Chapter Title : സിനേറിയോ 2 [Maathu]
പണത്തിന്റെ മുകളിൽ ഒരു പരുന്തും പറക്കത്തില്ലല്ലോ.. നാട്ടിലെ ഒട്ടുമിക്ക ആളുകൾക്കും ഷണമുണ്ടായിട്ടും ഞാൻ അന്നേ ദിവസം പോയില്ല.. എന്നെ ഗാതേച്ചി ചോദിച്ചിരുന്നെന്ന് ചേട്ടൻ പറഞ്ഞപ്പോഴും പ്രേതേകിച്ചൊന്നും തോന്നിയില്ല…അങ്ങനെ ഗാഥായെന്ന അധ്യായം എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇനിയൊരിക്കലും തിരിച്ചു വരാത്ത വിധത്തിൽ അടഞ്ഞുവെന്ന് മനസ്സിലായി.. എനിക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ മാത്രമേ ഉണ്ടാകത്തുള്ളൂന്ന് തിരിച്ചറിഞ് പഠനത്തിലേക് എല്ലാ ശ്രെദ്ധയും കൊടുത്തു.
അവിടുന്ന് പിന്നെ അറിയാലോ ചെന്നൈയിലെ ഐ ടി കമ്പനിയിൽ പ്ലേസ്മെന്റ് വഴി ജോലി കിട്ടുകയും അരുണിനെയും മാടയും ധ്രുപത് റോഷൻ വിശ്വാകിനെയുമൊക്കെ പരിചയപെടുന്നതും ജോലി രാജി വച്ചതും നന്ദണ്ണൻ കൂടെ കൂട്ടുന്നതും അവിടെന്നുള്ള വളർച്ചയുമൊക്കെ…
പക്ഷെ അപ്പോഴും കുറഞ്ഞ വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അവള് എനിക്ക് ചുറ്റും സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത ശൂന്യതയിൽ നിന്നെനിക്കൊരിക്കലും മോചനമുണ്ടായിരുന്നില്ല.. ചേച്ചി എനിക്ക് എന്റെ ആരുമല്ലാത്ത ആരോ ആയിരുന്നു.
:നീ ഇവിടെ തനിച്ചാണോ…ഇന്നലെ ഉണ്ടായിരുന്ന രണ്ട് പേരെവിടെ.
കസേരയിലിരുന്ന് എന്റെ കിടപ്പും നോക്കി ഇരിക്കായിരുന്ന ചേച്ചി ചോദിച്ചു.
:അവരാദ്യം ഇവിടെയായിരുന്നു പിന്നെ അവരെ കല്യാണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോ വീടുമാറി.. ഇടക്ക് ഒന്ന് കുടിക്കാൻ ഇത് പോലെ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വരും.. ഇപ്പോ ഞാൻ തനിച്ചാണ്.
:ഓ.. അപ്പൊ എനിക്ക് താമസിക്കാൻ ഒരു ഇടമായി.
ചേച്ചി എന്തോ ലക്ക് കിട്ടിയ പോലെ ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു.
അതിന് മനസ്സുകൊണ്ട് ഞാനും ചിരിച്ചു കൊടുത്തു.
:മുറിവ് നല്ലോണം ഉണ്ടോ
നെറ്റിയിലേക്ക് കണ്ണുകൾ പായിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ഈ പൂറിയിത് ഇപ്പോഴാണോ കണ്ടേ എന്ന് ചോദിക്കാൻ വന്നെങ്കിലും ചോദിച്ചില്ല.. അല്ലേൽ അങ്ങനെയങ്ങോട്ട് ചോദിക്കാൻ പറ്റുമോ…
:ആ ഒരു മൂന്നു നാല് സ്റ്റിച്ചുണ്ട്.
:നിന്റെ വീഴ്ച കണ്ടപ്പോ ഞാൻ ശെരിക്കും പേടിച്ചു…ആ ഡ്രസ്സ് ഒന്ന് മാറ്റാടാ കണ്ടിട്ട് തന്നെ എന്തക്കയോ പോലെ
:അതൊക്കെ മാറാ ചേച്ചി ഫുഡ് കഴിക്ക്
ഇതിനിടക്ക് കൊണ്ട് വന്ന ഭക്ഷണത്തിന്റെ കാര്യം ഞാനോർമിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
മുന്നിൽ കൊണ്ട് വച്ച ഭക്ഷണം കണ്ടം വഴി ഇരുന്ന് വിഴുങ്ങുന്നുണ്ട്.. ഇന്നലെ തൊട്ട് പട്ടിണിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു.. എനിക്കാണേൽ ചവച്ചരയ്ക്കുമ്പോൾ തല വേദനയെടുക്കുന്നു.അത് കൊണ്ട് അധികമെന്നും കഴിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..
എന്റെ ദോശയും കൂടെ ചേച്ചിടെ പാത്രത്തിലേക്ക് തട്ടി കൊടുത്ത്. കണ്ണു
💬 Comments
View all comments