0%

Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 18 [അജിത് കൃഷ്ണ]

കാണിച്ചു. അനിലും അരുണും സിഗ്നൽ കിട്ടിയതോടു കൂടി മെല്ലെ താഴേക്കു വന്നു. പെട്ടന്ന് നിമ്മി അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു മാറി. ആ സീറ്റിലേക്ക് അനിൽ വന്നിരുന്നു. റോഷൻ എഴുന്നേൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ആണ് അവൾക്ക് സ്വബോധം വീണ്ടു കിട്ടിയത് അപ്പോഴേക്കും റോഷന്റെ സ്ഥാനത്തു അരുൺ വന്നിരുന്നു. പെട്ടന്ന് ചാടി എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കിയതും അഴിച്ചു വെച്ചിരുന്ന മൃദുലയുടെ പാന്റ് താഴേക്ക് ഊരി വീണു. അവൾ പെട്ടന്ന് ഇരുന്നു പാന്റ് കയറ്റാൻ നോക്കിയതും അരുൺ അവളുടെ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു തടഞ്ഞു. പെട്ടന്ന് പിന്നിൽ നിന്നും നിമ്മിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. നിമ്മി :എടി നീ പേടിക്കണ്ട ഞങ്ങൾ കുറച്ചു പുറകിൽ ഇരുപ്പുണ്ട്. അതെ നിനക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുമ്പോൾ ഒരു കൂട്ട് വേണ്ടേ പിന്നെ ഇപ്പോൾ നിനക്കും കുറച്ചു ഇളകി ഇരിക്കുക അല്ലേ. നീ അവരോടു ഒന്ന് സഹകരിച്ചു ഇരുന്നാൽ മതി നിനക്കും സുഖിക്കാം. നിമ്മിയും റോഷനും പിന്നിലേക്ക് നടന്നു അവരുടെ കലാ പരുപാടികൾ തുടങ്ങി. അനിൽ :പേടിക്കണ്ട മോളെ അവർ അവിടെ ഇരുന്നു കൊച്ചു വർത്താനം ഒക്കെ പറയട്ടെ നമുക്ക് ഇവിടെ ഇരുന്നു കുറച്ചു കൊച്ചു വർത്താനം പറയാം. കുറച്ചു മുൻപു സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അവർ തന്നെ ഇപ്പോൾ തന്റെ ഇടതും വലതും ആയി ഇരുന്നു സംസാരിക്കുന്നു. എന്താണ് പെട്ടന്ന് സംഭവിച്ചത് എന്ന് അവൾക്ക് അപ്പോഴും ബോധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. താൻ എങ്ങനെ ഇവരുടെ ഇടയ്ക്ക് വന്നു എന്നായി അവളുടെ ചിന്ത. സുഖത്തിൽ ലയിച്ചു ഇരിക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു ഇതെല്ലാം ഞൊടി ഇടയിൽ സംഭവിച്ചത്. പെട്ടന്ന് അനിൽ അവളുടെ ഇടതു കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു അരുൺ വലതു കൈയിലും.
അരുൺ :ഈ കുപ്പി വളകൾ മോൾടെ കൈക്ക് നല്ല ഭംഗി ഉണ്ട് കേട്ടോ. അനിൽ :അതെ മോളെ നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കണം എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ആഗ്രഹവും ഇല്ല കേട്ടോ പിന്നെ അവർ രണ്ട് പേരും സുഖിക്കുമ്പോൾ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുന്ന നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ വിഷമം തോന്നി. അരുൺ :ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ കാര്യം ആലോചിച്ചു നോക്ക് ഞങ്ങളും ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്നു മുഷിയുക ആയിരുന്നു. അനിൽ :അപ്പോൾ നമുക്ക്

💬 Comments

View all comments