Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 7 [ഏകലവ്യൻ] [നിർവൃതിയുടെ ചുവടുകൾ]

മുഖം ചേർത്തു.

“റിതിൻ വന്നിരുന്നോ..?”

“പറയില്ല.. ഒന്നും പറയില്ല..അതാണ്‌ എട്ടനുള്ള ശിക്ഷ..”

“ഒഹ് എന്റെ പെണ്ണേ...”

വീണ്ടും അവനവളെ അമർത്തി പിടിച്ച് മുലകളുടെ വിടവിൽ ഉമ്മ വച്ചു.

“എന്നെ സംശയമുണ്ടോ..?”

“ഇല്ല..”

ഇല്ലെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്കൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. ഇപ്പോഴുള്ള ശ്രീയുടെ പെരുമാറ്റം നിലനിർത്തണമെങ്കിൽ കള്ളം പറഞ്ഞ് വിശ്വസിപ്പിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

“അന്ന് തെറ്റായി ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ല.. റിതിൻ പിന്നെ വന്നിട്ടില്ല അങ്ങോട്ടേക്ക്..”

“അഥവാ വന്നിരുന്നെങ്കിലോ..?”

“എങ്കി ഏട്ടനോടുള്ള ദേഷ്യം ഞാൻ തീർത്തേനെ..”

“എങ്ങനെ..?”

“അവന് കളി കൊടുത്തിട്ട്..”

“അമ്പടി... അപ്പോ മനസ്സിൽ അങ്ങനൊരു ചിന്ത ഉണ്ടായിരുന്നല്ലേ..?”

“മ്മ്.. എനിക്കന്നു അത്രക്ക് ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു ഏട്ടനോട്..”

“പക്ഷെ അവൻ നിന്നെ വിടുമോ..?

ചോദ്യത്തോടൊപ്പം ശ്രീയുടെ ട്രാക്ക് പാന്റിന് മുന്നിൽ ഉയർന്നു വന്ന മുഴുപ്പ് അടിവയറ്റിൽ കുത്തുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. ശ്രീക്ക് മൂഡാവുന്നുണ്ടെന്ന് മനസിലായി. പക്ഷെ അന്ന് സംഭവിച്ച കാര്യം  ശ്രീയോട് പറയുന്നത് പന്തിയാകില്ല. താനൊരിക്കൽ ചൂട് വെള്ളത്തിൽ വീണതാണ്. ഇത്തവണയും വീണാൽ ഉറപ്പായും മേലാസകാലം പൊള്ളും. ചിലപ്പോൾ ഇത് തന്റെ ഉള്ളെടുക്കാൻ വേണ്ടി ശ്രീ നടത്തുന്ന പരീക്ഷണമാണെങ്കിൽ ഇതോടെ എല്ലാം തീരും. ഡിവോഴ്സ്ഡ്....!

“എടീ..അവൻ നിന്നെ വിടുമോ...?”

“ആ... വിടും വിടും... മാറിക്കെ...”

അവളവനെ മേല് നിന്നും മാറ്റി കിടത്തി. അരയിൽ പൊന്തി നിൽക്കുന്ന അവന്റെ സാമാനത്തിന്റെ മുഴപ്പിലായിരുന്നു അവളുടെ കണ്ണ്..

“എന്റെ ശ്രീ... ചിന്തകൾക്കൊന്നും ഒരു മാറ്റവും ഇല്ലല്ലേ.. അപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞത് തന്നെ ശെരി..”

“എന്ത്..?”

“യു ആർ കുക്കോൾഡ്..!”

“അത് നിനക്ക് ഇപ്പോഴാണോ മനസിലാകുന്നെ.?”

“പോട ..പ്രാന്ത.. വിട്...”

“പോവല്ലെടി സുന്ദരി..”

അവനിൽ നിന്ന് മാറാൻ തുടങ്ങിയ ആമിയെ ബലമായി പിടിച്ച് കിടത്തി മിഡിക്കുള്ളിലേക്ക് കയ്യിട്ടു..

“അഹ്..  ഏട്ടാ ഹ്...”

ഷഡിയുടെ മറവില്ലാത്ത തെറിച്ച പൂവിതളുകളിൽ വിരൽ കുടുങ്ങിയ വേദനയിൽ അവൾ കൂവി.

“ഹ് ആാാാ... വേദനയാക്കല്ലേ ശ്രീ...”

പിളർപ്പിനുള്ളിൽ തോണ്ടിയെടുക്കയായിരുന്നു അവന്റെ ലക്ഷ്യം . വിരലിൽ തങ്ങിയ തേൻ തുള്ളികൾ അവനവളുടെ മുറുകി നിന്ന മുഖത്തേക്ക് ഉയർത്തി. നീണ്ടു തുറന്ന മിഴികൾക്ക്‌ മുന്നിൽ തന്റെ മദന സ്രവം കണ്ട് അവൾ ചിണുങ്ങി മുഖം ചെരിച്ചു.

“ഇതെന്താടി..?”

“കുന്തം..”