Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 20 [അജിത് കൃഷ്ണ]

എബ്രഹാം :ഉം മോൾക്ക്‌ ഇപ്പോളും എല്ലാം ഓർമ്മ ഉണ്ട് അല്ലെ. സംഗീത : വന്ന പാടെ സംസാരിച്ചു ഞാൻ വഴിയിൽ നിർത്തുന്നത് മര്യാദ അല്ല ഉള്ളിലേക്ക് പോകാം അവിടെ പോയി വിശദമായി സംസാരിക്കാം.

എബ്രഹാം :പിന്നെന്താ ഇഷ്ടം പോലെ സമയം ഉണ്ടല്ലോ !! സംഗീത സാരിയുടെ അറ്റം ചേർത്ത് പിടിച്ചു തിരിഞ്ഞു നടന്നു. അവൾ മുടി ക്ലിപ്പ് കൊണ്ട് കുത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത പുറം നന്നായി തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. അവൾ മുൻപിൽ കൂടി ചന്തി ഇളക്കി നടക്കുമ്പോൾ എബ്രഹാമിന്റെ കുണ്ണ കമ്പിയായി കട്ടി പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ചെറുപ്പത്തിൽ താൻ കുറേ എടുത്തു നടന്നിട്ടുള്ളത് ആണ് സംഗീതയെ പെണ്ണ് ഇത്രയും ചരക്ക് ആകും എന്ന് ആരറിഞ്ഞു. രണ്ട് പേരും ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു. എബ്രഹാമിന് ഇരിക്കാൻ സോഫയിലേക് കൈ കാണിച്ചു കൊണ്ട് സംഗീത അടുത്ത് ഉള്ള ഒരു ചെയറിൽ ഇരുന്നു. സംഗീത :ഇത്രയും നാൾ അങ്കിൾ എന്താ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ ഇരുന്നത്. ഞങ്ങളെ ഒക്കെ അങ്ങ് മറന്നു പോയോ. എനിക്ക് ഓർമ്മ ഉണ്ട് ചെറുപ്പത്തിൽ ഞാൻ ഭയങ്കര വികൃതി ആയിരുന്നു എന്നും അങ്കിളിനെ ഞാൻ നല്ലത് പോലെ ഉപദ്രവിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നും എല്ലാം എനിക്കറിയാം. എബ്രഹാം :അത് ചെറുപ്പത്തിൽ അല്ലെ മോളെ ആ പ്രായത്തിൽ ആരാണ് കുരുത്തക്കേട് കാണിക്കാത്തത്. പിന്നെ അങ്കിൾ ഇട്ടേച്ചു പോയത് ഒന്നും അല്ല അങ്ങ് തലസ്ഥാനത്തു ഇരുന്നു കൊണ്ട് ഞാൻ എല്ലാം നോക്കി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ മോള് ആണ് നിൽക്കുന്നത് എന്ന് വിശ്വൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ അറിയുന്നത് തന്നെ. സംഗീത :ഉം ഒരു ആഗ്രഹം അത്രേ ഉള്ളൂ. എബ്രഹാം :അതിനെന്താ മോള് നിൽക്കണം മോള് നിന്ന് നമ്മുടെ പാർട്ടിയും ജയിക്കണം. സംഗീത :അങ്കിളിന്റെ എല്ലാ അനുഗ്രഹവും എനിക്ക് വേണം. എബ്രഹാം :അത് എപ്പോഴും മോൾക്ക് ഉണ്ടാകും. പെട്ടെന്ന് അകത്തു മുറിയിൽ കുട്ടി കരയുന്ന ഒച്ച കേട്ടപ്പോൾ സംഗീത വേഗം എഴുന്നേറ്റു അങ്ങോട്ട്‌ പോയി. ക്ലിപ്പ് ചെയ്തു വെച്ചേക്കുന്ന മുടിയിഴകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് കുറച്ചു മുടി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടക്കുന്നത്