ശ്രീയുടെ ആമി 3 [ഏകലവ്യൻ]

എന്തു ചെയ്യണമെന്ന ബോധം കിട്ടിയില്ല. കുറച്ച് നേരം കാറിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. എന്തായാലും അവൾ ഇങ്ങനെയൊരു ഒഴിവ് കഴിവ് പറയാൻ ചാൻസില്ല. എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് മനസിലാവാതെ ആമിയെ വിളിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ആണ്.

ചിന്തകൾ മനസ്സിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. ഒരു വേള അവളെ വീട്ടിൽ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്ന് റിതിൻ ഭയന്നു. അല്ലെങ്കിൽ സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ചെയ്യേണ്ട കാര്യമെന്ത്. എന്ത് കാര്യം ആയാലും അവൾക്ക് വരാൻ ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ പോലും അതെന്നോട് തുറന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ.

സമയം നീങ്ങും തോറും കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ അവൻ ആമിയുടെ ഫോണിൽ ട്രൈ ചെയ്തു. പക്ഷെ ഫലമില്ലായിരുന്നു. ഇനിയിതിന്റെ സത്യം അറിയുന്നത് വരെ താനെങ്ങനെ സമയം കഴിച്ചു കൂട്ടും എന്നാലോചിച്ച് അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇരുളുകൾ കയറി ശൂന്യമായി......

ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്യുന്നതിന്റെ വെട്ടവും ശബ്ദവും ആമിയുടെ ഫോണിൽ തെളിഞ്ഞു മുഴങ്ങി. സമയം വൈകുന്നേരം അഞ്ചു മണിയോട് അടുക്കാറായിരുന്നു. പതിവില്ലാത്ത ക്ഷീണവും ഉറങ്ങിയെഴുന്നേറ്റത്തിന്റെ ചടപ്പും അവളുടെ ശരീരത്തിലും മുഖത്തും വ്യാപിച്ചു. കരഞ്ഞു കലങ്ങിയതിന്റെ കലർപ്പും കൺപോളകളുടെ തടിപ്പും ചുവപ്പും പ്രകടമായി കാണാം. കിടത്തിന്റെ ഞെരുങ്ങലിൽ അവളിട്ടിരുന്ന മെറൂൺ ടോപ് ചുക്കി ചുളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ഫോൺ ഓൺ ചെയ്ത് ബെഡിൽ വച്ച ശേഷം അവൾ മുഖം ഒന്ന് തിരുമ്മി. മുടിയിഴകൾ ഇരു കൈകൊണ്ടും മുഖം ചേർത്ത് പുറകിലേക്ക് തടവി ഒതുക്കി. സമയം നീങ്ങി വന്നതിൽ ചെറിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നുന്നുണ്ട്. ഫോണിൽ ആദ്യ കോൾ ശ്രീയുടെ പേരിൽ തെളിഞ്ഞു. ഇടറിയ മനസ്സോടെ അവൾ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

“ഹലോ... ആമി....”

“ആ ഏട്ടാ....”

“എന്താ പെണ്ണേ പറ്റിയത്.. ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ആയിരുന്നല്ലോ...”

“ഫോണിൽ ചാർജ് ഉണ്ടായില്ല..”

“നീയിന്ന് ബർത്ത്ഡേ പാർട്ടിക്ക് പോയില്ലേ..?”

“ഇല്ല...”

“എന്തേ....?”

“അത് ഏട്ടാ... ചെറിയൊരു ക്ഷീണവും തല വേദനയും തോന്നി തിരിച്ചു വന്നു..”

“അമ്മ പറഞ്ഞു.. ആമി നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ഇങ്ങനെ ക്ഷീണം തോന്നുമ്പോൾ ആദ്യം എന്നോട് പറയണമെന്ന്.. ഒറ്റക്ക് വരേണ്ട അവസ്ഥ ഉണ്ടാവരുതെന്ന്...”

“സോറി ഏട്ടാ... വലിയ കുഴപ്പമില്ലെന്ന് തോന്നി അതാ പിന്നെ വിളിക്കാഞ്ഞത്.”

“എങ്കിലും ഒന്ന് അറിയിച്ചൂടെ.. നിന്നെ കിട്ടാഞ്ഞിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കേണ്ടി വന്നില്ലേ എനിക്ക്..”

“മ്മ് സോറി.”

“എന്നോട് പറയാഞ്ഞതിലുള്ള ദേഷ്യത്തിലാ ഞാനിത്ര പരുഷമായി സംസാരിച്ചത്.”

“മ്മ്.. അമ്മയെന്താ ഏട്ടനോട് പറഞ്ഞേ...?”

“പോയത് പോലെ തിരിച്ചു വന്നു. മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെയാ വന്നത്.. ചോദിച്ചപ്പോൾ തലവേദനയെന്ന് പറഞ്ഞു. നേരെ കേറി കിടന്നു. ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും എഴുന്നേറ്റില്ലെന്ന്..”

“മ്മ്..”

“പിന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പേടിക്കില്ലേ.. നിന്റെ ഫോണിൽ കിട്ടുന്നുമില്ല...”

“മ്മ്..”

“ഇപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ട്...?”

“കുഴപ്പമില്ല.. മാറി..”

“ഫോണിന് എന്താ പറ്റിയെന്ന് നോക്കിയിട്ട് പറയ്.. നമുക്ക് നാളെ ശെരിയാക്കാം..”

“ആ..”

“ഞാൻ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വിളിക്കാം..”

“ആ..”

അവൾ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. അധികം കുറ്റബോധം എന്റെ തലയിൽ വരാൻ അനുവദിച്ചില്ലല്ലോ ഭാഗവാനെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ച് ചെറിയൊരു ആശ്വാസത്തോടെ അവൾ മുഖം കഴുകി റൂമിനു വെളിയിലേക്ക് വന്നു. അമ്മയുടെ വക സുഖന്വേഷണം ഉണ്ടായിരുന്നു. നന്നായി വിശപ്പ്