Chapter Title : ശ്യാമും അമ്മയും കാര്‍ലോസും [സ്മിത]

എക്സര്‍സൈസ് ചെയ്യുകയാണ്.

അമ്മ അങ്ങോട്ട്‌ അല്‍പ്പ സമയം നോക്കി നില്‍ക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.

“ഇവന്‍ ഭയങ്കര വ്യായാമത്തിലാ അമ്മെ,”

ഞാന്‍ നിരുന്മേഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ആ പായസം ഇവിടെ എങ്ങാനും വെച്ചേച്ച് നമ്മക്ക് പോകാം...”

“അങ്ങനെ അങ്ങ് പോയാ ശരിയാകുവോടാ?”

അമ്മ ചോദിച്ചു.

“നമ്മള് വന്നത് കാര്‍ലോസ് കണ്ടില്ലല്ലോ...അതല്ലേ?”

ഞാനെന്തോ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട്‌ വീടിന് നേരെ നോക്കി. അമ്മ അത് കേട്ടെങ്കിലും കാര്യമാക്കിയില്ല.

പെട്ടെന്ന് അവന്‍ ഞങ്ങളെ കണ്ടു.

നിലത്ത് വിരിച്ച മാറ്റില്‍ നിന്നും അവന്‍ സന്തോഷത്തോടെ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.

“അല്ല! ആരാ ഇത്!”

അവന്‍ അത്യദ്ഭുതത്തോടെ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

എന്നിട്ട് സമീപത്തിരുന്ന മൊബൈല്‍ ഓഫ് ചെയ്തു.

“ഭയങ്കര ഒച്ചയാരുന്നു അല്ലെ?”

മൊബൈല്‍ ഓഫ് ചെയ്തുകൊണ്ട് അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“വര്‍ക്കൌട്ട് ചെയ്യുമ്പം പാട്ടില്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റില്ല..അതാ..അതുകൊണ്ട് നിങ്ങള് വന്നത് കണ്ടുമില്ല...”

“ഓ! അത് സാരമില്ല...”

അമ്മ പറഞ്ഞു.

“പാട്ടല്ലേ? അതാര്‍ക്കാ ഇഷ്ടമല്ലാത്തെ?”

“എന്നാലും ഇങ്ങനത്തെ ഡപ്പാങ്കുത്ത് സ്റ്റയില്‍ പാട്ടൊന്നും ചേച്ചിക്ക് ഇഷ്ട്ടപ്പെടാന്‍ ചാന്‍സില്ല...”

“പിന്നെ ഇങ്ങനത്തെ പാട്ടൊക്കെ ഇട്ട് ചെറുപ്പത്തി ഞാനൊക്കെ ഡാന്‍സ് വരെ കളിച്ചിട്ടുണ്ട്...”

“അയ്യോ ചേച്ചി ഡാന്‍സ് ഒക്കെ കളിച്ചിട്ടൊണ്ടോ?”

അവന്‍ അദ്ഭുത ഭാവം കാണിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“അതൊന്നു കാണാനിനി എന്നാ മാര്‍ഗ്ഗം?”

“ജസ്റ്റ് കളിച്ചിട്ടൊണ്ട്, വലുതായിട്ടൊന്നുമില്ല...”

അമ്മ എളിമ കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ചെറുതായാലും വലുതായാലും കളി കളിതന്നെയല്ലേ?”

അമ്മയുടെ കണ്ണില്‍ നോക്കി അവന്‍ ചോദിച്ചു. പിന്നെ എന്‍റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

“അല്ലേടാ?”

അവന്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു.

ഞാനൊരു വളിച്ച ചിരി പാസ്സാക്കി.

പിന്നെ അവന്‍ അമ്മയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അമ്മയും പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ഭാവവും