Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 7 [ഏകലവ്യൻ] [നിർവൃതിയുടെ ചുവടുകൾ]

പാടുണ്ടോ..?”

“അതില്ല.. എടി പക്ഷെ.. നിങ്ങൾ എന്താ ചെയ്തോണ്ടിരുന്നേ..?”

“സംസാരിക്കുന്ന്..”

“പിന്നെന്താടി കുഴപ്പം..?”

“അവനങ്ങനെ വന്നത് എനിക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.. ഒരു മര്യാദ ഇല്ലാത്ത ചെക്കൻ.. വൃത്തി കെട്ടവൻ..”

“ഹ.. പോട്ടെടി..”

“ഏട്ടന് പിന്നെ അവൻ അനിയാണല്ലോ..”

“നിന്റെ ദേഷ്യം എന്തിന്റെയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി..”

“ഏട്ടാ.., എനിക്ക് നല്ല ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടേ..”

“എങ്കി എന്നെ കടിക്ക് എന്നാൽ.. അല്ല പിന്നെ..”

അവളുടെയാ ഒരുമ്പാടിൽ പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ ചെയ്തു. ചുമലിൽ നോക്കി എണ്ണം പറഞ്ഞ കടി. ശ്രീയുടെ അലർച്ചയും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. ചോര പൊടിയുമെന്നത് സുനിശ്ചിതം. വണ്ടി ഒന്ന് പാളിയെങ്കിലും അവൻ ബാലൻസ് ചെയ്തു. നല്ല ദേഷ്യം കയറി വന്നെങ്കിലും അവൻ അത്യധികം ക്ഷമിച്ചിരുന്നു.

“വീട്ടിലെത്തട്ടെ.. തരുന്നുണ്ട് ഞാൻ..”

“പോട..”

അവളവന്റെ മേലുള്ള പിടി വിട്ട് പുറകോട്ടിരുന്നു. അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. വീട് എത്താനായപ്പോ അവൾക്ക് ചെറുതായി പേടി തോന്നി.

“ഏട്ടാ...”

അവളനോട് ചേർന്നിരുന്ന് വിളിച്ചു. അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“എടാ ഏട്ടാ..സോറി.. ഞാൻ തടവി തരാം..”

ഷർട്ടിൽ ഉമിനീർ നനഞ്ഞ കടിച്ച ഭാഗത്തു തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഇനിയത് തൊട്ട് വേദനയാക്കല്ലേ ആമി..”

“പിന്നെ.. എനിക്ക് നല്ല ദേഷ്യം വന്നു..”

“മ്മ്..”

“സോറി ട്ടൊ...”

“ആ ഞാൻ വരവ് വച്ചു..”

അവളവനെ മുറുക്കെ പിടിച്ചിരുന്നു. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ വളിഞ്ഞ ചിരി കാണിക്കുയാണ് പെണ്ണ്. താൻ ദേഷ്യപ്പെടാതിരിക്കാനുള്ള സോപ്പാണെന്ന് അവനപ്പഴേ മനസിലായി. അവളെയൊരു കുറുമ്പ് നോട്ടം നോക്കി റൂമിലേക്ക് പോയി.

“ഹൊ..രക്ഷപ്പെട്ടു..”

പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് അവളും പുറകെ പോയി. രാത്രി ഒൻപതു മണിയാകുമ്പോഴാണ് ശ്രീയുടെ ഫോണിൽ വരുണിന്റെ കോൾ വരുന്നത്.

“ഹലോ..”

“ആ ശ്രീയേട്ടാ