Chapter Title : ശ്രുതിലയ 1 [ഹസ്ന]

പറ്റുന്നില്ല കാൽ നല്ല വേദന ഹൂ... " ലയ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

മഴയുടെ ശബ്ദം ഒരു മൃദുല ഗാനം പോലെ മുറിയിൽ നിന്ന് അകലെ മാഞ്ഞു, പക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളുടെ താളം ഇപ്പോഴും ഒരു സ്വപ്നലോകത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ലയയുടെ തല എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർന്ന് കിടന്നപ്പോൾ, അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ഊഷ്മളത എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒരു ആശ്വാസം പോലെ പടർന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ എന്റെ കൈകളിൽ കോർത്ത്, ഒരു നിശ്ശബ്ദ വാഗ്ദാനം പോലെ, ഞങ്ങളെ ഒന്നായി ബന്ധിച്ചു.

“നിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ്… ഇതൊരു കടലിന്റെ തിരമാല പോലെയാ,” അവൾ മന്ത്രിച്ചു, ശബ്ദത്തിൽ ഒരു കുസൃതിയും ആഴമുള്ള ഒരു വികാരവും കലർന്നിരുന്നു. “നിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തൊക്കെ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടോ, ആവോ?”

ഞാൻ ചിരിച്ചു, പക്ഷെ ആ ചിരിക്കപ്പുറം ഒരു തീവ്രമായ വികാരം എന്റെ ഹൃദയത്തെ മുറുകെ പിടിച്ചു. “നിന്നെപ്പോലെ ഒരാൾ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ, എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തൊക്കെ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് ഞാൻ തന്നെ മറന്നുപോവും,” ഞാൻ മെല്ലെ പറഞ്ഞു, എന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ മുടിയിൽ മൃദുവായി തലോടി.

ലയ എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് തല ഉയർത്തി, എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു—ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ കുസൃതിയും, ഒരു സ്ത്രീയുടെ ആഴമുള്ള സ്നേഹവും. “നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ?” അവൾ ചോദിച്ചു, ശബ്ദം അല്പം വിറച്ചു. “നിന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ… ഇങ്ങനെ ഒരു നിമിഷം… ഇതിന്റെ മുന്നിൽ ലോകത്തിന്റെ എന്ത് സുഖവും വെറുതെയാ.”

എന്റെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിന്നുപോയി. അവളുടെ വാക്കുകൾ, ലളിതവും ആത്മാർത്ഥവുമായ, എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒരു നദി പോലെ ഒഴുകിയെത്തി. “ലയ…” ഞാൻ മന്ത്രിച്ചു, അവളുടെ മുഖം എന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. “നിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ… ഇതാണ് എന്റെ ലോകം. നിന്റെ ഈ നോട്ടം, ഈ ചിരി, ഈ സ്പർശനം… ഇതില്ലാതെ ഞാൻ ഒന്നുമല്ല.”

അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ, എന്റെ കൈകളിൽ മുഖം ചേർത്ത് വെച്ചു. ആ നിമിഷം, ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾക്കപ്പുറം, ഞങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾ ഒന്നായി ലയിച്ചു. മുറിയിൽ നിന്ന് മഴയുടെ ശബ്ദം പൂർണമായി