Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 20 [അജിത് കൃഷ്ണ]

അല്ലേ സാറെ !!! പെട്ടന്ന് തന്നെ വൈശാഖന്റെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു വന്നു. മറ്റുള്ളവർ നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് തിരിച്ചു ഒന്നും തന്നെ പറയുവാൻ വൈശാഖന് കഴിയാതെ ആയി. വിശ്വനാഥൻ :അല്ല നിന്റെ സാമാനം പൊങ്ങുന്നില്ല എങ്കിൽ എന്നേ വിളിച്ചാൽ മതി അവളെ ഞാൻ ഒന്ന് പരിചയപെടട്ടെ പറ്റുമെങ്കിൽ നിന്റെ മോളെ കൊണ്ടും എനിക്ക് ഒന്ന് പായ വിരിപ്പിച്ചു തരാമോ !! നീ പറയുന്ന കാശ് തേരാമെടാ. കിളുന്ത് പെണ്ണ് അല്ലെ ! വൈശാഖൻ പല്ല് ഞറുമി കൊണ്ട് വിശ്വനാഥനെ നോക്കി. ഏത് നിമിഷവും പൊട്ടി തെറിക്കും എന്ന അവസ്ഥയിൽ ആണ് അയൽ ഇപ്പോൾ. സത്യത്തിൽ ആ വേഷം അപ്പോൾ അയാൾക്ക് ഒരു കോമാളിയെ പോലെ ആക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഒന്നിനും പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയാതെ ആ യൂണിഫോം ഉള്ളിൽ അയാൾ വിയർപ്പ് മുട്ടി. വിശ്വനാഥൻ :എന്തടാ നിന്റെ നാക്ക് ഇറങ്ങി പോയോട നായിന്റെ മോനെ. കുറച്ചു മുൻപ് നിന്റെ ഊമ്പിയ നോട്ടം കണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ. എന്റെ ബാറു നീ പൂട്ടി അല്ലെ നിനക്ക് ഉള്ള പണി ഞാൻ തുടങ്ങി വെച്ചിട്ടുണ്ട് നീ കണ്ടോ നിന്റെ പെണ്ണ് നിന്നെ തള്ളി പറയും അവളെ ഞാൻ എന്റെ മാറിൽ കിടത്തും എന്റെ ചൂട് കൊണ്ട് അവൾ ഉറങ്ങും. വൈശാഖൻ പെട്ടെന്ന് നിയന്ത്രണം വിട്ട് വിശ്വനാഥന്റെ കോളറിൽ കയറി പിടിച്ചു. പെട്ടെന്ന് കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പോലിസ്കാർ അയാളെ കയറി പിടിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും എബ്രഹാം കാറിൽ കയറി കഴിഞ്ഞു ഇതൊന്നും അവർ കണ്ടില്ല. വൈശാഖന്റെ അങ്ങനെ ഒരു അക്രമം കണ്ടിട്ട് ആകാം തന്റെ സുപ്പീരിയർ