Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 17 [അജിത് കൃഷ്ണ]

മോളെ, ദേ എന്റെ അഞ്‌ജലി മോള് അങ്ങ് പേടിച്ചു പോയി. ദിവ്യ :ഇങ്ങനെ തൊട്ടും പിടിച്ചു കുറെ കളിച്ചത് കൊണ്ട് ആണ് ക്ലാസ്സിൽ ആണേലും സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിൽ ആണേലും പുള്ളിക്കാരി ഇങ്ങനെ ചിന്താവിഷ്ടയായി ഇരിക്കുന്നത്. വിശ്വനാഥൻ :ങേ ഇതിനിടയിൽ അങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിച്ചോ. അഞ്ജലി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു തല താഴ്ത്തി. വിശ്വനാഥൻ :വാ നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു കഴിക്കാം. അഞ്‌ജലി :ഇല്ല ഞാൻ കഴിച്ചിരുന്നു കുറച്ചു മുൻപ്. ദിവ്യ :ഓഹ് വായിൽ നാക്ക് ഒക്കെ ഉണ്ടോ? അല്ല ചിലര് വരുന്നതിനു മുൻപ് വരെ കഥാപ്രസംഗം പറയുന്നത് പോലെ ആയിരുന്നു സംസാരം. വിശ്വനാഥൻ :അത് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ നീ ആ പാവത്തിന്റെ തലയിൽ കയറുന്നത്. ദിവ്യ :ഹേയ് ടീച്ചർക്ക് അറിയാല്ലോ ഞാൻ കുറച്ചു എരിവും പുളിയും കിട്ടാൻ പറയുന്നത് ആണെന്ന്. അഞ്‌ജലി അപ്പോഴും ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ആണ് ചെയ്തത്. വിശ്വനാഥൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു കഴിക്കാൻ ആയി പോയി കൂടെ ഭാര്യമാരെ പോലെ ഇരുവരും പിറകെ അനുഗമിച്ചു. അവർ ഒന്ന് ആഹാരം കഴിക്കട്ടെ അല്ലേ, വേറൊരു കക്ഷി ത്രില്ല് അടുപ്പിച്ചു പോയില്ലേ അയാളെ ഒന്ന് നോക്കണ്ടേ എന്തായി എന്ന്.ബാത്‌റൂമിൽ പോയി ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്ന് കഴുകി തുടച്ചു എങ്കിലും നനഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ ഒരു പാട് പോലെ ആയി. അപ്പോഴത്തെ ഒരു സുഖത്തിനു അങ്ങനെ നിന്ന് കൊടുത്തു എങ്കിലും ഇപ്പോൾ പുറത്ത് ഇറങ്ങി നടക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ആ കിളവൻ ആക്കും എന്ന് അവൾ കരുതിയത് പോലും ഇല്ല. കുറച്ചു നേരം ബാത്‌റൂമിന്റെ വെളിയിൽ ഇറങ്ങി നിന്നു, ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്ന് ഉണങ്ങി വരണ്ടേ. അവൾ കുറച്ചു നേരം ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്നു ഇനി ഇപ്പോൾ ഫസ്റ്റ് പീരീഡ് ക്ലാസ്സിൽ കയറണമോ എന്നായി ചിന്ത. മേൽ വസ്ത്രം കഴുകിയപ്പോൾ ഉള്ളിലേക്ക് നനവ് പടർന്നപ്പോൾ എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത അവളിൽ തോന്നി. പെട്ടന്ന് ഫോൺ റിങ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി അവൾ ബാഗ്‌ തുറന്നു മൊബൈൽ എടുത്തു. സ്‌ക്രീനിൽ നിമ്മി എന്നാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. അവൾ മൊബൈൽ എടുത്തു ചെവിയോട് ചേർത്തു.

മൃദുല :ഹായ്, ആ