Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 17 [അജിത് കൃഷ്ണ]

അഞ്‌ജലിയിൽ അയാൾ ലിംഗ പ്രഹരം ഏല്പിച്ചു കൊണ്ട് അരക്കെട്ട് കുലുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടന്ന് വിശ്വനാഥന്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുവാൻ തുടങ്ങി. ദിവ്യ ക്യാമറ പിടുത്തതിന്റെ ഇടയിൽ ഫോൺ റിങ് ചെയുന്ന സൗണ്ട് കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ദിവ്യ മെല്ലെ ടേബിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു എന്നിട്ട് സ്‌ക്രീനിൽ നോക്കി അതിൽ "വൈശാഖൻ "എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നു ബ്രായ്ക്കറ്റിൽ si എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. ദിവ്യ :ആഹാ പുള്ളിക്കാരൻ കറക്റ്റ് സമയത്തു ആണ് വിളിച്ചത്, ഇത്രയും നേരം ഇങ്ങേരു എവിടെ പോയിരുന്നത് ആയിരുന്നു. എന്തായാലും പെണ്ണിൻപിള്ള ഇവിടെ കിടന്നു മെതിയ്ക്കുന്ന കാര്യം അയാൾ അറിയുന്നില്ലല്ലോ. വിശ്വനാഥൻ തല ഉയർത്തി ദിവ്യയെ നോക്കി.

വിശ്വനാഥൻ :ആരാടി അത്. ദിവ്യ :ദേ കീഴിൽ കിടന്നു പുളയുന്നില്ലേ അതിന്റെ കെട്ടിയോൻ. ദിവ്യ അത്‌ പറഞ്ഞതും അഞ്‌ജലിയുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. വിശ്വനാഥൻ :അത് ഒന്ന് അറ്റന്റ് ചെയ്തു എന്റെ കൈയിൽ താ. ദിവ്യ കാൾ എടുത്തു എന്നിട്ട് വിശ്വനാഥന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. അഞ്‌ജലി ഉമിനീർ ഇറക്കി അനങ്ങാതെ കിടന്നു. വിശ്വനാഥൻ ഫോൺ എടുത്തു ലൗഡ് സ്പീക്കർ ഇട്ടു. വിശ്വനാഥൻ :ഹലോ. വൈശാഖൻ :ആ സാർ ഞാൻ ആണ് വൈശാഖൻ. വിശ്വനാഥൻ :അത് പറയാൻ ആണോ വിളിച്ചത് കാര്യം പറയടോ ചുമ്മാ മെനക്കെടുത്താൻ. വൈശാഖൻ :സാർ മുൻപ് പറഞ്ഞ അതെ കാര്യം തന്നെയാണ് ഇപ്പോളും പറയാൻ ഉള്ളത്. ഗേൾസ് ഹോസ്റ്റലിന്റെ മുൻപിൽ ഉള്ള സാറിന്റെ ആ ബാറിന്റെ പേരിൽ ഇപ്പോൾ പരാതി മാത്രം ആണ് കേൾക്കാൻ ഉള്ളത്. വിശ്വനാഥൻ :അതിന് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം ബാർ അടച്ചു ഇടണോ. വൈശാഖൻ :അത് തന്നെ ആണ് പറഞ്ഞു വരുന്നത് സാർ ആയിട്ട് അത് അടച്ചാൽ നല്ലത് അല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ആക്ഷൻ എടുക്കേണ്ടി വരും. വിശ്വനാഥൻ :നീ എന്ത് വേണേലും എടുത്തോ പക്ഷേ അന്ന് അമറിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് കിട്ടിയത് ഓർത്താൽ നന്ന്. വൈശാഖൻ :സാർ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്ക് ആ ഹോസ്റ്റലിൽ എത്രയോ പെൺകുട്ടികൾ ഉള്ളത് ആണെന്ന്. അവർ അവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ കുടിച്ചിട്ട് ഓരോരുത്തരും കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത് കണ്ടാൽ