Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 17 [അജിത് കൃഷ്ണ]

പറഞ്ഞില്ലേ നീ അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു കള എന്തിനാ പേരിന് വേണ്ടി ഒരു ഭർത്താവ്. നിനക്ക് ഞാൻ ഉണ്ട് കൂടെ എന്റെ വെപ്പാട്ടി ആയി നിനക്ക് ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടോ? അഞ്‌ജലി :ആഹ്ഹ്ഹ് ഹ്ഹഹ്ഹ ഉണ്ട് ഉണ്ട്.

വിശ്വനാഥൻ :നിനക്ക് വേണ്ടത് എല്ലാം ഞാൻ തെരാം ആരും അറിയില്ല വീടും, വണ്ടിയും പണവും പിന്നെ സുഖവും. അത്‌ പോരെ നിനക്ക്?!!! അഞ്‌ജലി :മതി ആഹ്ഹ്ഹ് എനിക്ക് അത് തന്നെ ധാരാളം ആണ് ഏട്ടാ ആഹ്ഹ്ഹ് ഉഫ്ഫ്. വിശ്വനാഥൻ :അഞ്‌ജലി നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ ആക്കും. നിനക്ക് ഇഷ്ടം അല്ലെ എൻ്റെ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കാൻ. അഞ്‌ജലി :ഇഷ്ടം ആണ് ഏട്ടാ എനിക്ക് ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് ഉഫ്ഫ്ഫ്ഫ്ഫ്ഫ്ഫ് വിശ്വനാഥൻ :നീ ആ കുഞ്ഞിനെ വളർത്തുമോ? അഞ്‌ജലി :ഞാൻ വളർത്തും ഏട്ടാ നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനെ ഉഫ്ഫ്ഫ്ഫ്ഫ് ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് ആഹ്ഹ്ഹ് വിശ്വനാധൻ :നിന്റെ കെട്ടിയോൻ കാണണം നീ വയർ തെള്ളി പിടിച്ചു എന്റെ കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്. നിനക്ക് ആഗ്രഹം ഇല്ലേ അങ്ങനെ കാണാൻ. അഞ്‌ജലി :അത്‌ അത്‌... ! വിശ്വനാഥൻ :പറ മോളെ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്. അയാൾ അരക്കെട്ട് ഇളക്കി ലിംഗം മുന്പിലേക്കും പിന്നിലേക്കും ചലിപ്പിച്ചു. അഞ്‌ജലി :ആഹ്ഹഹ്ഹഹ്ഹ ആഗ്രഹം ഉണ്ട് എനിക്ക് ഇഷ്ടം ആണ് ഒഹ്ഹ്ഹ് ഹ്ഹ്ഹ് അമ്മേ. വിശ്വനാഥൻ :അപ്പോൾ ഇനി നമ്മളുടെ നാളുകൾ ആണ് മോളെ. നിനക്ക് അറിയാമോ ഇന്നലെ രാത്രി നീ വിളിച്ചു വെക്കുമ്പോൾ പോലും ഞാൻ പാല് കളയാതെ വെച്ചിരിക്കുക ആയിരുന്നു എന്റെ അഞ്‌ജലി മോൾക്ക് വേണ്ടി.സമയം ഇത്ര ആയിട്ടും മോളെ നിനക്ക് വേണ്ടി ആണ് ഇപ്പോളും ഞാൻ അത് ചുരത്തി കളയാതെ നടന്നത്. അത്‌ കൊണ്ട് മോൾക്ക്‌ എനിക്ക് അത് മുഴുവൻ ആയി തന്നെ പറ്റു അല്ലാതെ പറ്റില്ല മോളെ. അഞ്‌ജലി :എനിക്കു താ ചേട്ടാ ആാാ ഹ്ഹഹ്ഹ ഞാൻ സ്വികരിച്ചു കൊള്ളാം എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല ഒഹ്ഹ്ഹ്ഹ്. ദിവ്യ :അപ്പോൾ ടീച്ചറെ ഇത് ഉറപ്പിച്ചോ ടീച്ചറിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉറപ്പായും വിത്ത് പാകിയിരിക്കും. അഞ്‌ജലി :എന്റെ ചേട്ടന്റെ കുഞ്ഞ് അല്ലെ ഞാൻ വളർത്തികൊള്ളാം ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് അപ്പോഴേക്കും