Chapter Title : സിനേറിയോ [Maathu]

ഇരുന്നു..

ഇന്ന് എന്റെ ജന്മദിനം ആണ് പോലും ജന്മ ദിനം…അങ്ങനെ 27 വയസ്സായി

..ആദി…ആദിത്യ …അച്ഛൻ രാമനാഥ്‌.. പ്രവാസിയായിരുന്നു അതിനിടക്ക് നാട്ടിൽ ഒരു സൂപ്പർ മാർകെറ്റ് കെട്ടിപൊക്കി.എന്നോട് വല്ല്യ സ്നേഹമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും കൂറച്ചൊക്കെ സ്നേഹമുണ്ടെന്ന് പറയാ. പിന്നെ നാട്ടിൽ കൂടി. അമ്മ ലളിത. വെളുത്ത്‌ തുടുത്ത ഒരു പെണ്ണ് …അമ്മേടെ അതെ നിറമായിരുന്നു എനിക്കും കിട്ടിയത്.. അത്‌ മാത്രമല്ല അമ്മേടെ പൂച്ചക്കണ്ണും മുഖത്തിന്റെ ഘടനയും പുരികവും ആ മൂക്കും എല്ലാം… ഒന്നൊഴിച്…അത്‌ പല്ലായിരുന്നു.. പുറത്തേക്ക് ഉന്തിയ പല്ല്.. ചിലപ്പോ അതായിരിക്കാം അച്ഛന് എന്നോട് ഒരു ഇഷ്ടക്കുറവെന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്..

ഏഴാം ക്ലാസിൽ  പഠിക്കുമ്പോ അമ്മ മരിച്ചു.. പിന്നെ എനിക്കൊരു സ്റ്റെപ് അമ്മയുണ്ട്.. സുധ.. നിൽക്ക് ഞാൻ പറയാ.. അമ്മ മരിച്ചു കുറച്ചു മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് പതിവ് പോലെ സ്കൂൾ വിട്ടു വരുമ്പോ  ഞാൻ കാണുന്നത് വീടിന്റെ അകത്തും പുറത്തും മുഴുവൻ കുടുംബക്കാരെ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടിട്ട് ചിലർ പരിഹാസത്തോടെയും ചിലർ അനുകമ്പയോടും കൂടി നോക്കുന്നുണ്ട്..

എന്താന്ന് മനസ്സിലാകാതെ അവരുടെ ഇടയിൽ കൂടെ ബാഗും തോളിലിട്ട് ഞാൻ വീടിന്റ അകത്തേക്ക് കയറി.. അവിടെ അച്ഛൻ അതാ വെള്ള തുണിയും കുപ്പയാവുമൊക്കെയിട്ട് ഇരിക്കുന്നു.. അടുത്ത് തന്നെ വേറെ ഏതോ ഒരു സ്ത്രീയുമുണ്ട് അവരുടെ അടുത്തായി എന്നേക്കാൾ പ്രായമുള്ള ഒരുത്തനും.. അവര് രണ്ടു പേരും നല്ലത് പോലെ ഒരുങ്ങിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു…എന്നെ കണ്ട

അച്ഛൻ ചെറിയമ്മയോട് എന്റെ നേരെ കണ്ണു കാണിച്ചു.. ചെറിയമ്മ കയ്യും പിടിച് മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

:അതാരാന്ന് അറിയോ ആദിക്ക്

:മ്മ് മ്മ്

:അതാണ് ആദിന്റെ പുതിയ അമ്മ

:മ്മ് മ്മ്

തലയും കുലുക്കി പുതിയ ഡ്രെസ്സും മാറ്റി അവരുടെ കൂടെ പോയി ഫോട്ടോ എടുക്കലും പരിപാടിയിലേക്ക് നടന്നും..

ആ സ്ത്രീ ഒരിക്കലും രണ്ടാനമ്മപോലെ ആയിരുന്നില്ല മറിച് സ്വന്തം അമ്മയെ പോലെയും ആയിരുന്നില്ല…. മെന്റലിസ്റ്റ് ആദി പറഞ്ഞ പോലെ ഡിപ്രെഷൻ എന്നൊരു അവസ്ഥയുണ്ട് അതെ പോലെത്തന്നെ സൂയിസൈഡ് എന്ന അവസ്ഥയും ഇതിന്റെ രണ്ടിനും ഇടയിൽ ഒരു നേർത്ത പ്രതിഭാസമുള്ളത് പോലെ എനിക്കും ആ സ്ത്രീക്കുമിടയിൽ ഒരു അപ്രത്യക്ഷമായ ഒരു അതിർവരമ്പ് നിലകൊണ്ടു..