സിമോണ [സിമോണ]

അച്ചു...

"കാമിനിയായ സിമോണ ഒരു പനിനീർ പൂ പോലെ നൊമ്പരമായ നിമിഷങ്ങൾ"

അതിൽ സിമോണ പൂർണമായി ഒതുങ്ങിയിരുന്നു. ഇത്ര മനോഹരമായി തന്നെ പറ്റി ആരും പറഞ്ഞ് സിമോണ കേട്ടില്ല. തുള്ളിച്ചാടുന്നു ഇവിടെ..

ഒരുപാട് സന്തോഷം.. അത് കേട്ടപ്പോൾ.

സുഖമായി ഉറങ്ങാൻ പറ്റുമായിരിക്കണം....

ഒരുപാട് നന്ദി...

ഇഷ്ടത്തോടെ

സിമോണ.

പ്രിയമുള്ള ജോയ്...

കൂട്ടുകാരാ...

അക്ഷരം പ്രതി ഞാൻ ആ നിർദ്ദേശം ശിരസ്സാവഹിക്കുന്നു. സിമോണ ഇനി ഈ കഥകളിൽ പ്രധാന കഥാപാത്രമായി ഉണ്ടാവില്ല...

അത് തീരുമാനിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ആണ് അവസാനമായി അവളുടെ യാഥാർഥ്യം എല്ലാരോടും പറഞ്ഞത്.

അല്ലെങ്കിൽ മോഹിപ്പിച്ച് വഴിയിൽ ഇടക്ക് ഇട്ടു പോയ വെറും ഒരു കാമവെറി പിടിച്ച സ്ത്രീ മാത്രമാകുമായിരുന്നു അവൾ..

അവളൊരിക്കലും അതല്ല.

ഒരുപാട് നന്ദി.

ഈ സ്നേഹത്തിനു പകരം വേറെ എന്ത് തരാൻ.....

സിമോണ.

പ്രിയ അജയ്...

നിങ്ങൾക്ക് ഈ കഥ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ, അത് നിങ്ങളെ കൈപിടിച്ച് പിറകിലേക്ക് നടത്തിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഒന്നു തീർച്ചയാണ്... നിങ്ങൾ ഈ കഥയിലെ ഏതോ ഒരു കഥാപാത്രമാണ്...

സിമോണ.

പ്രിയം നിറഞ്ഞ അനു...

കഥയിലേക്ക് ഒരു സ്വപ്നത്തിലേക്കെന്ന പോലെ ഇറങ്ങി നിന്ന് ചുറ്റും നോക്കുമ്പോൾ... ഒരുപാട് കാഴ്ചകൾ കണ്ണിൽ മിന്നി മറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവയിൽ നിന്ന് മനസ്സിൽ തടയുന്നവ എഴുതുന്നു...

എല്ലാ കഥകളിലും അങ്ങനെയാണ്. രണ്ടാമത് ആലോചിക്കേണ്ടി വരാറില്ല.

പക്ഷെ ഈ കഥയിൽ മാത്രം ഒരു മതിയാവായ്ക അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നു. പലപ്പോഴും. വീണ്ടും വീണ്ടും എന്നെകൊണ്ട് തിരുത്തിച്ചു... ഒരുപാട് തവണ... രാത്രി ഒരുപാട് വൈകി കിടന്നപ്പോൾ.

ഉള്ളിൽ തൊട്ടുള്ള കളികൾ ഒരിക്കൽ അവസാനിപ്പിച്ചതാണ്. പക്ഷെ... അവസരം കിട്ടുമ്പോ ശീലങ്ങൾ പിന്നെയും തികട്ടി വരുന്നു.

രാവിൽ ഓഫീസിൽ എത്തിയപ്പോൾ കുറെ വൈകി. ബോസ് ചോദിച്ചപ്പോൾ കണ്ണ് തുറുപ്പിച്ച് കാണിക്കേണ്ടി വന്നു.

സിമോണ തന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ മതിമറന്ന് ആസ്വദിക്കുവോളം ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടാവും.....

സസ്നേഹം

സിമോണ.

ഈ ഒരഭിപ്രായം സിമോണ നിങ്ങള്‍ക്ക് അനുഗ്രഹമൊഴികളാണ്. താങ്കളുടെ കഥയെ പാദാദി കേശം തൊട്ടറിഞ്ഞാണ്, കഥയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കാതോര്‍ത്തിരുന്ന്‍ കേട്ടാണ് ശ്രീ ജോയ്സ് ഈ വരികള്‍ കുറിച്ചത്.

ജോയ്സ്

ഓരോ പേജും നീരിക്ഷിച്ച്.. ഓരോ വരിയും വിശകലനം ചെയ്ത്.. താങ്കൾ എഴുതിയ ഈ കമന്റുണ്ടല്ലൊ! ???
ഇതിനു താങ്കളെപ്പോലൊരു എഴുത്തുകാരൻ ചിലവഴിച്ച സമയം. പൂർണ്ണമായും അർഹിച്ച എഴുത്തുകാരിയെ അനുപമമായ രീതിയിൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച താങ്കളുടെയീ സ്നേഹാഞ്ജലിയോട് ചേർന്നുനിൽക്കാൻ തക്ക വേറ്റൊന്നില്ല. വരില്ലേ, എഴുത്തിന്റെ രാജവീഥിയിലൂടെ ഒരിക്കൽകൂടി??

സിമോണ ഒരപേക്ഷ കൂടിയുണ്ട്.

റോക്കി 3യിലെ ആദ്യകളിയിൽ കേവലമൊരു അണ്ടർഡോഗിനോട് പരാജയമേറ്റു വാങ്ങിയ റോക്കിയോട് അപ്പോളോ  ക്രീഡ് പറയുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്. (മുഴുവനും അപ്പോളോ അല്ല പറഞ്ഞത്. ഇതിൽ കുറച്ച് ട്രൈനറാണ് പറഞ്ഞത്)

നീ തോറ്റത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അറിയുമോ? വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ആദ്യ മാച്ചിൽ എന്നെ നേരിടുമ്പോൾ നിനക്കൊരു ഈറ്റപ്പുലിയുടെ കണ്ണുകളുണ്ടായിരുന്നു. ആരേയും പേടിക്കാതെ... ഒന്നിനേയും കൂസാതെ... ഒന്നും നഷ്ടപ്പെടാനില്ലാത്ത... വിശന്നുവലഞ്ഞ ഒരു ഈറ്റപ്പുലിയുടെ കണ്ണുകൾ. എന്നാൽ കാലക്രമേണ നീയൊരു ഇതിഹാസമായി മാറിയപ്പോൾ നിനക്കൊരു പ്രതിസന്ധി വന്നുപെട്ടു. നീ സംസ്ക്കാരമുള്ളവനായി. ഏതൊരു മഹാരഥനും വന്നുകൂടുന്ന കുഴപ്പമാണത്. നിന്റെ കൈകൾ കെട്ടപ്പെട്ടു. ഈറ്റപ്പുലിയുടെ ഒന്നിനേയും കൂസാതെ കണ്ണുകൾ നഷ്ടമായി. മറ്റുള്ളവർ നിന്നെപ്പറ്റി എന്ത് ചിന്തിക്കുന്നു എന്നതിനെപ്പറ്റി ആകുലനായി. അതാണിന്ന് നിനക്ക് നിന്റെ മുഴുവൻ ആർജ്ജവും ഈ കളിയിൽ എടുക്കാൻ കഴിയാതിരുന്നത്.

ഒന്നോർത്തുനോക്കൂ... ഇവിടെ ആദ്യകഥകളെഴുതി വായനക്കാരുടെ മനസ്സിൽ ചേക്കേറിയവർക്ക് കടക്കേണ്ടിവരുന്ന എറ്റവും വലിയ പ്രതിബദ്ധവും അതല്ലേ? അവർ പോലുമറിയാതെ അവരെ ‘സിവിലൈസ്ഡ്’ ആക്കുന്നു. ഒരു രീതിയിൽ എഴുതിയാൽ മാത്രമേ വലിയ എഴുത്തുകാരനായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടൂ എന്നൊരു ധാരണ ഞാനടക്കമുള്ളവർ അവരിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നു.

ഒരു എഴുത്തുകാരനോട് ചെയ്യുന്ന എറ്റവും വലിയ ദ്രോഹമാണത്. ഈ കഥയാണ് എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടതെന്ന് പറയാൻ കാരണം താങ്കളുടെ range വ്യക്തമായത് ഇവിടെയാണ്. ഒപ്പം ഒന്നുകൂടി പറയട്ടെ. പക്ഷേ ഇതെഴുതിയിട്ട് രണ്ടു പശുക്കൾ 1 എഴുതിയിരുന്നേലും ഞാൻ പറഞ്ഞേനെ അതിലാണ് Range വ്യക്തമായതെന്ന്. ഇവിടെ എന്നെ ഈ കഥയെക്കാൾ കൂടുതൽ ആകർഷിച്ചത് താങ്കളുടെ versatilityയ്ക്കുള്ള കഴിവാണ്. സിമോണയെ ഒരു മഹാ എഴുത്തുകാരിയായി മനസ്സിൽ അവരോധിച്ച നാളായിരുന്നു ഇന്നലെ.

ഒരൊറ്റ കാര്യം പറയാൻ മാത്രമാണ് ഇത്രയും എഴുതിയത്. ഇവിടുത്തെ മഹാരഥന്മാരുടെ ശ്രേണിയിലേക്ക് ചേക്കേറുമ്പോൾ ഇനിയുള്ള കൃതികളിൽ ഈറ്റപ്പുലിയുടെ കണ്ണുകൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്. ആരെന്തും പറഞ്ഞോട്ടെ…  പശുക്കൾ പ്രതീക്ഷിച്ച എനിക്ക് സിമോണയാണ് കിട്ടിയത്. അല്ലെങ്കിൽ സിമോണ പ്രതീക്ഷിച്ച എനിക്ക് പശുക്കളാണ് കിട്ടിയത്. താങ്കളുടെ ഒരു സ്പെഷ്യൽ ടച്ച് കിട്ടിയില്ല, പഴയതിന്റെ അത്രയും പറ്റിയില്ല തുടങ്ങിയ അനേകം അഭിപ്രായങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് കേൾക്കേണ്ടിവരും. സ്വന്തം മനസ്സിൽ ഏത് തീം എഴുതാൻ തോന്നുന്നോ അതെഴുതുക. ഞാൻ പറഞ്ഞത് എനിക്കൊരു നേരിയ ഭയം തോന്നുന്നു. താങ്കളെ എനിക്കറിയാവുന്നിടത്തോളം ആ ഭയം അസ്ഥാനത്താണെന്നറിയാം. എങ്കിലും…
പശുക്കൾ പോലെയുള്ള കഥകൾ സഭ്യതമല്ലാത്ത ഭാഷയെന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾ കേട്ട് കേട്ട് ഉപേക്ഷിക്കരുത്. അതുപോലൊരു കഥയെഴുതാനുള്ള കഴിവ് അപൂർവ്വം ആൾക്കാർക്ക് മാത്രമേ ലഭിച്ചിട്ടുള്ളു. ഇതുപോലുള്ള കഥകൾ വായനക്കാരന്റെ രതിഞരമ്പുകളെ തീ പിടിപ്പിക്കില്ലാത്തതിനാൽ ഉപേക്ഷിക്കുകയുമരുത്. സിമോണയെന്ന പെഡുലം രണ്ടുവശത്തേക്കും ആടാൻ കഴിയുന്ന മാക്സിമം ഓസിലേഷനിൽ നിർത്താതെ ആടിക്കൊണ്ടിരിക്കണം… എന്നെന്നും.

ഈ കമന്റ് ഇതിന് താഴെയിട്ടത് ഒരു മാപ്പുചോദിക്കലായിട്ടാണ്. ഞാൻ കണ്ട ഏറ്റവും സ്ഥിരതയുള്ള രണ്ട് മഹാരഥന്മാരോടുള്ള മാപ്പുചോദിക്കൽ. ദശക്കണക്കിന് മികച്ച കഥകൾ എഴുതി സമ്മാനിച്ചിട്ട് ഒരു കഥയിൽ ഒരു പുതിയ രീതി നിങ്ങൾ അവലംബിക്കാൻ ഒന്ന് ശ്രമിച്ചുനോക്കിയാൽ മദൻ രാജയുടെ സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലി വന്നില്ല, സ്മിതാ ടച്ച് വന്നില്ല… കഴിഞ്ഞതിന്റെയത്രയും വന്നില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നതിനുള്ള മാപ്പുചോദിക്കൽ. എന്തെഴുതെണമെന്ന് അറിയാതെങ്കിലും മറ്റുള്ളവർ തീരുമാനിക്കുന്നയാ ദുരവസ്ഥയിലും... അറിയാതെയങ്കിലും ഞങ്ങൾ തീർത്ത വേലിക്കെട്ടിനുള്ളിൽനിന്നുപോലും, അതിലൊന്നും മനസ്സുമടുക്കാതെ… അടുത്തതിൽ പഴയ രീതിയിലേക്ക് മാറാമെന്ന് പറഞ്ഞ് സ്വന്തം ചിറകുകളെ  സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ഒന്ന് വിരിക്കാനാവാതെയെങ്കിലും സ്ഥിരതയോടെ… ഒരേ മികവോടെ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി എഴുതുന്ന മഹാമനസ്സുകൾക്ക് പ്രണാമവും മാപ്പുചോദിക്കലുമാണ് ഈ കമന്റ്.

പ്രിയ എഴുത്തുകാരാ...

ഇതുവരെ അറിയാത്ത താങ്കളെ അറിയാൻ താഴെ രാജ സാഹിബിന്റെയും സ്മിതാമ്മയുടെയും ജോർദ്ദാന്റെയും വരികൾ മാത്രം തന്നെ മതിയാകും. അവർ ആരെ പറ്റിയും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല...

അങ്ങെഴുതിയ മറ്റു വരികളെ വായിച്ചിട്ടും അവയൊന്നും മനസ്സിലേക്ക് കടക്കുന്നില്ല.... അത് മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല...

എനിക്കറിയില്ല... താങ്കൾ  സെലക്ട് ചെയ്ത എഴുതിവച്ചിരിക്കുന്ന ഓരോ വരികളും... 

അതൊക്കെ ഞാൻ ഒരിക്കൽ എഴുതി മതി വരാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും വീണ്ടും തിരുത്തിയവ ആണ്. അതൊരിക്കലും പതിവുള്ളതല്ല...

വൈകിട്ട് ഏഴര മുതൽ രാത്രി രണ്ടര വരെ.... ഇത്രയ്ക്കു ഞാൻ ഇരുന്നിട്ടില്ല.. മറ്റൊന്നിനും.

എങ്ങനെ അങ്ങ് അതറിഞ്ഞു എന്നത്......

അറിയില്ല... ശരിക്കും എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല.

ആ വരികളിൽ എന്റെ ജീവനുണ്ട്. കാരണം... അവ ഞാൻ കഥയിൽ നിന്നിറങ്ങി ഞാനായി നിന്ന് എഴുതിയ വരികളാണ്.

സത്യം

വളരെ വളരെ നന്ദി

വായിച്ചു മടക്കാതെ ഒരു വാക്കെങ്കിലും കുറിച്ചേക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ച ആ മനസ്സിന്...

ആ മനസ്സാണ് ഞങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം.

സിമോണ.

വേലായുധാ....

ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ താങ്കൾ ഒരുപാട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

കാരണം... ആ വരികളിലെ സത്യസന്ധത സ്വയം വെളിപ്പെടുന്നതാണ്.

എനിക്കതു കാണാം

സിമോണ.

പൊന്നൂസേ ....

നന്ദി.... ഒരുപാട്...  ആ സ്മൈലികൾ എന്നോട് കൊഞ്ചാൻ വരുന്നു.

;)

സിമോണ.

വിപിൻ....

സാഗറും സിമോണയും രണ്ടല്ല... അർദ്ധനാരീശ്വര സങ്കൽപം പോലെ പാതി പകുത്ത ശരീരവും മനസ്സുമാണ്. പ്രകൃതിയാണ് സിമോണ.... അവൾ നർത്തനമാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.... അവളിലെ ജീവനാണ് സാഗർ... അവൻ അവളെകൊണ്ടെല്ലാം ചെയ്യിക്കുമ്പോഴും അനങ്ങാതെ അവൾക്ക് ആധാരമായി, അവളിലെ ഉയിരായി, അവളെ സാഹചര്യങ്ങളുടെ നൂലാമാലകളിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു.

ഈ പ്രപഞ്ചം നിറഞ്ഞാടിയുലഞ്ഞ് പ്രകൃതിയായി അവൾ നടനം ചെയ്യുമ്പോഴും അവളെ തന്നിൽ മാത്രമൊതുക്കി സകലതിനെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന നിശ്ചലമായ ഈ ഒരു നിമിഷമായി സാഗർ നിൽക്കുന്നു....

ഒരു മഹാ സാഗരത്തിന്റെ ശാന്തതയോടെ...

സസ്നേഹം

സിമോണ.

എന്റെ ദേവാസുരാ....

പുരാണങ്ങളിൽ ഇടം പിടിച്ച കഥാപാത്രങ്ങളിൽ അസുരന്മാരത്രേ യഥാർത്ഥ വേദാന്തം അറിഞ്ഞവർ. അവർ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ രണ്ടില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞവരാണ്....

ആ തിരിച്ചറിവാണ്  മറ്റുള്ളവർക്ക് ചീത്തയെന്ന പ്രത്യക്ഷത്തിൽ തോന്നിയ കാര്യങ്ങളെ അനായാസമായി മനോവിഷമം തൊട്ടു തീണ്ടാതെ ചെയ്യാൻ അവർക് ശക്തി നൽകിയതും.

വേദാന്തത്തിന്റെ മർമ്മം അറിഞ്ഞ അസുരന്മാർ ഇന്നും ഈ ലോകത് എണ്ണത്തിൽ കുറവായി മറ്റുള്ളവർക്ക് എത്തിപ്പെടാൻ സാധിക്കാതെ ലോകങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നു.

താങ്കൾ ദേവാസുരനാണ്. 

സിമോണയും സാഗറും രണ്ടല്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയുക. സാഗർ സിമോണയെ ശിക്ഷിച്ചവനല്ല. ഓർമ്മകളിൽ തടവിലാക്കിയവനുമല്ല.

അവൻ... സിമോണയെ സ്വന്തം ഉണ്മയെ തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിച്ചവനാണ്...

സാഹചര്യങ്ങളാൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടാൻ നിര്ബന്ധിതമാണ് ശരീരങ്ങൾ. സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസൃതമായി ചലിച്ചെ പറ്റു... ഈശ്വരന്മാർക് പോലും ഇത് നിയതി. ആ ചലനത്തിന് അടിസ്ഥാനമാകുന്നത് കാമമാണ്. (ലൈംഗിക കാമം മാത്രമല്ല.. പ്രപഞ്ചത്തിൽ എന്തിനോടും ഉള്ള കാമം)
ശരീര ചലനത്തിന് അടിസ്ഥാനം ആ ചലനത്തിന് തൊട്ടു മുൻപ് മനസ്സിൽ രൂപമെടുക്കുന്ന കാമം (ആഗ്രഹം) ആണ്.. അല്ലേ....

സിമോണയുടെ മനസ്സിൽ ചലനം രൂപമെടുക്കുമ്പോൾ അത് പ്രവർത്തിക്കാൻ നിര്ബന്ധിതമാകുന്നു. എന്നാൽ അതെ നിമിഷം അവൾ സാഗറിലേക്ക് തിരിയുന്നു.

ശരീരം... അത് കാമത്തിനനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാൻ നിര്ബന്ധിതമാകുമ്പോഴും, സിമോണ സാഗറിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരിക്കുന്നു.... സിമോണ കെട്ടുപാടുകളിൽ നിന്ന് മുക്തയായി തീരുന്നു....

സിമോണ.... ഈ പ്രപഞ്ചവുമായി പരസ്പരം ഒന്നായി ചേരുന്നു.

ഒരുപാട് നന്ദി....

സിമോണ.

അനൂപ്....

ഒരുപാട് ഒരുപാട് നന്ദി... നിങ്ങളിൽ സിമോണ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

നിങ്ങളുടെ അവതാറിൽ എനിക്കതു കാണാം.

സിമോണ.

സിമോണേ...

കാര്യമൊക്കെ ശരി. പക്ഷെ നമ്മുടെ രാജാ കാരണവര്‍ ഒന്നുമല്ല കേട്ടോ. നല്ല ചുള്ളന്‍ ചുന്തരന്‍ ചെക്കനാണ്....

സ്മിതാമ്മ
സ്മിതാമ്മ എന്നതിന് ഒരു കന്യാസ്ത്രീ ചുവയുണ്ട്. പക്ഷെ എനിക്കത് ഇഷ്ടമായി. ബിഷപ്പ് മാര് വരുമ്പം മാറിനിക്കണം എന്നല്ലേയുള്ളൂ]

ഭഗീര.....

നിങ്ങളുടെ ഗർജ്ജനത്തെ സ്നേഹിച്ച് ആ തിളങ്ങുന്ന കറുപ്പിൽ കൈ ചുറ്റി നിങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മമായ  കണ്ണുകൾക്കൊപ്പം മുൻപോട്ടു നോക്കുന്ന മൗഗ്ലിയാണ് ഇപ്പൊ മനസ്സിൽ....

ആ മൗഗ്ലിക്ക് സിമോണയുടെ മുഖച്ഛായ ആണ് ............

മതി ഫഹദ്.... ആ താങ്കളുടെ ആ ഒറ്റ വാക്കിൽ.... ഇനിയും തുടരുന്ന ഈ സപ്പോർട്ടിൽ..... ഞാൻ സുരക്ഷ അനുഭവിക്കുന്നു.

അധിലധികമായി മറ്റെന്തുണ്ട്....

സിമോണ.

രാജാവേ....

ഈ ദാസി കടപ്പെട്ടവളായിരിക്കുന്നു. കടം വീട്ടാൻ അങ്ങ് തരുന്ന അവസരവും കാത്തിരിക്കുന്നു.

ആ അവസരം വേഗം തന്നെ ലഭിക്കുമെന്ന് തീർച്ചപ്പെടുത്തികൊണ്ട്.

സിമോണ

ഏറ്റവും താഴെ സ്മിതയുടെ ആദ്യ കമന്റിനുള്ള മറുപടി ആയിരുന്നു. പോസ്റ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ മേലെ കിടക്കുന്നു.....  താഴെ കിടന്നാലും മേലെ കിടന്നാലും..... സ്മിത കൂടെ ഉണ്ടല്ലോ.. അത് മതി.... (വെറുതെ.. ഒരു കുസൃതി. ;) )

പ്രിയമുള്ള അർച്ചന...

സ്മിതയുടെ കമന്റിൽ പറഞ്ഞത് പോലെ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള സങ്കല്പങ്ങളിൽ അർച്ചന ഒരു തെറിച്ച പെണ്ണാണ് (ദേഷ്യം വരല്ലേ... അത് ചീത്ത അർത്ഥത്തിൽ അല്ല).

യാഥാർഥ്യം എന്തുമായാലും (ആണോ പെണ്ണോ നല്ലതോ ചീത്തയോ ഒന്നും അവിടെ വിഷയമല്ല) അർച്ചന എന്തും തുറന്നു വിളിച്ചു പറയുന്നവളാണ്. അവിടെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിക്കാൻ ഒന്നും ഇല്ലാതാവുന്നു.

സത്യമായും... അങ്ങനെ ഉള്ളിലൊന്നുമില്ലാതെ ആകാശം നോക്കി മലർന്നു കിടന്ന് മിന്നി മറയുന്ന ലക്ഷകണക്കിന് നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി ജീവിതം എന്ന നിരര്ഥകതയെ ഓർത്ത്, ആ നിസ്സാരതക്ക് നാം കല്പിക്കുന്ന അമിത പ്രാധാന്യത്തെ ഓർത്ത്  ഉറക്കെ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യജീവി ആവാൻ....

ഇനി എത്രനാൾ കാത്തിരിക്കണം?

നിങ്ങൾ ഭാഗ്യമുള്ളവളാണ്. തീർച്ചയായും അതെ.

മനസ്സിൽ നിന്ന് ദേഷ്യം കളയുക എന്ന് അർച്ചനയോടു പറയില്ല. കാരണം.... അർച്ചനയ്ക്ക് ദേഷ്യം ഇല്ല... നിങ്ങൾക്ക് അതിനെ ഉള്ളിൽ ഇട്ടു പുകച്ച് സ്വയം ചുമയ്ക്കുക എന്ന കഴിവുകേടില്ല.

സസ്നേഹം...

സിമോണ.

അർച്ചന എന്ന ആണിനോട് ഞാനൊന്നു ചോദിക്കട്ടെ. ഞാൻ എഴുതിയ കമന്റിൽ reply ഇട്ടത് താനല്ലേ. സിമോണ പോകല്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, പോകുവാന്നു പറഞ്ഞോ എന്ന് കമന്റ് ഇട്ട് എന്റെ reply ബോക്സിൽ നീ അല്ലേ ചൊറിഞ്ഞത്. എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ ഞാൻ ആണോ കുറ്റക്കാരൻ.ഞാൻ എഴുത്തുകാരിക്ക് ഇട്ട കമന്റ് ആണ്. ഇത്തരം ആളുകൾ എന്ന് പറയാൻ ഞാൻ നിന്നെ മറ്റേത് ഊംബിച്ചോ. ഞാൻ ഒരു കമന്റ് ഇട്ടപ്പോൾ അതിൽ കയറി ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് ഇപ്പൊ നീ മാന്യൻ കളിക്കുന്നോ. ഞാൻ jomon ആണെങ്കിൽ ഇവിടെ എന്താ കുഴപ്പം.എനിക്ക് കമന്റ് ഇടാൻ പാടില്ലേ. നിനക്ക് പെണ്ണിന്റെ പേരിൽ വരാമെങ്കിൽ എനിക്ക് പേര് മാറ്റിക്കൂടെ. കഥാകാരിയെ അഭിനന്ദിച്ചു കൊണ്ടാണ് കമന്റ് ഇട്ടത്. നീ അതിൽ കേറി ഒണ്ടാക്കണ്ട. നിന്റെ പേരൊന്നും ഞാൻ അതിൽ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. വെറുതെ ഇരുന്ന എനിക്കിട്ട് ഉണ്ടാക്കിയതിന് കുഴപ്പമില്ല. അതിന് മറുപടി പറഞ്ഞതാണ് കുഴപ്പം.വാള് വൃത്തികേടാക്കാൻ എനിക്കും അറിയാം.അത് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. മേലിൽ എന്റെ കമന്റിൽ കയറി വന്ന് തർക്കിച്ചിട്ട് മാന്യൻ കളിക്കാൻ നിൽക്കരുത്.