Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 13 [അജിത് കൃഷ്ണ]

:ഇത്രയും ആയിട്ടും മതി ആയില്ലേ ചേട്ടാ. വിശ്വനാഥൻ :എങ്ങനെ മതിയാവാനാ മോളെ നിന്നെ എത്ര ചെയ്താലും മുഴുക്കുന്നില്ല എനിക്ക്. നീ അവനെ കളഞ്ഞിട്ടു ഇറങ്ങി വാ എന്റെ കൂടെ ഞാൻ നിന്നെ നോക്കിക്കോളം ആരും അറിയാതെ. അഞ്‌ജലി :അതെന്താ എല്ലാരും അറിഞ്ഞാൽ. വിശ്വനാഥൻ :ഞാൻ ഒരു പാർട്ടിക്കാരൻ അല്ലേ അതൊക്കെ പിന്നെ പ്രതിപക്ഷം വച്ചേക്കുമോ. അഞ്‌ജലി :ഉം.. വിശ്വനാഥൻ :അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ നിനക്ക് പുതിയ ഒരു ജീവിതം ഞാൻ തെരും പോരെ. അഞ്‌ജലി അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് അയാളിലേക്ക് തല ചായ്ക്കാൻ വീണ്ടും ഒരുങ്ങി. അഞ്‌ജലി അപ്പോൾ ആണ് താൻ ഇത്രയും നേരം കൈകഴുകാതെ ആണ് അവിടെ നിന്നത് എന്ന് ഓർത്തത്. ആഹാരം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു കാൾ വന്നത് അത് അറ്റൻഡ് ചെയ്തു മൈൻഡ് ഫുൾ മാറി പോയി. അഞ്‌ജലി :അയ്യോ സോറി ചേട്ടാ, ഞാൻ കൈ കഴുകാൻ മറന്നു. പിന്നെ എന്നെ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് വീട്ടിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാൻ പറയുമോ സംഗീതയോടു. വിശ്വനാഥൻ :പോകാൻ എന്താ ഇത്ര ധൃതി. അഞ്‌ജലി :ഇനി എല്ലാം മറ്റൊരിക്കൽ ആകട്ടെ ചേട്ടാ പ്ലീസ്. വിശ്വനാധൻ :ഓക്കേ ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു പറയാം. അഞ്‌ജലി നേരെ പോയി ഹാൻഡ് വാഷ് ചെയ്തു. കുറച്ചു സമയത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ സംഗീത വന്നു. ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം സംഗീതയോട് അഞ്‌ജലി പറഞ്ഞു. അവൾ അഞ്‌ജലിയെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞു. വിശ്വനാഥനോട് ബൈ പറഞ്ഞു അഞ്‌ജലിയും പുറത്ത് ഇറങ്ങി സംഗീതയുടെ കൂടെ പോയി. അതെ സമയം എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്നറിയാൻ വൈശാഖൻ അഞ്‌ജലിയുടെ നമ്പർ ട്രേസ് ചെയ്തു. അഞ്‌ജലിയുടെ നമ്പർ സിറ്റിയിൽ ആണ് ലൊക്കേഷൻ കാണിക്കുന്നത്. ചെവിയിൽ നിന്നു ഫോൺ വെച്ച ശേഷം അയാൾ കസേരയിൽ ഇരുന്നു ആലോചിച്ചു. ഡിപ്പാർട്മെന്റിൽ ആരോടും തത്കാലം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. മൊബൈൽ ലൊക്കേഷൻ കാണിക്കുന്നത് കൊണ്ട് വൈകുന്നേരം വരെ വെയിറ്റ് ചെയ്യാം എന്ന് കരുതി. പെട്ടെന്ന് അയാൾ അബ്‌ദുള്ളയെ വിളിച്ചു. വൈശാഖൻ :അതെ ചേട്ടൻ ഈ നാട്ടിൽ വന്നിട്ട് എത്ര കൊല്ലം ആയി.? അബ്‌ദുള്ള :17കൊല്ലം ആയി സാർ. എന്താ