Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 6 [ഏകലവ്യൻ]

പറഞ്ഞതല്ലേ..”

“പ്ലീസ്‌ ഡി... ദേഷ്യമുണ്ടോ..?”

“ഉണ്ട്..”

“എന്തിനാ..?”

“എന്റെ കാര്യം ഓർക്കാതെ, ചിന്തിക്കാതെ ഓഫായി കിടന്നതല്ലേ..”

“എടി..പറ്റിപ്പോയി.. മാപ്പ്..”

“മ്മ്.”

അവനവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

“ഇനിയെങ്ങനെ ഉണ്ടാകില്ല.. സത്യം. കഴിഞ്ഞത് നീ ക്ഷമിക്ക്.. സോറി..”

“ഇനിയെങ്ങനെ ഉണ്ടാകാതിരുന്നാൽ മതി.”

അവളും അവനെ പിടിച്ചു. ആ സമയം താനും തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് മാപ്പ് പറയേണ്ട എന്ന അർത്ഥത്തിൽ. പക്ഷെ ശ്രീയുടെ മൂക്കിലേക്ക് പടരുന്ന ആമിയുടെ മണം സാധാരണയല്ലെന്ന് അവന് തോന്നി. വല്ലാത്തൊരു ഗന്ധം. ഒരു തരം കമ്പി മണം. വേഴ്ച്ചയുടെ വിയർപ്പ് ഗന്ധം..!

“ഞാനൊന്ന് കുളിക്കട്ടെ.. വല്ലാതെ വിയർത്തിട്ടാ ഉള്ളത്..”

ഒട്ടും കൂസലില്ലാതെ പിടിവിട്ട് പുറകോട്ട് മാറി ക്ഷീണത്തോടെ അവൾ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. കടന്നു പോയപ്പോഴും അതേ മണം. അതിന്റെ കാരണമറിയാൻ തനിക്കിപ്പോൾ വോയിസ്‌ ഇല്ലെയെന്ന ഭാവത്തിൽ അവനവിടെ ചലനമറ്റ് നിന്നു. ചോദിച്ചാൽ അവളുടെ പ്രതികരണം ഏത് തരത്തിൽ ആയിരിക്കുമെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല. ഇനിയത് തന്റെ ചിന്തകളിലെ സംശയത്തിന്റെ പുറത്ത് തോന്നിയതാണോ എന്നും അവന് പിടികിട്ടിയില്ല.

രാത്രി അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് ബെഡിൽ അവളെ കാത്തു കിടക്കുകയാണ് ശ്രീ. വൈകുന്നേരം കിട്ടിയ മണത്തെക്കാളും അവന്റെ മനസ്സുലക്കുന്നത് നേരത്തെ കണ്ട സ്വപ്നമാണ്. അതിൽ ആമിയെ ഭോഗിക്കുന്നവൻ ആരാണെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല. പക്ഷെ ശരീരം ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെയാണ്. അതിന് പകരം റിതിൻ ആണെങ്കിൽ പോലും തന്റെ മനസ്സിൽ ഇത്ര ടെൻഷൻ ഉണ്ടാകില്ലായിരുന്നു. പല സ്വപ്‌നങ്ങൾ കണ്ടു വീട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇതങ്ങനെ എളുപ്പത്തിൽ തള്ളാൻ മനസ്സനുവദിക്കുന്നില്ല. സ്ലീവ്ലെസ് ഗൗൺ അണിഞ്ഞു വെള്ളവുമായി ആമി റൂമിലേക്ക് വരുമ്പോഴാണ് ശ്രീയുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്നത്. അമ്മാവന്റെ നമ്പർ കണ്ട് അവൻ വേഗം കോളെടുത്തു.

“ഹലോ.. അമ്മാവാ...”

“ശ്രീയേട്ടാ.. ഇത് ഞാനാ വരുൺ..!”

(സഹൃദയരെ....,

വൈകിയതിൽ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നില്ല. കാരണം  കഴിഞ്ഞ പ്രാവിശ്യം കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കിയതാണ്. ‘തുടരും’ എന്ന് വെക്കാത്തതും അത്കൊണ്ട് തന്നെ. കാരണം തിരക്കുകൾ കൂടുകയാണ്. അതിലടക്ക് കഥയെഴുതാൻ നിങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്ന സമയം വളരെ പരിമിതവും. തുടരണമെന്നാണ് ആഗ്രഹം. പക്ഷെ ഇതിലും കൂടുതൽ, കുറേ കൂടുതൽ സമയം വേണ്ടി വരും. അത് കൊണ്ട് തീരുമാനം ഇപ്പോൾ പറയുന്നില്ല.

എഴുതിയ എല്ലാ കഥകളിലേയുമെന്ന