Chapter Title : സിനേറിയോ [Maathu]

പൊത്തി ചിരിക്കുന്ന പോലെ ഞാനും ചിരിച്ചു..

:എന്നാടാ സിരിപ്പെ

എന്റെ ചിരി പിടിക്കാത്ത ആ എസ് ഐ എനിക്ക് നേരെ ശബ്ദമുഴർത്തി.

:കാശെങ്കാ

ഞാൻ ചിരി നിർത്തി പോക്കറ്റിൽ നിന്നും നാലായിരം രൂപയെടുത്ത്‌ അയാൾക്ക് കൊടുത്ത്.. അയാളത് എണ്ണി നോക്കി പോക്കറ്റിലേക്ക് വച്ചു..

ശേഷമൊരു ഡയലോഗും

:ഇനിമേ ഇന്ത മാതിരി പാക്ക കൂടാത്. തെറിഞ്ചിതാ.. മ്മ്മ്. പോ..

അവന്മാർ ഷർട്ടും പാന്റുമിട്ട് പിറകിലായിട്ട് വന്നു..

:എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു സ്റ്റേഷനിലെ ഉറക്കം.

:എന്റെ മൈരേ ഓർമിപ്പിക്കല്ലെ.. കൊതുക് കടിച്ചിട്ട് ഒരു പോള കണ്ണടക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല…അതിന്റെ കൂടെ കെട്ടേറങ്ങാൻ അവന്മാരുടെ വെള്ളം ഒഴിക്കലും.. ഹോ..സ്വാതിയോട് ഇനി ഞാൻ എന്ത് പറയുവോ എന്തോ

:അല്ല രാത്രി എന്താ ഉണ്ടായേ

:അത്‌ തന്നെയാണ് ഞാനും മാട സാമിയും ഇത്ര നേരം പരസപരം ചോദിച്ചോണ്ടിരുന്നേ…പിന്നെ ആ പോലീസ് കാരൻ പറഞ്ഞു തന്നു…കള്ളുകുടിച്ചിട്ട് പോകുന്നത് കണ്ടിട്ട് വണ്ടിക്ക് വട്ടം വെച്ചതാണെന്ന്.. അപ്പൊ ഈ മൈരൻ ബ്രൈക് പിടിക്കാതെ നേരെ വണ്ടിക്ക് അടിച് കയറ്റി.. ആ ദേഷ്യം തീർക്കാൻ അവന്മാരെ തല്ലാൻ പോയതാ അപ്പോഴല്ലേ നീ വീണത്.. പിന്നെ ചോര കണ്ടിട്ട് അവർക്ക് കാര്യം മനസ്സ്സിലായെന്ന് തോനുന്നു.. ഞങ്ങളോട് കയറാൻ പറഞ്ഞിട്ട് നിന്നെയും എടുത്ത് കയറ്റി. പോകുന്ന വഴിക്ക് നിന്നെ ആ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഇറക്കി.. ഞങ്ങളെ സെല്ലിനകത്തും..

:ഹോ.. ഇത്രയൊക്കെ നടന്നോ

:ആ നടന്ന് നടന്ന്.. അടിച് കിണ്ടിയായിരിക്കിണ നിനക്ക് ഞങ്ങളെ അത്രയും ഓർമയില്ലെന്ന് അറിയാ

എന്നെ വീടിന് മുന്നിലിറക്കിയിട്ട് അവന്മാർ തിരിച്ചു പോയി.

തായേ താമസിക്കുന്ന പട്ടര് വന്നിട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു…എന്റെ ചോര പാടുകൾ ഉറ്റി

വീണത് കോണിപടിയിൽ