Chapter Title : ശ്യാമളയുടെ ഒരു ദിവസം [ഋഷി]

മിനിറ്റെങ്കിലുമെടുക്കും. യേശുദാസിൻ്റെ മനോഹരമായ പാട്ടുകൾ കാളരാഗത്തിൽ ഉറക്കെ പാടുക എന്നതാണ് ചന്ദ്രൻ്റെ കുളിയുടെ അകമ്പടി!

അവിടെ അച്ഛൻ ചാരുപടിയിലേക്ക് കാലുകൾ നീട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നു. ആ കണ്ണുകൾ വിദൂരതയിലെവിടെയോ ആണ്. ആള് ഇവിടെയെങ്ങുമല്ലെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി. പുതച്ചിരുന്ന തോർത്ത് കസേരക്കയ്യിൽ. ആ നെഞ്ചിലേയും വയറിലേയും മാംസപേശികൾ ഇത്തിരിയുടഞ്ഞെങ്കിലും ഇപ്പോഴും ദൃഢമാണ്.

കുടവയറേയില്ല. പട്ടാളത്തിൽ നിന്നും പിരിഞ്ഞതിനു ശേഷവും തറവാട്ടിലെ വലിയ പറമ്പിലും തൊടിയിലുമെല്ലാം നന്നായി അധ്വാനിച്ചിരുന്നു. അവൾ ആ കാല്പാദങ്ങളുടെയടുത്ത്  ചാരു പടിയുടെ തിണ്ണമേൽ തടിച്ച ചന്തികളമർത്തിയിരുന്നു. അവൾ വന്നത് അച്ഛനറിഞ്ഞിട്ടില്ല!

അച്ഛൻ്റെ മുണ്ടിനു വെളിയിൽ മുട്ടുകൾക്കു താഴെ കാണാവുന്ന കാൽവണ്ണകളുടെ തൊലി വരണ്ടിരിക്കുന്നു. പൊറ്റു പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. കാൽപ്പാദങ്ങൾ വരണ്ടു പൊളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നഖങ്ങൾ നീണ്ട്... അവൾക്ക് മീനേടത്തിയോട് ഈർഷ്യ തോന്നി.

സ്വന്തം അച്ഛനാണ്. തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നില്ല. നോക്കാനേല്പിച്ച സ്ത്രീ നേരേ ചൊവ്വേ പണിയെടുക്കുന്നുണ്ടോന്നു നോക്കാൻ പോലും ഏടത്തിക്ക് സമയമില്ല. ഒരു മുടിഞ്ഞ ഭക്തി. വീട്ടുകാരെ നോക്കാൻ വയ്യാതെ ഒരൊളിച്ചോട്ടം. രാഘവേട്ടനും അതറിയാം. തന്നോട് സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

അവൾ അച്ഛൻ്റെ വരണ്ട കാൽപ്പാദങ്ങളിൽ മെല്ലെ തലോടി. ശിവൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു. നോക്കിയപ്പോൾ ശ്യാമള! എന്താ മോളേ! ശിവൻ കാലുകൾ പിൻവലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

അച്ഛാ! ശ്യാമള ആ പാദങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചില്ല. എന്താണിത്! കാലുകളുടെ തൊലി മൊത്തം വരണ്ടുണങ്ങി... ഞാൻ മീനേടത്തിയോട് സംസാരിക്കണൊണ്ട്!

മോളേ! ശിവശങ്കരൻ ശ്യാമളയെ നോക്കി. നല്ല കൊഴുത്ത സുന്ദരിപ്പെണ്ണ്. അവളൊരിക്കലും വീട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ മേൽമുണ്ടിട്ടിട്ടില്ല. ഇത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടിയാണെങ്കിലും ശിവൻ കണ്ണുകൾ അവളുടെ വെളുത്തു കൊഴുത്ത മുലകളിൽ നിന്നും പിൻവലിച്ചു.

ശ്യാമളയ്ക്ക് വിഷമം തോന്നി. അവൾ അച്ഛൻ്റെ കാലുകൾ മുട്ടു മുതൽ താഴേക്കൊന്നുഴിഞ്ഞു. ചെതുമ്പലുകൾ പോലത്തെ വരണ്ട തൊലി. ഓരോ വിരലുകളും അവൾ ഞൊട്ടയൊടിച്ചു. പിന്നെ ആ ഉണങ്ങിയ പാദങ്ങളാകെ ഞെക്കിത്തഴുകി. ആഹ്! സുഖം കൊണ്ട് ശിവൻ്റെ കണ്ണുകൾ പാതിയടഞ്ഞു. ചാരിയിരുന്ന് ശ്യാമളയെ നോക്കി.

കുനിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ വെളുത്തു കൊഴുത്ത മുട്ടൻ മുലകൾ പാതിയും ബ്ലൗസിനു വെളിയിലേക്കു തള്ളി നിൽക്കുന്നു! ആ മുലയിടുക്ക്! മുലക്കണ്ണും ഞെട്ടും ആ പഴയ ബ്ലൗസിൻ്റെ തുണിയിൽ തടിച്ചു കാണാം... ഉള്ളിലെന്തൊക്കെയോ നുരയുന്നു...

മതി മോളേ! ശിവൻ പിന്നെയും പറഞ്ഞു.

അച്ഛാ!