Chapter Title : സിനേറിയോ [Maathu]

കയ്യിൽ ഗ്ലാസുമായി..

ടേബിളിലിരിക്കുന്ന ഫോൺ അപ്പോഴും കണ്ണമ്മേന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് കിടന്ന് കരയുന്നുണ്ട്.. ആരുമതെടുക്കുന്നില്ല..

ഈ ഞാനും.. മടി.. അല്ലാതെന്ത്..

കുറച്ചു വട്ടം കൂടി അത്‌ റിങ്ങടിച്ചു കണ്ണമ്മേന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. വയ്യ.. ഇനി മൂരിയും നിവർത്തി ഗ്ലാസ്‌ തായേ വച്ച് ഇവന്മാരെ ഇടെക്കൂടെ പോയി അതെടുക്കണ്ടേ…വേണ്ടാ.. ഏതായാലും അത്യാവശ്യമൊന്നുമുള്ള കോളായിരിക്കില്ല…

അടുത്ത ഓൾഡ് മങ്കിന്റെ കുപ്പിയിൽ പൊട്ടിച്ചു ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് ചുരത്തി.. അതിന്റ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോ തന്നെ മാട സാമി കയ്യിലുള്ള ഗ്ലാസ്‌ നിലത്ത് വച്ചു കാലു കൊണ്ട് എന്റെ നേരെ നീക്കി…

അതിലേക്കും ഒന്നൊഴിച്ചു കിടത്തി.. അരുണിന് മതീന്ന് തോന്നുന്നു.. നാളെ രാവിലെതന്നെ സ്വാതിനെ കൊണ്ട് എവിടേക്കേലും പോകാൻ പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരിക്കാം…അതാവും ആശാൻ നിർത്തിയെ….

കയ്യിലേക്ക് നിറഞ്ഞ ഗ്ലാസുമെടുത്തു പിടിച് വീണ്ടും ബാഗിലെക്ക് ചാരി ഇരുന്നു..

:ഡെയ് മാടെ…ഡെയ്

:എന്നാടാ…. പൂണ്ടെ

:എത്ക് എനക്ക് സർപ്രൈസ് കൊടുത്തേ

എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടിട്ട് അവൻ തല പൊക്കി എന്നെ നോക്കി

:ഉനക്ക് തെരിയിലെയാ

:ഇല്ലടാ

അവനെന്നെ അത്ഭുത ഭാവത്തോടെ കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്നു..

അപ്പോഴാണ് അടുത്ത് കിടക്കുന്ന അരുൺ ചിരിക്കുന്നത്.. ചെറിയ ചിരിയിൽ തുടങ്ങിയ അവന്റെ ചിരി അവസാനം വയറ് പൊത്തി ചിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തി.

അവന് ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് മാടസ്വാമിയും ചിരി തുടങ്ങി.

:എടാ അണ്ടി കണ്ണാ ഇന്ന് നിന്റെ ബർത്ഡേയ് ആണെടാ മലരേ ഹഹ ഹഹ

അവര് രണ്ടുപേരും വീണ്ടും ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി..

:ഹോ.. അതായിരുന്നോ….

അതും പറഞ്ഞോണ്ട് കയ്യിലിരിക്കുന്ന അവശേഷിച്ച മദ്യം കുടിച് വീണ്ടും നിറച് പഴയ പടി തന്നെയിരുന്നു..

:ഡെയ് അരുണേ ഒരു പാട്ട് പാഡ്ര

:എന്നാ പാട്ട് വേണം സൊള്ള്

:എതാച്ചാലും പ്രെചനം കെടയാത്

:ഒക്കെ…എന്നാ പിടിച്ചോ

ഒരു രാജ മല്ലി വിടരുന്ന പോലെ.. പോലെ.. പോലെ നിൻ

:ഓ പോതും പോതും…ഇനി നീ പാടവേ  വേണ

:എന്നാ നീ പാടട പൂറ

:ടാ ആദി നീ പാടടാ.

:ടാ ആദി…ഇന്ത പൂണ്ട തൂങ്ങിട്ടിയാ

അവൻ വിളിച്ചപ്പോഴും നിശബ്ദനായിരുന്നു. ഒടുക്കം അവര് തന്നെ അന്താക്ഷരി  കളിച്ചോണ്ട് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തെറിയും പറഞ്ഞു