സ്നേഹപൂർവ്വം ശാലിനി [M.D.V]

അയാളുടെ ശിങ്കിടി മൻസൂറിനെ ആസമയം റാണ ഫോൺ വിളിച്ചു, കിഷൻ ഫോണിൽ റാണയോടു സംസാരിക്കുമ്പോ അവർ അവിടെ അശ്വിനെ തല്ലുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ആ നിലവിളി ശബ്ദമെന്നെ കേൾപ്പിക്കാൻ ആണ് അയാൾ എന്റെയടുത്തു നിന്നും മാറാതെ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചത്. എന്റെ ഹൃദയം നിർത്താതെ മിടിക്കുമ്പോ ദേഹമൊത്തം വിയർക്കുന്നപോലെ തോന്നി. കാലുകൾ നിലത്തു ഉറയ്ക്കുന്നില്ല, നെറ്റിയിലൂടെ കഴുത്തിലൂടെ വിയർപ്പൊഴുക്കുകയാണ്. ഞാൻ അവന്റെ നിലവിളി കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ജീവൻ കൊടുത്തും അശ്വിനെ രക്ഷിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു. ഞാനയാളുടെ കാല് പിടിച്ചു കരഞ്ഞു. “പ്ലീസ്….ഞങ്ങളെ വെറുതെ വിട്….” “നിനക്ക് സമ്മതമാണോ….പറ!!” കണ്ണുകൾ ചുവന്നു കലങ്ങിയിരുന്നു. ദേഹം ചൂടുകൊണ്ട് വിയർത്തു. എന്റെ തെറിച്ച മുലയിലേക്ക് ആർത്തിപൂണ്ടു നോക്കുന്ന കഴുകന്മാരുടെ ഇടയിൽ നിന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞു. “സമ്മതം…..!!” "നീ ഉറക്കെ പറ . ഞാൻ പക്ഷെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “അതെ ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു.” “എന്തിനു സമ്മതം? നീ ഉറക്കെ പറ” ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യാതെ ഞാൻ പറയുന്നത് അങ്ങേത്തലക്കൽ കേൾപ്പിക്കാൻ ആണെന്ന് ഞാൻ മനസിലാക്കി, അശ്വിന് അത് കേൾക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന മനസിന്റെ വേദന എനിക്ക് ആലോചിക്കുമ്പോ തന്നെ മരണത്തിലേക്ക് ചാടുന്നപോലെ തോന്നി. "അടുത്ത 4 ദിവസത്തേക്ക് എന്റെ ശരീരം ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നൽകാമെന്ന് ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു." ഞാൻ എന്റെയെല്ലാം നഷ്ട്പെട്ടുകൊണ്ട് തീരത്തു ഒറ്റയ്ക്ക് അലറി കരയുന്നപോലെയെനിക്ക് തോന്നി. കേട്ടുനിന്ന എല്ലാ നരിയും നായയും കൂടെ ചേർന്ന് എന്നെ നോക്കി അട്ടഹസിച്ചു. “റാണെ നീ തത്കാലം വിശ്രമിക്ക് കേട്ടോ!!” നരി എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു മൻസൂറിന്റെ നേർക്കെറിഞ്ഞു. “നിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ രസിച്ചു തിന്നും!!” “നിന്റെ എല്ലാ തുളയിലും ഞാൻ എന്റെ കൊഴുപ്പൊഴുക്കും!!” എന്റെ മനസിൽ അശ്വിന്റെ നിലവിളി മുഴുങ്ങുമ്പോ നരിയുടെ ഊളിയിടൽ ഞാൻ കേൾക്കാൻ നിന്നില്ല. ഇൻസ്പെക്ടർ റാണ വീണ്ടുമെന്റെ അശ്വിനെ ചോദ്യം ചെയ്യൽ ആരംഭിക്കുകയാണെങ്കിൽ എന്റെ അശ്വിനെ അയാൾ വേദനിപ്പിക്കും. കാലിൽ മൊട്ടു സൂചി കയറ്റുകയും വിരലുകളിൽ തല്ലി ചതക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് കിഷൻ എന്നെ വീണ്ടുമോർമ്മിപ്പിച്ചു. എന്റെ അശ്വിന്‌ വേദന തിന്നാൻ വിട്ടുകൊടുത്താൽ അവൻ കൊല കുറ്റത്തിന് കുറ്റസമ്മതം ഒപ്പിടാൻ നിർബന്ധിതനാകും. പക്ഷെ ഞാൻ വിചാരിച്ചാൽ രക്ഷപ്പെടുത്താം എന്നോർത്തുകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ഇറുകെയടച്ചു, വരുന്നത്