Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 17 [അജിത് കൃഷ്ണ]

തുടങ്ങി. മൃദുല :ആ ശെരി അങ്ങോട്ട്‌ വരാം. മൃദുല ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു. എന്നിട്ട് ബാഗ്‌ എടുത്തു പിന്നിലേക്ക് ഇട്ടു. പെട്ടന്ന് ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത വിധം നടന്നുപോയാൽ പിന്നാമ്പുറത്തെ നനവ്‌ ആരും കാണുകയില്ല. അവൾ വേഗം കാന്റീൻ ലക്ഷ്യം ആക്കി നടന്നു. ദൂരെ നിന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ നിമ്മി മൃദുലയെ ശ്രദ്ധിച്ചു അവളുടെ നടത്തത്തിൽ എന്തോ ഒരു അസ്വാഭാവികത അവൾക്ക് തോന്നി. ഇടക്ക് ഇടയ്ക്ക് പിറകിൽ ആൾക്കാർ ഉണ്ടോ എന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഉള്ള വല്ലാത്ത നടത്തം. അവൾ നടന്നു നിമ്മിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. നിമ്മി :നീ ഇതെന്താ പന്തം കണ്ട പെരുച്ചാഴി പോലെ ഓടി നടക്കുന്നത്. വല്ലതും കണ്ടു പേടിച്ചോ?? ! മൃദുല :നീ ഉള്ളിലേക്ക് വാ അവിടെ ഇരുന്നു സംസാരിക്കാം. അവർ രണ്ട് പേരും കാന്റീൻ ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു. കാര്യം എന്താണ് എന്ന് അറിയാൻ നിമ്മിയും പിറകെ കൂടി. ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങാൻ സമയം ആയത് കൊണ്ട് അവിടെ കുട്ടികൾ കുറവ് ആയിരുന്നു. മൃദുല പെട്ടന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറി ഒരു ഒരമായി ഇരുന്നു. നിമ്മി :എന്താടി പെണ്ണെ? എന്ത് പറ്റി? മൃദുല :എടി ഇന്ന് കാലത്ത് ബസിൽ വെച്ച് ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി. നിമ്മി :എന്ത് !!!? മൃദുല :അതെ എനിക്ക് അറിയില്ല ഒരു കിളവൻ എന്നെ ചാരി ചാരി നിന്ന് പണി പറ്റിച്ചു കളഞ്ഞു. പിന്നിൽ മുഴുവൻ ആക്കി. നിമ്മി :ജാക്കിയോ? മൃദുല :ഉം. നിമ്മി :ഡ്രെസ്സിൽ ഒക്കെ ആയോ ! മൃദുല :ഉം. നിമ്മി :അല്ല നീ പക്കാ ഡീസന്റ് ആയത് ആണല്ലോ