്കെ തല ചരിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ മുള്ളൻ വേണ്ടി ഇരുന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. ലെഗ്ഗിങ്സ് മുട്ടിനു താഴെ താഴ്ത്തി വച്ചിട്ടുണ്ട്, പിങ്ക്പാ ന്റീസും അതിന്റെ കൂടെ താഴ്ത്തി വച്ചിട്ടുണ്ട്.. നല്ല നെയ്യലുവ പോലത്തെ ചന്തികൾ, നിലാവാത്തു അവ വെട്ടി തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു, താഴെ ഒരാള് കയറു  പൊട്ടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു... അടങ്ങു മോനേ.. നമുക്ക് അത് കിട്ടാ കനി ആണ്.. സ്പർശനെ പാപം ദർശനെ പുണ്യം എന്നാണ് മഹാ കവി പ്യാരി പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്... ഞാൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ നോട്ടം മാറ്റി... ശ് ർ ർ ർ... നല്ല പച്ച മണ്ണിൽ മൂത്രം