Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 17 [അജിത് കൃഷ്ണ]

വിശ്വനാഥൻ :അതെന്താ പറയാൻ മടി ആണോ, അതെ അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ കിടക്കയിൽ എത്തുമ്പോൾ ഞാൻ ഒട്ടും റസ്റ്റ്‌ തരില്ല കേട്ടോ. അഞ്‌ജലിയ്ക്ക് അത്‌ കേട്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു കുളിരു തോന്നി. അയാൾ അവളുടെ ചെള്ളയിൽ മെല്ലെ ഒന്ന് തൊട്ട് തഴുകി. ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അവളുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറുവാൻ തുടങ്ങി. അയാൾക്ക് അടിമ പെട്ട് ഒരു വെപ്പാട്ടി ആയി മാറും പോലെ അവൾ അയാളുടെ കര വിരുതിന് ഇരുന്നു കൊടുത്തു. അയാൾ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് അയവിറക്കി, ആ

ചുണ്ടുകൾ മെല്ലെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വിടർത്തി നോക്കി. അയാളുടെ ചെയ്തികളിൽ മനം മറന്നു അവൾ ഇരുന്നു കൊടുത്തു. മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യ ആണെന്നും എല്ലാത്തിനും ഉപരി മകളുടെ അമ്മ ആണെന്നും ഉള്ള ഒരു ചിന്താഗതി അവളിൽ നിന്ന് മാറി പോയിരിക്കുന്നു. ഒരു മാതൃക വീട്ടമ്മ ആകേണ്ട അഞ്‌ജലി ഇപ്പോൾ ചെയ്തു കൂട്ടുന്നത് കാണുമ്പോൾ ആർക്കും ഒന്ന് നെഞ്ച് പിടയും. അയാളുടെ വിരലുകൾ ഇഴഞ്ഞു നടന്നു ചിത്ര പണികൾ നടത്തുമ്പോൾ അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുകെ പിടിച്ചു അയാൾക്ക്‌ എല്ലാം വഴങ്ങി കൊടുത്തു അങ്ങനെ കിടന്നു. അവളുടെ മുഖം കാണുമ്പോൾ തന്നെ വിശ്വനാഥൻ പൗരുഷം അട പടലം സട കുടഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റു. അയാൾ അവളുടെ മുഖത്ത് വിരൽ ഓടിച്ചു രസിച്ചു കുറച്ചു സമയം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ തനിക്ക് ആസ്വദിച്ചു ഭോഗിക്കേണ്ട മുതൽ ആണ് അവൾ എന്നോർത്തോപ്പോൾ അയാൾക്ക് ശരീരം ചൂട് പിടിച്ചു. അവളുടെ കവിളിൽ നിന്ന് മൂക്കിലേക്കും അവിടെ നിന്ന് നെറ്റിയിൽ ഏക്കും അയാളുടെ വിരലുകൾ ഇഴഞ്ഞു ചെന്നു. അവളുടെ നെറുകയിൽ സിന്ദൂരത്തിൽ വരെ അയാളുടെ വിരലുകൾ എത്തി. പെട്ടന്ന് ഇതെല്ലാം കണ്ട് കൊണ്ട് ദിവ്യ തിരിച്ചു വന്നു. എന്നിട്ട് കൈയിൽ ഇരുന്ന തവി കൊണ്ട് കതകിൽ ഒന്ന് തട്ടി. ദിവ്യ :അതെ കാമുകന്റെയും കാമുകിയുടെയും റൊമാൻസ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞോ? പെട്ടന്ന് അഞ്‌ജലി കണ്ണ് തുറന്നു നിവർന്നു ഇരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്തോ ഒന്ന് ചൂടായി വന്നതായിരുന്നു എല്ലാം നശിപ്പിച്ചു. അയാൾ തിരിഞ്ഞു ദിവ്യയെ നോക്കി. വിശ്വനാഥൻ :പയ്യേ പറഞ്ഞാൽ പോരെ