Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 7 [ഏകലവ്യൻ] [നിർവൃതിയുടെ ചുവടുകൾ]

അമരുമ്പോൾ ശ്രീയോട് ഒന്ന് മിണ്ടാൻ വേണ്ടി നാവ് പൊന്തിയില്ല. മുൻകരുതലുകൾ സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും  അവൾക്ക് പേടി കൂടുകയാണ്. മുൻ ജന്മ സുഹൃദമോ, ഭാഗ്യമോ മൂന്നാം തീയതി രാത്രി അവൾക്ക് മെൻസസ് വന്നു. വയസ്സറിയിച്ചതിനു ശേഷം ആദ്യമായി അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ഇത്തവണത്തെ മാസക്കുളിയെ സ്വീകരിച്ചു. പ്രെഗ്നൻസി പ്രെവെൻറ്റിംഗ് പിൽസിനോട് ബഹുമാനം തോന്നിയ നിമിഷം. പക്ഷെ നിമിഷങ്ങൾ നീങ്ങിയില്ല മനസ്സിൽ വിഷമവും വന്നു. മെൻസസ് വന്നില്ലെങ്കിൽ ഭർത്താവിൽ നിന്നല്ലാത്ത ഗർഭം...! കഴിഞ്ഞു പോയ ദിവസങ്ങളത്രയും ശ്രീയോട് ഒന്ന് നേരാവണ്ണം മിണ്ടിയിട്ടു കൂടിയില്ല. പാവം വിചാരിക്കുന്നത് അന്ന് തന്നെ തനിച്ചാക്കി ഓഫായി കിടന്നതിന്റെ ദേഷ്യം ഇപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടെന്നാണ്. പക്ഷെ ശ്രീ അറിയുന്നില്ല അന്ന് ഞാൻ തനിച്ചായിരുന്നില്ല എന്നത്. എന്റെ സുഖങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ശ്രീയുടെ ചിന്തകളെ ഞാൻ നന്നായി മുതലെടുത്തു.

ടോയ്ലറ്റ് സീറ്റിലിരിക്കുന്ന ആമിയുടെ മനസ്സിൽ കലുഷമായ ചിന്തകൾ തന്നെ നിറഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞു പോയ അവസ്ഥകളിൽ സ്വയം മറന്ന നിമിഷങ്ങൾ.. ശ്രീയുടെ പ്രണയ നിമിഷങ്ങൾ ആസ്വദിച്ച., ഉത്തമയായ ഭാര്യ ആയിരിക്കണം എന്നാഗ്രഹിച്ച മനസ്സ് വ്യതിചലിച്ച് കാമം നിറഞ്ഞ വേശ്യയെ പോലെ..! ഇത്രത്തോളം കാമാസക്തി ഉള്ള പെണ്ണായിരുന്നോ ഞാൻ. കണ്ണീർ പോലും എന്നെ വെറുത്തു കാണും.  അവൾ മുഖം കഴുകി പുറത്തിറങ്ങി.ബെഡിൽ പുറം ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ് ശ്രീ.  അവനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് ബെഡിൽ കയറി.

“ഏട്ടാ...”

“ഏട്ടാ...”

“ഓ...”

ദിവാ സ്വപ്നത്തിൽ നിന്ന് ഞെട്ടി, ശ്രീ അവൾക്ക് നേരെ ചെരിഞ്ഞു.

“എന്താ ആലോചിക്കുന്നേ..?”

“ഒന്നുമില്ല..”

“എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ.?”

“എന്തിന്..”

“കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ നമ്മളൊന്ന് നേരാവണ്ണം സംസാരിച്ചില്ലല്ലോ..”

“നിനക്കല്ലേ മിണ്ടാൻ താല്പര്യമില്ലാത്തത്.”

“ഞാൻ അവഗണിക്കുന്നത്