Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 4 [ഏകലവ്യൻ]

വിളിച്ചു.

“ഏട്ടാ...”

“എന്താടി..?”

“എന്നെ വിശ്വാസമായില്ലേ..?”

“ആയി..”

“പിന്നെന്താ..? എന്നെ കൊണ്ടു വിടുകയാണോ.?”

അവളുടെ കരച്ചിലോടു കൂടിയ ചോദ്യം കേട്ട് മനസിലാവാതെ അവൻ വണ്ടി നിർത്തി. അപ്പഴാണ്  അക്കിടി മനസിലായത്. പഴയ ഓർമ്മയിലെന്ന പോലെ ആമിയുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്കാണ് വണ്ടി തിരിച്ചത്...!

“ഓ... പൊന്നുമോളെ.. മാറിപോയെടി.. സോറി...”

അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ വണ്ടി തിരിച്ചു. കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തിയ ആമിക്കും ചിരി പൊട്ടി പോയി. അതോടൊപ്പം കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണീർ നന്നായി പുറത്തേക്ക് ചാടി. മനസ്സിലെന്തോ പെയ്തൊഴിഞ്ഞത് പോലെ....! സമയം സന്ധ്യ മറഞ്ഞു.

‘കല്യാണം കഴിഞ്ഞതും മറന്ന് കൊണ്ടു വിടാനും നോക്കിട്ട്..കൊരങ്ങൻ...!’

അവൾ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ടാണ് റൂമിലേക്ക് വന്നത്. രാത്രി അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് കിടക്കാനുള്ള പുറപ്പാടിലാണ് ആമിയും ശ്രീയും. ആമിയുടെ കരഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള ക്ഷമ യാചിക്കലിൽ ശ്രീ എല്ലാം മറന്നിരുന്നു. ഇനി താൻ അറിയാതെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലെന്നും അവൻ വിശ്വസിച്ചു.

“എന്താടി പിറു പിടിക്കുന്നെ...?”

“ഒന്നുല്ല...”

അവൾ കെറുവിച്ചു. ടേബിളിൽ വെള്ളം കൊണ്ടു വച്ച് ലൈറ്റ് അണച്ച് ബെഡ് ലാമ്പിട്ട് അവളവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഏറി കിടന്നു. മുന്തിരി നിറമുള്ള സ്ലീവ്ലെസ്സ് ഗൗൺ ആണ് വേഷം. ബ്രായും പാന്റിയും ഒന്നുമില്ല. അവന്റെ കൈയ്യിൽ കുത്തിയമർന്ന അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകളുടെ സ്പർശനം കൊണ്ടു തന്നെ അവൻ മൂഡായി. അ സമയം അവന്റെ മനസ്സിൽ ഓർമ വന്നത് റിതിൻ അവളുടെ മുലകളെ ഓമനിച്ച രംഗമാണ്. സാമാനം പതിയെ പൊന്താനും തുടങ്ങി. കുറച്ച് താൻ കണ്ടതാണെങ്കിലും അവളുടെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കാൻ അവന് ത്വര കൂടി.

“ഏട്ടാ.. എന്താ ആലോചിക്കുന്നേ...?”

“അല്ല… ഇന്നെന്തൊക്കെയാ നടന്നത്..?  കേബിനിൽ..?”

“ശ്ഹ്... ഏട്ടൻ അതെനിയും വിട്ടില്ലേ..?”

അവളവന്റെ മേൽ നിന്നും കയ്യെടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“അയ്യേ.. ദേഷ്യപ്പെടാനല്ലെടി.. കേൾക്കാൻ വേണ്ടി ചോദിച്ചതാ...”

“ഒലക്ക...! ഏട്ടന്റെ ഈ സ്വഭാവമാണ് എല്ലാത്തിനും കാരണം..”

“സോറിയെടി.. അതൊരു സുഖല്ലേ..”

“പോടാ.. ഞാനൊരു പെണ്ണാണ്.. ഏട്ടൻ എന്തൊക്കെയാ ഉദ്ദേശിക്കുന്നേ...?”

“എന്ത്..?”

“ശെരിക്കും ഏട്ടൻ എൻജോയ് ചെയ്യുന്നുണ്ടോ അതോ എന്നെ വെറുതെ വട്ട് പിടിപ്പിക്കുകയാണോ..?”

“അതെന്തേ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ..?”

“എങ്കിൽ പറയ് റിതിൻ എന്നെ എന്തൊക്കെ ചെയ്യണമെന്നാ ഏട്ടന്റെ ആഗ്രഹം..?”

“അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ...”

“പറയ്..”

ശ്രീക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാനായില്ല. മനസ്സിൽ അതിനു വേണ്ടി ഒരുത്തരം അവൻ ഇനിയും കണ്ടെത്തിയില്ലെന്നതാണ് സത്യം. ശ്രീയുടെ മൗനം കണ്ടപ്പോൾ ആമി തുടർന്നു.

“ഉത്തരവുമില്ല... നന്നായി...! ഞാനൊരു കാര്യം പറയാം. ഏട്ടന്റെ അറിവോടെയാണെങ്കിലും എന്റെ