Chapter Title : ശുഭ പ്രതീക്ഷ -2 [പാവം പെണ്ണ്]
വരെ കഷ്ടപെട്ടാണ് ആ പ്രൊജക്റ്റുകൾ തീർത്തത്.
"ഓഹ് എന്റെ ഒരു വലിയ പണി കഴിഞ്ഞു, നന്ദി മാഷേ... മാഷ് ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ പെട്ട് പോയേനെ" വൈകുന്നേരം പോകാം ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു.
"നന്ദി മാത്രമേ ഉള്ളോ?" ഞാൻ അവളെ ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
"നന്ദി മാത്രം പോരെ..." അവൾ എന്നെയും ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"അഹ് നന്ദിയെങ്കിൽ നന്ദി..." ഞാൻ നിരാശയോട് പറഞ്ഞു.
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു നാണം തുളുമ്പുന്ന ചിരിയുമായി എന്റെ അടുത്ത് വന്നു.
എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിൽ ആകുന്നതിനു മുമ്പ് അവളുടെ ചോര ചുണ്ടുകൾ എന്റെ വളത്തെ കവിളിൽ ചേർത്ത് ഉമ്മ വെച്ചു. ഞാൻ അവളെ എന്നിലേക്ക് അടുപ്പിക്കാൻ കൈ അവളിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നതിന് മുന്നേ തന്നെ അവൾ എന്നെ വിട്ട് മാറി നിന്നു.
"തല്ക്കാലം ഇത് ഇരിക്കട്ടെ ബാക്കി തവണകൾ ആയി തരാം" ഞാൻ എന്റെ കവിളിൽ അവൾ ചുംബിച്ച സ്ഥലത്ത് കയ്കൊണ്ട് പരിശോധിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൾ പറഞ്ഞു.
അന്ന് അവൾ പോകുമ്പോൾ അവളുടെ നമ്പറും വാങ്ങിയാണ് ഞാൻ അവളെ വിട്ടത്. അവളുടെ കണ്ണിലെ നാണം മാത്രം അവൾ വീടിന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി നടന്ന് എന്റെ കൺവെട്ടത്ത് നിന്ന് മാഞ്ഞ് പോകുന്നതിന് മുമ്പുള്ള തിരിഞ്ഞ് നോട്ടത്തിലും മാഞ്ഞിരുന്നില്ല.
അവൾ പോയതിന് ശേഷം എനിക്ക് കുറച്ചു പണിയുണ്ടായിരുന്നു അത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നേരം രാത്രി 11:30 ആയിരുന്നു. രാത്രി അമ്മ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ മാത്രം ആണ് ഞാൻ എന്റെ ലാപിന്റ മുന്നിൽ നിന്നും മാറിയത്.
അമ്മയുടെ അടുത്തിരുന്നു അമ്മയുടെ കൈകൊണ്ടുണ്ടാടാക്കിയ രുചികരമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ആണ് പിന്നെ ഞാൻ നാദിയയെ കുറിച്ചും രാവിലെ നടന്നതും ഓർത്തത്. എന്റെ കവിളിൽ അവൾ ഉമ്മ തന്നത് ഓർമ്മ വന്നപ്പോൾ അറിയതെ മുഖത്ത് ഒരു നാണച്ചിരി വന്നു. അമ്മ എന്താണ് ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞു മാറി.
പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് നാദിയയെ വിളിക്കണ്ടേ? എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് ചോദിച്ചപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ സമയം നോക്കുന്നത് 11:33 PM.
💬 Comments
View all comments