Chapter Title : സിമിചേച്ചി എന്നും എപ്പോഴും [അർജുൻ]

വന്നപ്പോൾ തന്നെ ചേച്ചിയമ്മ റൂമിലേക്ക് വന്നു.. "ആ എന്റെ മോൻ എണീറ്റോ... വന്നു പല്ല് തേച്ചിട്ട് വാ... കാപ്പി കുടിക്കാം " വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ തന്നെ എന്നോട് പെരുമാറി.. എനിക്ക് ഞെട്ടൽ തന്നെയാണുണ്ടായത്... ഞാൻ പുറത്തെ കുളിമുറിയിൽ പോയി അവിടെ ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്ന് കുറെ കരഞ്ഞു. ഈ സമയം അത് പുറത്ത് നിന്ന് ചേച്ചിയമ്മ കേക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു.. "മോനെ കഴിഞ്ഞില്ലേ " "ആ കഴിഞ്ഞു " ഇത്രേം പറഞ്ഞു ഞാൻ പല്ലും തേച്ചു മുഖം കഴുകി അടുക്കളയിൽ ചെന്നു.. എനിക്ക് ചേച്ചിയമ്മേടെ മുഖത്തു നോക്കാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല..

കുറ്റബോധത്തിന്റെ ഒരു കടൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ അല അടിക്കുന്ന പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.. ഞാൻ ദോശയും സാമ്പാറും കുഴച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നലത്തെ ഒരു വറ്റ് എനിക്ക് വായിലേക്ക് എടുത്ത് വെക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല...അപ്പോൾ തന്നെ ആ ദോശയെടുത്ത ചേച്ചിയമ്മ എനിക്ക് വാരി തരാൻ തുടങ്ങി.. പൊഴിയുന്ന കണ്ണീരോടെ ഞാൻ വായ തുറന്നു.. കൈ മടക്കു കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണീരും തുടച് വാരി തന്നുകൊണ്ട് "എന്റെ മോൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല..ഇങ്ങനെ കരയാൻ ഇവിടെ ഒന്നും നടന്നിട്ടുമില്ല..നീ ഇന്നലെ ഇവിടുന്നു ഇറങ്ങിപോയപോലെ ഇനി ഒരുതവണ കൂടെ ആവർത്തിച്ചാൽ തിരിച്ചവരുമ്പോ ചേച്ചിയമ്മ ജീവനോടെ ഉണ്ടാകില്ല... ഇന്നലെ ഞാൻ നീ പോയ ശേഷം എങ്ങനെയാ ജീവിച്ചേ എന്ന് നീ ഓർത്തോ " ഇതും പറഞ്ഞു ചേച്ചിയമ്മയും കരയാൻ തുടങ്ങി... "സോറി ചേച്ചിയമ്മേ.. ഞാൻ.. " എന്റെ വാ പൊത്തികൊണ്ട് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു... ഞാനും ചുമ്മാ ചേച്ചിയമ്മയും കരഞ്ഞിട്ട് മുഖം കഴുകി.. അന്ന് ഞങ്ങൾ കുറെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ തുറന്ന് സംസാരിച്ചു.. എന്താണ് എനിക്ക് സംഭവിക്കുന്ന ഒക്കെ എന്നെ നിർബന്ധിച്ചു തന്നെ ചേച്ചിയമ്മ പറയിപ്പിച്ചു.. "മോനു സംഭവിച്ചതിൽ ഒരു തെറ്റുമില്ല.. സ്ത്രീ ശരീരം ഒരു ഭോഗ വസ്തു മാത്രമാണ് എന്ന് മനസിലാക്കുന്നിടത്താണ് തെറ്റ്.. നീ എന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെടാ... എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇത്രയധികം എന്നെ ആരും സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല.. മോന്റെ കൂട്ട് നല്ലകുട്ടിയും ചേച്ചിയമ്മക്ക് അറിയില്ല " ചേച്ചിയമ്മ എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ആണോ എന്നറിയില്ല ഇങ്ങനൊക്കെ