Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 17 [അജിത് കൃഷ്ണ]

അയാൾ ദിവ്യയോട് പറഞ്ഞു. വിശ്വനാഥൻ :അതെ ദിവ്യ മോളെ ആ ഡോർ അങ്ങ് അടച്ചു കുറ്റി ഇടൂ. നമുക്ക് ഒരു പ്രൈവസി ആകും. ദിവ്യ :ഓഹ് കാമുകനും കാമുകിക്കും ശ്രീങ്കരിക്കണം എങ്കിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ പോരെ ഞാൻ അങ്ങ് മാറി തരില്ലേ. എന്താണ് അയാൾ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് ദിവ്യയ്ക്ക് മനസ്സിൽ ആയി എന്ന് ഉറച്ചപ്പോൾ അയാൾ ഒന്ന് ഉരുണ്ട് കളിച്ചു. വിശ്വനാഥൻ :അയ്യോ അതല്ല മോളെ, ഇങ്ങനെ ഓപ്പൺ ആയിട്ട് ഒക്കെ ഇരിക്കുമ്പോൾ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആരേലും ഗേറ്റ് തുറന്നു വന്നു കണ്ടാൽ കഴിഞ്ഞല്ലോ പിന്നെ നാളെ മുതൽ പത്രങ്ങൾ തൊട്ട് എവിടെ വരെ എത്താമോ അവിടെ വരെ എത്തും. ദിവ്യ :ഉം ശെരി ഞാൻ അങ്ങ് വിശ്വസിച്ചു എന്നെ. അത്‌ കേട്ട് അഞ്‌ജലി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ദിവ്യ എഴുന്നേറ്റു പോയി ഡോർ ക്ലോസ് ചെയ്തു കുറ്റി ഇട്ടു. ദിവ്യ :അതെ വരുന്ന വഴിക്ക് വല്ലതും കഴിച്ചോ??? വിശ്വനാഥൻ :ഇല്ല കഴിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ അവിടെ അടിയന്തര മീറ്റിംഗ് മാങ്ങാ തൊലി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു വന്നു തുടങ്ങി. ദിവ്യ :എന്നാൽ കഴിക്കാൻ എടുത്തു വെക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ കുറേ കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വരും ഒന്നല്ല രണ്ട് പേരാണ് കേട്ടോ. ദിവ്യയുടെ അർത്ഥം വെച്ചുള്ള പറച്ചിൽ വിശ്വനാഥനെ പുളകിതൻ ആക്കി. അയാളുടെ കൊടി മരം ചെറുതായി ഒന്ന് കനം വെച്ചു. അപ്പോളും ഒരു കൈ അഞ്‌ജലിയുടെ തോളിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. ദിവ്യ ഉള്ളിലേക്ക് പോയപ്പോൾ അയാൾ മുഖം തിരിച്ചു അഞ്‌ജലിയെ നോക്കി. വിശ്വനാഥൻ :ഇന്നലെ "വഴുതനങ്ങ "എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അഞ്‌ജലി എന്തോ നാണം വന്നത് പോലെ അയാളുടെ മാറിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു. വിശ്വനാഥൻ :അപ്പോഴേക്കും നാണം ആയോ പെണ്ണിന്. ഇന്നലെ രാത്രി ഈ നാണം ഒന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ. അഞ്‌ജലി മുഖം ഉയർത്തി വീണ്ടും അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി അപ്പോഴും വിടർന്നു നിന്നു. ഒരു കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ താടി എല്ലിൽ പിടിച്ചു ഒന്ന് കുലുക്കി. വിശ്വനാഥൻ :എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്, കുറെ നേരമായി ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട് !!! അഞ്‌ജലി :ഹേയ് ഒന്നുമില്ല.