Chapter Title : ശ്രുതി ലയം 20 [വിനയൻ]

മടിയിൽ അമർന്നു ഇരുന്ന ശാന്തയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് വരാന്തയിലെ ചുവരിലേക്കും കൂരയിലേക്കും നോക്കി കൊണ്ട് രാജേന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു ...........

നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ ശാന്തെ നമ്മൾ എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് ഈ കൂര ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് അന്ന് നീ ശ്രുതിയെ ആറ് മാസം ഗർഭിണി ആയിരുന്നു ......... അന്ന് നമുക്ക് ഇത് കൂര അല്ലായിരുന്നു ചേട്ടാ കൊ ട്ടാരം ആയിരുന്നു ! നിന്നെ കൈ പിടിച്ചു എൻ്റെ വീട്ടി ലേക്ക് കൊണ്ട് വന്ന ശേഷം നീ ആയിരുന്നു എന്നോ ട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്ത് ............ "നമുക്കും വേണം ചേട്ടാ ചെറി യൊരു വീട് " എന്ന് , പിന്നെ നമ്മൾ ഒട്ടും വൈകാതെ തന്നെ വീടിൻ്റെ പണി തുടങ്ങി ..........

നിറവയറും താങ്ങി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഉത്സാഹ ത്തോടെ കൈ കോട്ടിന് മണ്ണ് വെട്ടി കൂട്ടി അരിച്ചെടു ത്ത് ചളിയാക്കി കൂട്ടുന്ന നിൻ്റെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മനസ്സ് ഇന്നും എൻ്റെ മനസ്സിലുണ്ട് ശാന്തെ ! .......... അവളെ തൻ്റെ മാറോടു മുറുകെ ചേർത്ത് അണച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു ....... അന്നൊക്കെ നമു ക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും പരസ്പരം പിരിഞ്ഞ് ഇരി ക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല ! നമ്മുടെ രണ്ടു പേരുടെ യും പിന്നെ മരിച്ചു പോയ അർജ്ജുനൻ മേസ്ഥിരിയു ടെയും കഠിനാധ്വാനം കൊണ്ട് ആയിരുന്നു നമ്മുടെ ഈ കൊച്ചു വീട് നമുക്ക് ഉണ്ടാക്കാനായത് .........

അവൻ്റെ മടിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് അവനു അഭിമുഖമായി കാലുകൾ ഇരു വശത്തും ഇട്ട് അവ ൻ്റെ മടിയിൽ അമർന്ന് ഇരുന്ന ശാന്ത മുണ്ടിനിടയി ൽ നിന്ന് അവൻ്റെ കുണ്ണയെ തൻ്റെ വലതു കയ്യിൽ എടുത്തു പതിയെ ഉഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ പറ ഞ്ഞു ........... ഒരാൾ പൊക്കം ചുവരായ ശേഷം പാ വം അർജ്ജുനൻ മേസ്തിരി ചുവരിൻ്റെ അപ്പുറത്ത് നിന്ന് പണി എടുക്കുമ്പോൾ മുറിയുടെ ഇപ്പുറത്തെ മൂലയിൽ എന്നെ കുനിച്ചു നിർത്തി കളിച്ചത് ചേട്ടന് ഓർമ്മ ഇല്ലെ ? ......... അതൊക്കെ മരിക്കുവോളം നമുക്ക് മറക്കാനാകുമോ മുത്തെ , നിന്നെ ചാരി നിർത്തി കളിക്കാത്ത ഏതു മൂലയാ ഇനി ഈവീട്ടിൽ ബാക്കിയുള്ളത് ........... എന്ന് പറഞ്ഞു അവളുടെ അധരങ്ങളെ നുകർന്ന് കൊണ്ട് അവളുടെ കൈ വെള്ളയിൽ ചലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന തൻ്റെ ഫുൾ കമ്പിയടിച്ച കുണ്ണയെ അവൻ അവളുടെ പൂറ്റിൽ തിരുകി കയറ്റി .........

കസേരയുടെ സീറ്റിൻ്റെ ഇരു വശത്തും