Chapter Title : സിഗരറ്റ് [Extended Version] [കൊമ്പൻ]
ഞാൻ ഓറഞ്ചു നിറമുള്ള ടീഷർട്ടും നീല ജെഗ്ഗിൻസും എടുത്തിട്ടു. ക്ളാസ് കഴിയാറയതു കൊണ്ടിപ്പോ യൂനിഫോമും നിര്ബന്ധമില്ല! ലയർ ആയി കട്ട് ചെയ്ത മുടി ഞാൻ പിറകിലേക്ക് വിരിച്ചിട്ടു അതാണെനിക്ക് കൂടുതൽ ചേർച്ച എന്നെനിക്കറിയാം! പുട്ടും മുട്ട കറിയും കഴിച്ചു ഞാൻ ബാഗുമെടുത്തു സ്കൂളിലേക്ക് ഇറങ്ങി. സ്കൂൾ ബസിൽ തന്നെയാണ് പോകാറുള്ളതും. ക്ളാസ്സിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോ വരുൺ ഇന്നും എന്നോട് രണ്ടാഴ്ച മുൻപ് തന്ന കത്തിന് മറുപടി ചോദിച്ചു. ഞാനത് വായിച്ചിട്ട് പോലുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാലുമാവൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല! എന്താ ചെയുക?! ഏട്ടനോട് പറയണോ… ആഹ് നോക്കാം!
പക്ഷെ ഇനിയിപ്പോ എക്സാമിന് കുറച്ചുദിവസം കൂടെയല്ലേയുള്ളു, അത് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പുതിയ കോളേജ്! പുതിയ ലൈഫ്!!!
ക്ളാസിൽ ഇരിക്കുമ്പോ വരുൺ ഇടക്കിടെന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നത് വേദിക എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നു. സത്യതില് വേദികയ്ക്ക് വരുണിനോട് ഒരു ക്രഷ് ഉളളത് എനിക്കറിയാം. എങ്കിൽ പിന്നെ ഇവർക്ക് പ്രേമിച്ചൂടെ?! എന്തായാലും ഉച്ചക്ക് അവനോടു ഒന്ന് സംസാരിക്കാമെന്നു ഞാനും തീരുമാനിച്ചു.
സീ വരുൺ! ഞങ്ങൾക്ക് നാട്ടിലെ രീതികൾ ഒന്നും അത്ര അറിയില്ല, ഇവിടെ വന്നിട്ട് അറൗണ്ട് 5 വർഷമേ ആയിട്ടുള്ളു, എനിക്ക് വരുണിനോട് ജസ്റ്റ് എന്റെ ഫ്രണ്ട് എന്നതിലുപരി ഒന്നും തോന്നീട്ടില്ല!!! ബട്ട് നിനക്ക് ഞാനൊരു സർപ്രൈസ് തരാം, നമ്മുടെ വേദിക ഇല്ലേ! അവൾ നിന്നെ ഒരുപാടു സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്!!
സത്യമാണോ?!! വരുൺ വാകമരത്തിന്റെ ചോട്ടിൽ നിന്നുകൊണ്ട് എന്നോട് അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു, പ്രോമിസ്! ഇപ്പോനീയെന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോ നമ്മുടെ ക്ളാസ്സിലെ ജനലരികിൽ ഒന്ന് നോക്കിയേ! അവൾ നമ്മളെ നോക്കുന്നുണ്ടാകും പാവം! ഞാനവളെ ഫോൺ വിളിക്കാം വെയിറ്റ്! ഞാൻ ഫോണെടുത്തു ഫേസ് അൺലോക്ക് ചെയ്തുകൊണ്ട് സിരി മോളോട് വേദികയെ വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അവൾ വേഗം ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ജനറകിലിൽ നിന്ന് ഗാർഡനിലേക്ക് നോക്കി മതിയായെങ്കിൽ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് പോന്നോളൂ…
ഉം!!!!! ഞാൻ ദൂരെ നിന്ന് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു വേദികയുടെ മുഖത്തെ ഭാവം! കള്ളി പെരുങ്കള്ളി, കുശുമ്പ് ഉണ്ട് അവൾക്ക്…
വരുൺ ഇനി നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ആയിക്കോ….
താങ്ക്സ് ഡീ അറബിപെണ്ണേ!!
എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നതെനിക്കിഷ്ടമല്ലെങ്കിലും, കൂടെയില്ലാത്ത അമ്മയെകുറിച്ചു ഓർക്കാൻ അതെനിക്ക് സഹായമാകുന്നത് കൊണ്ട് ഇപ്പൊ
💬 Comments
View all comments