Chapter Title : സിനേറിയോ 2 [Maathu]

കൊണ്ട് കേറ്റികൊള്ളാൻ പറഞ്ഞു.

അതിന് ബാസന്തി വായിൽ ചോറും നിറച്ച് ഇളിച്ച പോലെ ചേച്ചി ദോശയും കുത്തി നിറച്ച് നന്ദി സൂചകമായി ഇളിച്ചു.

പത്രം കഴുകി വയ്ക്കുമ്പോൾ ചേച്ചി വന്നു തടഞ്ഞു അത്‌ സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു. തടയാൻ ഞാനും നിന്നില്ല. ഏറ്റെടുക്കാൻ ആരേലും മുന്നോട്ട് വരികയാണെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം. അല്ലാണ്ട് അവിടെ ഷോ ഇടാൻ നിൽക്കരുത്.. അതാണെന്റെ പോളിസി.. പ്രേത്യേകിച് ഗാതേച്ചി മുന്നോട്ട് വന്നാൽ.. .ഇനി ഞാനെന്തിനാ കിച്ചണിൽ നിൽകുന്നെ..കറങ്ങി തിരിഞ്ഞ് പോകാൻ നിൽകുമ്പോഴാണ് ചേച്ചിയുടെ തണുത്ത വിരലുകൾ എന്റെ കൈ തണ്ടയിൽ പിടി വീഴുന്നത്..എന്താണെന്നറിയാൻ തിരിഞ്ഞ് ചേച്ചിയുടെ നേരെ നോക്കി.

:എടാ നിനക്ക് ഞാൻ വന്നത് ബുന്ധിമുട്ടാണെന്നറിയാ.. പക്ഷെ എനിക്ക് പോകാൻ വേറെ ആരുമില്ലടാ.. എന്റെ ഗതി കേട് കൊണ്ടാണ്..

കണ്ണും നിറച്ച് ചേച്ചി മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞപ്പോ എനിക്കെന്തോ പോലെയായി..

:ചേച്ചി വന്നതില് എനിക്കെന്ത് ബുന്ധിമുട്ട്.. അല്ലേൽ തന്നെ ഞാൻ ഇവിടെ തനിച്ചാ..

:അല്ല. എനിക്കറിയ.. നിനക്ക് വികാരങ്ങളെ ഒളിപ്പിക്കാൻ പറ്റത്തില്ല.. അത്‌ നിന്റെ മുഖത്ത് ഇങ്ങനെ മിന്നി മറഞ്ഞു നിൽക്കും.

:ഒന്ന് പോ ചേച്ചി…വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാണുകയല്ലേ അത്‌ കൊണ്ടായിരിക്കും.. അത്‌ ചേച്ചി വേറെയൊരു അർത്ഥത്തിൽ എടുക്കല്ലേ..

ഗാതേച്ചിയെ ചേർത്തു നിർത്തി ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു..എന്നോട് ഇതൊക്കെയല്ലേ ചെയ്യാൻ പറ്റുകയുള്ളു.

അല്ലേലും ഈ പെണ്ണുങ്ങളുടെ പ്രധാന ആയുധമാണല്ലോ ഇമോഷണൽ ബ്ലാക്ക്മൈലിങ്.. ആ അഗാഥ ഗർത്ഥത്തിലേക്ക് ഈയുള്ള ഞാനും വീണു.. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇക്കാലമത്രയും സ്വരൂപിച്ചു വച്ചിരുന്ന വെറുപ്പും ദേഷ്യമൊക്കെ ഒരൊറ്റ കണ്ണുനീരിൽ അലിഞ്ഞില്ലാതെയാവുമോ…

അന്നേരമാണ് കാളിങ് ബല്ല് അടിയുന്നത്. ഇതിപ്പോ ആരാ ഈ നേരത്ത്

:ഞാൻ നോക്കീട്ട് വരാ

ചേച്ചിയെ അവിടെ തനിച്ചാക്കിയിട്ട് വാതിലിന് നേരെ നടന്നു. അപ്പോഴും ബെല്ല് നിർത്താതെ ശബ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരിന്നു. കീ ഹോളിലൂടെ നോക്കിയപ്പോയുണ്ട് ഒരു കണ്ണ് അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ഇങ്ങോട്ടേക്ക് നോക്കുന്നു…ഇതാരപ്പാ ഈ മാന്നേഴ്സില്ലാത്ത പൂണ്ടച്ചി..

വാതില് തുറന്നപ്പോഴുണ്ട് ആ പൂണ്ടച്ചി ഇളിച്ചോണ്ട് ഇരിക്കുന്നു.. വേറെയാര് അരുണ് .. ഇവിനെന്തിനാ ഇപ്പോ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നേ.. സ്വാതീടെ കൂടെ കറങ്ങാൻ പോയില്ലേ.

:എന്താണ് മൈരാ തുറക്കാനിത്ര താമസം..

കിതച്ചോണ്ട് വാതിൽ കട്ടിലിൽ ചാരി