Chapter Title : ശ്യാമയും സുധിയും 4 [ഏകൻ]

പോയത് കൊണ്ടും ആണ് ശ്യാമ ഇതിനൊക്കെ നിന്ന് തരുന്നത് എന്ന് സുധിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു.

ശ്യാമ സുധിയുടെ വലതു കാലിൽ വെള്ളം ഒഴിച്ചു.

ശ്യാമ സോപ്പിന് വേണ്ടി അവിടെ നോക്കി എന്നാൽ അവിടെ സോപ്പ് ഇല്ല എന്ന കാര്യം ശ്യാമ അപ്പോഴാണ് ഓർത്തത്‌.

"അപ്പു ഏട്ടാ സോപ്പ്...?" ശ്യാമ പറഞ്ഞു.

"ഓഹ്!! ഞാൻ ആ കാര്യം മറന്നു. ഞാൻ സോപ്പ് വാങ്ങിയില്ല. കുളിക്കാൻ പറ്റും എന്ന് കരുതിയില്ലല്ലോ..? ശ്യാമയ്ക്ക് വിരോധം ഇല്ലെങ്കിൽ ശ്യാമ കുളിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച സോപ്പ് എടുക്കാമോ..?"

ശ്യാമ ഒരു നിമിഷം അവിടെ നിന്നു.

"എന്റെ ശ്യാമേ ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ ശ്യാമയ്ക്ക് വേറെ സോപ്പ് വാങ്ങിത്തരാം. അതിനു ഇനി ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചു നിൽക്കല്ലേ.. വേഗം പോയി എടുത്തു വാ.."

ശ്യാമ വേറെ വഴിയില്ലാതെ സോപ്പ് എടുക്കാൻ പോയി. ബാത്‌റൂമിലെ കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം മുഖം കണ്ടപ്പോൾ ശ്യാമ വീണ്ടും കരഞ്ഞു പോയി.

അയാൾ ആ അപ്പു ഏട്ടൻ.. തന്നെ എന്തൊക്കെയാ ചെയ്തത് ... എന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞത്. തന്നെ അപ്പു ഏട്ടന് വേണം പോലും. അതും കൂടാതെ തന്റെ വയറിൽ പിടിച്ചു അമർത്തി. അത് മാത്രമോ തന്റെ വയറിൽ ഉമ്മ വെക്കുകയും മുഖം അമർത്തുകയും ചെയ്തു.

തനിക്ക് വയ്യ..ഇതൊന്നും സഹിച്ചു ജീവിക്കാൻ. പക്ഷെ അമ്മ. അതാണ് അമ്മയെ നോക്കാൻ വേറെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ.

അപ്പു ഏട്ടൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ പാവം തോന്നുമെങ്കിലും കൈയിലിരിപ്പ് അത്ര നല്ലതായി തോന്നുന്നില്ല. ഓരോന്ന് കാണിച്ചു കൂട്ടിയിട്ട് അറിയാതെ പോലെ സംസാരിക്കുന്നു.

ശ്യാമ തന്റെ വയറിലേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ തന്റെ കൈ തണ്ടയിലും അവിടേയും അപ്പു