Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 6 [ഏകലവ്യൻ]

നിൽക്കുന്നത് പോലെയൊരു ഫീൽ. വീണ്ടും ഫോണ് റിങ് ചെയുന്ന ശബ്ദം മുഴങ്ങി. തളർച്ചയിൽ അവൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനായില്ല. ഇമകൾ ഇടവിട്ട് ചിമ്മി അവളെങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ്. വീണ്ടും ഫോൺ കിടന്ന് അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ പതിയെ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് മുടിയൊതുക്കി. ചെയർ വലിച്ച് ഹാൻഡ് ബാഗിനുള്ളിലെ ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ ശ്രീയുടെ പേര് തെളിഞ്ഞു. അവളല്പം പരിഭ്രമിച്ചു. ഉമിനീർ വറ്റിയ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്ത് വരാത്ത അവസ്ഥയാണ്. എന്തു ചെയ്യുമെന്ന് ആലോചിച്ച സമയം റിതിൻ അടുത്ത് വന്ന് അവളുടെ മേൽ വീണ ശുക്ല തുള്ളികൾ ഷേർട്ടിൽ തുടക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളപ്പോൾ ഫോൺ കാണിച്ചു കൊടുത്ത് ശ്രീയാണ് വിളിക്കുന്നതെന്ന് അറിയിച്ചു. കോൾ എടുത്തോളാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ച് അവൻ അവന്റെ പണി തുടർന്നു. ഒരു ധൈര്യം കിട്ടിയത് പോലെ അവളൊന്ന് ദീർഘ ശ്വാസമെടുത്ത് കിതപ്പ് ത്വരിതപ്പെടുത്തി. റിങ് തീരുന്നതിന് മുൻപ് കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

“ഹ്..ലോ... ഏട്ടാ....”

“എത്ര നേരമായി വിളിക്കുന്നു.”

“കേട്ടില്ല.. സൈലന്റ് ആയിരുന്നു.”

“ഇറങ്ങിയില്ലേ...?”

“ഇറങ്ങി..”

“കൂട്ടാൻ വരണോ..?”

“വേണ്ട.. ബസ് കേറുവാ.. ഞാൻ വിളിക്കാം..”

“കേറുന്നേയുള്ളോ..?”

“ആ ബ്ലോക്ക് ഉണ്ട്..ഞാൻ വിളിക്കാം..”

“ആ..”

അവൾ വേഗം കോൾ കട്ട് ചെയ്ത് വീണ്ടും ദീർഘ ശ്വാസമെടുത്ത് റിതിനെ നോക്കി. അവൻ ചിരിക്കുകയാണ്.

“പ്രാന്ത..!”

അവൾ മന്ത്രിച്ചു. മുലക്കണ്ണിൽ തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് അവനവളുടെ ചുണ്ടുകൾ പതിയെ നുണഞ്ഞു. അവളും അതിനോട് സഹകരിച്ച് ചുണ്ടുകൾ തുറന്നു കൊടുത്തു.

സന്ധ്യ മയങ്ങുമ്പോൾ ആമിയെ കാണാഞ്ഞിട്ട് വീണ്ടും ഫോണിൽ വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അവൾ നടന്ന് വരുന്നത് കാണുന്നത്. റിതിന്റെ കാറിൽ തന്നെയാണ് അവൾ കട്ട്‌ റോഡിൽ വന്നിറങ്ങിയത്. ശ്രീ എഴുന്നേറ്റ് അവളെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. നല്ല ക്ഷീണത്തോടെ വരുന്ന ആമിയുടെ മുഖത്ത് ഭാവ വ്യത്യാസമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. അവനെ നോക്കാതെ പടി കയറുമ്പോൾ ശ്രീ ചോദിച്ചു.

“ആമി.. വിളിച്ചിട്ട് എത്ര നേരമായി..?”

“ഇങ്ങോട്ടുള്ള ബ്ലോക്ക്‌ ഏട്ടനറിയില്ലേ..?

“എത്ര തവണ വിളിച്ചു.”

“ബസ്സിൽ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു.”

പാതി ഗൗരവത്തിലാണ് അവളത് പറഞ്ഞത്. അവനൊന്നും മിണ്ടാനായില്ല. വേറെയൊന്നും പറയാതെ ഉള്ളിലേക്ക് പോകുന്ന അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് നിർത്തിച്ചു.

“ആമി.. സോറി...”

“സോറിയൊന്നും വേണ്ടെന്ന്