Chapter Title : ശ്യാമും അമ്മയും കാര്‍ലോസും [സ്മിത]
കിടന്നുകൊണ്ട് ആ സഹനം തുടരണോ?
“നെനക്ക് ഒരു മാറ്റോം ഇല്ലല്ലോടാ,”
എന്‍റെ തോളില്‍ പതിയെ ഇടിച്ചുകൊണ്ട് അവന്‍ പറഞ്ഞു.
“നീയെന്നാ തീറ്റേം കുടീം ഒന്നുമില്ലേ? അന്നത്തെപ്പോലെ തന്നെ ഇപ്പഴും! എല്ലും തോലുവായിട്ട്...എന്നെ നോക്കിക്കേ...ഞാന്‍ നല്ല സൂപ്പര്‍ മസില്‍മാനായില്ലേ?”
ശരിയാണ്. പണ്ടേ തന്നെ കൂറ്റന്‍ ഒരു മനുഷ്യനാണ് കാര്‍ലോസ്. കൈകാലുകള്‍ നിറയെ മാംസപേശികള്‍! വിരിഞ്ഞ വലിയ മാറിടം. ഒതുങ്ങിയ വയര്‍. തടിച്ചുകൊഴുത്ത തുടകളും വലിയ കാലുകളും. മസില്‍ ഉയര്‍ന്നിറങ്ങുന്ന വലിയ കൈകള്‍...
അപ്പോഴാണ്‌ അമ്മ അകത്ത് നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നത്. നൈറ്റി അരയില്‍ കുത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നത് കാരണം അമ്മയുടെ കാല്‍ മുട്ടിന് താഴെയുള്ള കാലിന്‍റെ വെളുപ്പും കൊഴുപ്പും മുഴുവന്‍ വെളിയില്‍ കാണാം.
“എന്‍റെമ്മേ!”
അമ്മയെ നോക്കി കാര്‍ലോസ് അങ്ങനെ പറയുന്നത് ഞാന്‍ വ്യക്തമായും കേട്ടു. അവന്‍റെ മുഖത്ത് വലിയ അദ്ഭുതഭാവം ഞാന്‍ കണ്ടു.
അത് കണ്ട്, നേര് പറഞ്ഞാല്‍ അവനെ ഒറ്റയടിക്ക് കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം വന്നു, എനിക്ക്. ഒന്നാമത് അമ്മയേയും കൊണ്ട് എപ്പോള്‍ പുറത്ത് പോയാലും ആണുങ്ങളുടെ കണ്ണു പറിക്കാതെയുള്ള ഒരു മാതിരി നോട്ടവും കമന്‍റ്റുകളും എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാറുണ്ട്. സാരിയുടുത്താലും ചുരിദാറിട്ടാലും അമിത വലിപ്പമുള്ള മുലകള്‍ എല്ലാവരുടെയും നോട്ടമേല്‍ക്കുവാന്‍ പുറത്തേക്ക് തുള്ളിത്തെറിച്ച് കിടക്കും. എപ്പോള്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാലും കാണാം ആണുങ്ങളുടെ കണ്ണുകള്‍ വേര്‍പെടുത്തുവാനാകാത്ത വിധം അമ്മയുടെ അമിത വലിപ്പമുള്ള ചന്തികളില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നത്...
അവരുടെ നോട്ടങ്ങളില്‍ പോലും അസ്വസ്ഥനായിരുന്ന ഞാന്‍. അപ്പോള്‍ എന്‍റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വെറുക്കുന്ന ഇവന്‍ അമ്മയെ വായ്‌ പൊളിച്ച് അദ്ഭുതപ്പെട്ടു നോക്കി നിന്നാല്‍ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം വരില്ലേ?
“നീ അവിടെ നിക്കുവാണോ ഇപ്പഴും?”
💬 Comments
View all comments